Brontekst bekijken van Æthelflæd

{{Zie ook|Voor naamgenoten, zie: [[Æthelflæd (naam)]].}}
{{Infobox heerser 
| naam              = Æthelflæd
| afbeelding        = Æðelflæd (British Library MS Cotton Claudius B VI, folio 14r).jpg
| onderschrift      = Postume afbeelding van Æthelflæd (''The Cartulary And Customs Of Abingdon Abbey'', ca. 1190)
| functie           = "Vrouwe der Mercianen" (''Myrcna hlæfdige'')
| regeerperiode     = 911–918
| voorganger        = [[Æthelred II van Mercia|Æthelred II]]
| opvolger          = [[Ælfwynn]]
| huis-naam         = 
| huis              = [[Huis Wessex]]
| vader             = [[Alfred de Grote]]
| moeder            = [[Ealhswith]]
| geboren           = [[869]]/[[870]]<ref name="geboortejaar"/>
| geboren_in        = 
| gestorven         = [[918]]<ref name="overlijdensjaar"/>
| gestorven_in      = [[Tamworth (stad)|Tamworth]]<ref name="overlijdensjaar"/>
| begraven          = Sint-Pieterskerk, [[Priorij van Sint-Oswald]], [[Gloucester]]<ref name="begraafplaats"/>
| partner-naam      = 
| partner           = [[Æthelred II van Mercia|Æthelred II]]
| religie           = [[Rooms-katholicisme]]
}}
'''Æthelflæd''' ([[Oudengels]]: ''{{lang|ang|Æðelflæd}}'',<ref>Variaties: ''Aþelfled'', ''Edeldrída'', ''Edelflet'', ''Edelfrida'', ''Edfled'', ''Eithilfleith'', ''Ethelfled'', ''Ælfled'', ''Æthelflæd'', ''Æðelfled'', ''Æþelfled'', ''Æþelflæd'' ([http://www.pase.ac.uk/jsp/DisplayPerson.jsp?personKey=6 art. Æthelflæd 4 (Female), in ''Prosopography of Anglo-Saxon England'', PASE.ac.uk (2005-2009).]).</ref> [[koninkrijk Wessex]], rond [[869]]/[[870]]<ref name="geboortejaar">Een passage bij [[Asser (biograaf)|Asser]] (''De Rebus Gestis Aelfredi'' 75: ''...; cuius numerus est Aethelflaed, adveniente matrimonii tempore, Eadredo, Merciorum comiti, matrimonio copulata est; ...'') doet vermoeden dat ze na het huwelijk van haar ouders (869) werd geboren en we haar geboorte dus rond 869/870 moeten dateren (zie: {{Aut|C. Oman}} (ed.), ''England before the Norman Conquest, being a history of the Celtic, Roman and Anglo-Saxon periods down to the year A.D. 1066'', I, Londen, 1919<sup>4</sup>, p. [http://books.google.be/books?id=MDqZmCWnBcYC&pg=PA464 464 (n. 4).]).</ref> - [[Tamworth (stad)|Tamworth]], [[918]]<ref name="overlijdensjaar"/>) was de oudste dochter van koning [[Alfred de Grote]] van [[Koninkrijk Wessex|Wessex]] en zijn echtgenote [[Ealhswith]]. Bij Æthelflæds geboorte teisterden de Deense Vikingen het vasteland van West-Europa met hun plundertochten en hadden zij een groot deel van wat nu Engeland is in hun macht. Het [[Saksen (volk)|Saksische]] Wessex en het naastgelegen [[Angelen|Angelse]] koninkrijk Mercia bleven onder druk liggen van de oprukkende Vikingen. De Deense Vikingen hadden ten tijde van Æthelflæds leven een groot deel van Mercia bezet. Door het huwelijk met [[Æthelred II van Mercia|Æthelred]], heerser (''[[ealdorman]]'') der [[Mercia]]nen, belandde Æthelflæd in Mercia. Na de dood van haar man werd ze zelf heerseres der Mercianen (911-918). De ''[[Angelsaksische Kroniek]]'' geeft haar de titel van [[heer (feodalisme)|vrouwe (''Lady'')]] der Mercianen (''Myrcna hlæfdige'').<ref name="Myrcna hlæfdige">''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 911-913, 917 ({{Aut|S. Taylor}}, 1983, pp. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA49 49]-[http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 911-913 ({{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]).</ref> Ze speelde door de bouw en verovering van ''[[burh]]s'' (burchten, versterkte steden) en het sluiten van een alliantie met haar jongere broer [[Eduard de Oudere]] van Wessex tegen de Deense Vikingen een belangrijke rol in de uitbouw van de Angelsaksische militaire macht. Na de dood van Æthelflæd kon haar broer Eduard Mercia en Wessex verenigen en werd Angelsaksisch koning en (in naam) zelfs koning van heel Engeland. [[Willem van Malmesbury]] schreef, toen hij het had over zij die Eduards inspanningen ter versterking van de Angelsaksische positie hadden ondersteund, het volgende:
{{Cquote|Onder deze moge niet worden voorbijgegaan aan Æthelflæd, zuster van de koning en Æthelreds weduwe, (die van) niet gering belang (was) voor zijn partij, (zij was) de gunst(elinge) van de burgers, de vrees van vijanden, een vrouw met een onmatig groot hart, ...|Willem van Malmesbury, ''Gesta Regum Anglorum'' II 125.<ref>: ''Inter haec non praetermittatur soror regis Ethelfleda, Etheredi relicta, non mediocre momentum partium, favor civium, pavor hostium, immodici cordis faemina, ...''</ref>}}

== Biografie ==
=== Afkomst ===
Æthelflæd was de dochter van [[Alfred de Grote]] en [[Ealhswith]]. Ze was aan vaderskant afkomstig uit het [[Huis Wessex]], ook bekend als het Huis van Cerdic ([[Oudengels]]: ''Cerdicingas''<ref>{{Aut|Tom Holland (auteur)|T. Holland}}, ''Millennium: The End of the World and the Forging of Christendom'', Londen, 2008, p. 192 (= ''De gang naar Canossa: de westerse revolutie in de elfde eeuw'').</ref>). Deze koninklijke familie heerste van de 6e eeuw tot de eenmaking van de [[Heptarchie|koninkrijken van Engeland]] in de 10e eeuw over een [[Monarchie|koninkrijk]] in Zuidwest-[[Engeland]] dat bekendstond als [[Koninkrijk Wessex|Wessex]]. [[Alfred de Grote]] en zijn opvolgers, die Engeland verenigden, maakten eveneens deel uit van deze dynastie, die in de hoofdstam zou blijven regeren tot de tijd van Alfreds nakomeling, [[Ethelred II|Æthelred II de Onberadene]]. Onder diens regering in de 10e en 11e eeuw was het land een korte periode bezet door Denen, en na de dood van Æthelred II en zijn zoon [[Edmund II van Engeland|Edmund II Ironside]] bleef het koningschap tot in 1042 in handen van de Deense koning [[Knoet de Grote]] en diens opvolgers. Het Huis Wessex kwam dan weer voor 24 jaar aan de macht. Na de afzetting in 1066 van de laatste telg, [[Edgar Ætheling]], verdween de familie uit de annalen van de geschiedenis. Geen van deze latere heersers stamde echter af van Æthelflæd; haar dochter [[Ælfwynn]] bleef vermoedelijk kinderloos.

Van moederskant stamde Æthelflæd af van de Merciaanse adel en was ze waarschijnlijk ook verwant met het Merciaanse koningshuis. Dit wordt afgeleid uit een charter van Ealhswiths broer Æthelwulf waarin die de erfenis van koning [[Coenwulf van Mercia]] claimde.<ref>{{Aut|P. Stafford}}, Political Women in Mercia, in {{Aut|M.P. Brown - C.A. Farr}} (edd.), ''Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom in Europe'', Londen - New York, 2001, pp. [https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA44 44]-[https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA47 47].</ref>

{{Uitklappen
| achtergrond = #efdfef
| titel =Stamboom van Æthelflæd<ref>Stamboom langs vaderszijde gebaseerd op: {{Aut|B. Yorke}}, ''Wessex in the early Middle Ages (Studies in the Early History of Britain)'', Londen - New York, 1995, p. [https://books.google.be/books?id=7btzAsuOAWAC&pg=PA81 81]. Stamboom langs moederszijde gebaseerd op: {{Aut|J. Lawler}}, ''Encyclopedia of Women in the Middle Ages'', Jefferson - Londen, 2001.</ref>
| afb =
| align = center
| tekstgrootte= 90%
| inhoud =
{{Stamboom/start|align=center|summary=}}
{{Stamboom| | | | | | | | | | | | |,|-|-|-|-|.| | | | | | | | | | | | | | | }}
{{Stamboom| |Ealh| | | | | | | |Coenw| | |Ceolw|y|Vrouw|
   Ealh=[[Ealhmund van Kent|Ealhmund]]<br /><small>Koning van Kent<br />c.750–'''784-785'''</small> |
   boxstyle_Ealh=border-width:2px; border-color:black;|
   Coenw=[[Coenwulf van Mercia]]<br /><small>Koning van Mercia<br />?-'''796-821'''</small> |
   Ceolw=[[Ceolwulf I van Mercia]]<br /><small>Koning van Mercia<br />?-'''821-823'''</small> |
   Vrouw=Onbekende vrouw}}
{{Stamboom|border=1| | |!| | | | | | | | | | | | | | | | |!| | | | | | | | | | | | | | | | | | }}
{{Stamboom|border=1| |Egb| | | | | | | | | | |Wigm|y|Elf| | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
   Egb=[[Egbert van Wessex|Egbert]]<br /><small>Koning van Wessex<br />775–'''802-839'''</small> |
   Egbkl=pink|
   Wigm=[[Wigmund van Mercia]]|
   Elf=[[Ælfflæd (dochter van Ceolwulf)|Ælfflæd]]}}
{{Stamboom|border=1| | |!| | | | | | | | | | | |,|-|-|^|-|.| | | | | | | | | | | | | | | | }}
{{Stamboom|border=1| |Aeth2|y|Osb| |AethM|y|Eadb| | |Wist| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
   Aeth2=[[Æthelwulf]]<br /><small>Koning van Wessex<br />795–'''839-858'''</small> |
   Aeth2kl=pink|
   Osb=[[Osburh]] |
   boxstyle_Osb=border-width:1px; border-color:black; |
   AethM=[[Æthelred Mucel]] |
   Eadb=Eadburh|
   Wist=Wistan van Mercia
}}
{{Stamboom|border=1| | |,|-|^|-|.| | | |,|-|^|-|.| | | | | | | }}
{{Stamboom|border=1| |Broers| |Alf|y|Eahl| |Aethw| | | | | | |
   Broers=Broers en zus van Alfred|
   Alf=[[Alfred de Grote|Alfred]]<br /><small>[[Alfred de Grote|de Grote]]<br />Koning van de<br />Angelsaksen<br />849–'''871-899'''</small> |
   Alfkl=pink|
   Eahl=[[Ealhswith]]<br /><small>852–905</small> |
   boxstyle_Eahl=border-width:1px; border-color:black; |
   Aethw=Æthelwulf}}
{{Stamboom|border=1| | | | | | | |,|^|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|.| }}
{{Stamboom|border=1| | |Ared2|y|Afled| |Edw| |Awear| |Afthr|y|Boudew|
   Ared2=[[Aethelred II van Mercia|Æthelred]]<br><small>Heer van <br />de Mercianen<br />?–c.881-911</small> |
   boxstyle_Ared2=border-width:1px; border-color:black; |
   Afled='''Æthelflæd'''<br /><small>'''Vrouwe van''' <br />'''de Mercianen'''<br />869–911-918</small> |
   boxstyle_Afled=border-width:2px; border-color:red; |
   Edw=[[Eduard de Oudere|Eduard]]<br /><small>[[Eduard de Oudere|de Oudere]]<br />Koning van de<br />Angelsaksen<br />871–'''899-924'''</small> |
   Edwkl=pink|
   Awear=[[Æthelweard (zoon van Alfred)|Æthelweard]]<br /><small>875–922</small> |
   boxstyle_Awear=border-width:2px; border-color:black; |
   Afthr=[[Ælfthryth van Wessex|Ælfthryth]]<br /><small>877–929</small> |
   boxstyle_Afthr=border-width:2px; border-color:black; |
   Boudew=[[Boudewijn II van Vlaanderen]]}}
{{Stamboom|border=1| | | | | |!| | | | | |!| | | |,|-|-|-|v|-|^|-|v|-|-|.}}
{{Stamboom|border=1| | | | |Aelfw| | | |EngM | |Arnu | |Adal| |Eals| |Erme|
   Aelfw=[[Ælfwynn]]<br /><small>Vrouwe van<br />de Mercianen<br>ca. 888-r. 918-g. ?</small> |
   boxstyle_Aelfw=border-width:2px; |
   EngM=Koningen van Engeland |
   boxstyle_EngM=border-width:0px; vertical-align:top; |
   Arnu=[[Arnulf I van Vlaanderen]] |
   Adal=[[Adalolf I van Boulogne]] |
   Eals=Ealswid |
   Erme=Ermentrude |}}
<!-- Unused parameters: -->
{{Stamboom|
   Agly=Æthelglyth<br><small>of Mercia</small> |
   boxstyle_Agly=border-width:1px; border-color:black; |
   Awol2=[[Æthelwold ætheling|Æthelwold]]<br><small>g. 901</small> }}
{{Stamboom/eind}}
}}

=== Jeugd en huwelijk ===
Æthelflæd was het eerste kind van Alfred en Ealhswith en de oudere zus van [[Eduard de Oudere|Eduard]], Æthelgifu, [[Ælfthryth van Wessex|Ælfthryth]] en Æthelweard.<ref>[[Asser (biograaf)|Asser]], ''De Rebus Gestis Aelfredi'' 75, [[Jan van Worcester]], ''Chronicon ex Chronicis'' 871 (= {{Aut|B. Thorpe}} (ed.), I, 1848, p. [https://archive.org/stream/florentiiwigorn00florgoog#page/n96/mode/1up 88]). Vgl. [[Roger van Hoveden]], ''Chronica'' 871 (= {{Aut|W. Stubbs}} (ed.), I, 1868, p. [http://books.google.be/books?id=vfkUAAAAQAAJ&pg=PA41 41]), [[Simeon van Durham]], ''Historia regum Anglorum et Dacorum s.a.'' 884 (= {{Aut|H. Petrie}} (ed. anot.) - {{Aut|J. Sharpe}}, 1848, p. [https://books.google.be/books?id=N1v31IRyUdsC&pg=RA1-PA683 683]).</ref>

Rond het jaar 890 was Æthelflæd reeds getrouwd met Æthelred, ''ealdorman'' der Mercianen.<ref>''De Rebus Gestis Aelfredi'' 75. Vgl. {{Aut|P.H. Sawyer}} (ed.), ''Anglo-Saxon Charters'', Londen, 1968, nr. [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+217 217], Willem van Malmesbury, ''Gesta Pontificum Anglorum'' IV 155.3.</ref> Het huwelijk zou een bezegeling geweest zijn van de alliantie tussen Æthelred en Alfred de Grote. Aan dit huwelijk ging een periode van enige politieke strubbelingen tussen Mercia en Wessex vooraf, die deels hun wortels hadden in de verovering van een deel van Mercia door de Vikingen.

[[Bestand:England 878-nl.svg|miniatuur|links|350px|Kaart van Engeland in 878, waarop Mercia, Wessex en de door Deense Vikingen veroverde gebieden te zien zijn.]]
Tijdens een [[Grote heidense leger|onafgebroken campagne]] van herhaaldelijke aanvallen tussen 865 en 878 hadden de [[Geschiedenis van de Vikingen#De Deense Vikingen|Deense Vikingen]] het merendeel van de [[Heptarchie|Engelse koninkrijken]], zoals [[Koninkrijk Northumbria|Northumbria]], Oost-[[Mercia]] en [[Koninkrijk East Anglia|East Anglia]], onder de voet gelopen. Ook het [[koninkrijk Wessex]] werd in zijn voortbestaan bedreigd.<ref>''The Anglo-Saxon Chronicle'' MR 865-878. Vgl. Asser, ''De Rebus Gestis Aelfredi'' 21, 26-56, Roger van Hoveden, ''Chronica'' 876 (= {{Aut|W. Stubbs}} (ed.), I, 1868, p. [http://books.google.be/books?id=vfkUAAAAQAAJ&pg=PA38 38]), [[Simeon van Durham]], ''Historia regum Anglorum et Dacorum'' 865-878.</ref> Alfred de Grote was er tegen 878 door zijn overwinning op de Denen in de [[Slag bij Ethandun]] echter in geslaagd een compromis met de Denen af te dwingen.<ref>Jan van Worcester, ''Chronicon ex Chronicis'' 878 (= {{Aut|B. Thorpe}} (ed.), I, 1848, p. [https://archive.org/stream/florentiiwigorn00florgoog#page/n104/mode/1up 96]).</ref> Alfred moest zich erkentelijk tonen voor de ontvangen steun uit Mercia.

De positie van Æthelred toentertijd was hoger dan die van een gewone ''ealdorman'' (in Latijnse teksten wordt hiervoor de term ''dux'' (leider of hertog) of ''comes'' (graaf) gebruikt).<ref>{{Aut|S. Keynes}}, King Alfred and the Mercians, in {{Aut|M.A.S. Blackburn - D.N. Dumville}} (edd.), ''Kings, Currency and Alliances: History and Coinage of Southern England in the Ninth Century'', Woodbridge - Rochester, 1998, p. [https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA29 29].</ref> Zo had hij enkele ''ealdormen'' die duidelijk aan hem onderschikt waren en noemt [[Æthelweard (historicus)|Æthelweard]] hem nog met betrekking tot de [[slag bij Buttington]] (893) "koning Æthelred der Mercianen",<ref>''Chronica'' IV 3: ''rex Eðered Myrciorum''.</ref> maar bij de vermelding van zijn overlijden (911) simpelweg "Æthelred der Mercianen".<ref>''Chronica'' IV 4: ''Eðered Myrciorum''.</ref> Volgens Asser, de Welshe biograaf van Alfred de Grote, zou Æthelred aanvankelijke enkele Welshe koningen in Alfreds armen hebben gedreven:
{{Cquote|Ook Howel, zoon van Ris, koning van Glywyssing, en Brochmail en Fernmail, zonen van Mouric, koningen van Gwent, door het geweld en de tirannie van graaf (''comitis'') Æthelred en de Mercianen (hiertoe) gedreven, trachten uit eigen beweging dezelfde koning te bereiken, opdat ze van hem heerschappij en bescherming tegen hun vijanden mochten hebben.|Asser, ''Vita Alfredi'' 80.<ref>''Houil quoque filius Ris, rex Gleguising, et Brochmail atque Fernmail filii Mouric, reges Guent, vi et tyrannide Eadred, comitis, et Merciorum compulsi, suapte eundem expetivere regem, ut dominium et defensionem ab eo pro inimicis suis haberent.''</ref>}}

Æthelred lijkt zich rond 883 echter te hebben onderworpen aan Alfred de Grote, koning van Wessex, wat men afleidt uit het feit dat hij in een oorkonde uit 883, waarin hij een schenking doet aan de [[abdij van Berkeley]], expliciet vermeldt dat hij dit met de instemming van Alfred deed.<ref>''Angelsaksische charters'' [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+218 S 218].</ref> Vervolgens vermeldde hij regelmatig te handelen met Alfreds instemming, maar bleef hij ook oorkondes uitvaardigen zonder enige vermelding van Alfred, zoals bij een ontmoeting van de Merciaanse ''[[Witenagemot|witan]]'' (vergadering van de ouderen) in [[Monks Risborough|Risborough]] in Buckinghamshire in 884, was erop wijst dat hij enige zelfstandigheid genoot en wat aantoont dat zijn heerschappij over Mercia zich redelijk ver zuidoostwaarts richting Londen uitstrekte.<ref>{{Aut|S. Keynes}}, King Alfred and the Mercians, in {{Aut|M.A.S. Blackburn - D.N. Dumville}} (edd.), ''Kings, Currency and Alliances: History and Coinage of Southern England in the Ninth Century'', Woodbridge - Rochester, 1998, pp. [https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA20 20]-[https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA21 21], [https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA29 29].</ref>

Toen Alfred in 886 Londen op de Vikingen veroverde, plaatste hij dit onder het gezag van Æthelred.<ref>Jan van Worcester, ''Chronicon ex Chronicis'' 878 (= {{Aut|B. Thorpe}} (ed.), I, 1848, p. [https://archive.org/stream/florentiiwigorn00florgoog#page/n109/mode/1up 101]).</ref> Het is dan ook gedacht dat het rond die tijd was dat het huwelijk tussen Æthelflæd en Æthelred plaatsvond ter bezegeling van de alliantie en om ervoor te zorgen dat de heerschappij van Wessex over Mercia niet op een verovering leek.<ref>{{Aut|S. Keynes}}, King Alfred and the Mercians, in {{Aut|M.A.S. Blackburn - D.N. Dumville}} (edd.), ''Kings, Currency and Alliances: History and Coinage of Southern England in the Ninth Century'', Woodbridge - Rochester, 1998, pp. [https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA27 27]-[https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA28 28], {{Aut|M. Bailey}}, Ælfwynn, Second Lady of the Mercians, in {{Aut|N. Higham - D. Hill}} (edd.), ''Edward the Elder 899–924''. Abingdon, 2001, pp. [https://books.google.be/books?id=phBUAQAAQBAJ&pg=PA112 112]-[https://books.google.be/books?id=phBUAQAAQBAJ&pg=PA113 113]. Vgl. {{Aut|M. Dockray-Miller}}, ''Motherhood and Mothering in Anglo-Saxon England'', New York, 2000, p. [https://books.google.be/books?id=aF7NCwAAQBAJ&pg=PA56 56].</ref> De eerste vermelding van Æthelflæd als echtgenote van Æthelred dateert uit 887 en hierin treedt de negentienjarige Æthelflæd als getuige op bij een schenking door haar echtgenoot aan het bisdom Worcester.<ref>[http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+217 S 217] (887). {{Aut|M. Dockray-Miller}}, ''Motherhood and Mothering in Anglo-Saxon England'', New York, 2000, p. [https://books.google.be/books?id=aF7NCwAAQBAJ&pg=PA57 57].</ref>

Alfred gaf zijn nieuwe schoonzoon de titel van ''[[ealdorman]]'' der Mercianen. Op deze manier liet hij Mercia een zekere mate van [[autonomie]]. Aangezien het merendeel van West-Mercia nooit onder de controle van de Denen had gestaan en dus niet verzwakt was, was dit een verstandige zet. Opvallend is ook dat toen Alfred in 899 stierf, hij in zijn testament niet enkel aan zijn oudste dochter een landgoed in Wellow (mogelijk [[Wellow (Somerset)]]) en honderd pond na (hetzelfde bedrag als haar zussen en moeder) maar ook aan zijn schoonzoon Æthelred een zwaard ter waarde van honderd ''[[mancus]]es''.<ref>''Anglo-Saxon Charters'' [https://web.archive.org/web/20160304201924/http://www.esawyer.org.uk/charter/1507.html S 1507] (opgesteld tussen 873 en 888).</ref>

Verdere omzichtigheid voor de Merciaanse gevoelens bleef geboden nadat de twee koninkrijken uiteindelijk werden samengevoegd; de nieuwe naam van het koninkrijk werd niet Wessex of Groot-Wessex, maar [[Koninkrijk Engeland|Engeland]]. De term [[Angelsaksen|Angelsaksisch]] gaat dus terug tot koning Alfreds diplomatieke manier om [[Angelen]] (Mercia) en [[Saksen (volk)|Saksen]] (Wessex) in één koninkrijk te integreren.<ref>{{Aut|D. Pratt}}, ''The political thought of King Alfred the Great'', Cambridge, 2007, p. [https://books.google.be/books?id=DtP54LLVaVMC&pg=PA106 106].</ref>

[[Bestand:Charter S 221, dated 901, of Æthelred and Ætheflæd, rulers of the Mercians.jpg|miniatuur|upright=1.2|''Anglo-Saxon Charters'' S 221: in deze in 901 gedateerde oorkonde van Æthelred en Æthelflæd schonken ze land en een gouden kelk aan de [[Wenlock Priorij|Much Wenlock-kerk]]. Dit is de enige oorspronkelijke oorkonde uit de regering van Eduard de Oudere.<ref>''Anglo-Saxon Charters'' [http://www.esawyer.org.uk/charter/221.html# S 221]. {{Aut|M. Lapidge}}, ''Anglo-Latin Literature 900–1066'', Londen, 1993, p. [https://books.google.be/books?id=ny_E06gquK4C&pg=PA13 13].</ref>]]
Oorkondes tonen aan dat Merciaanse heersers een culturele heropleving steunden door vrijgevige schenkingen aan kloosters te doen.<ref>{{Aut|J. Blair}}, ''The Church in Anglo-Saxon Society'', Oxford, 2005, pp. 306-309.</ref> In 883 schonk Æthelred privileges aan de abdij van Berkeley en in de jaren 890 vaardigden hij en Æthelflæd een oorkonde uit ten voordele van de kerk van Worcester. Dit is de enige ons bekende oorkonde uitgevaardigd tijdens Alfreds leven waarin ze gezamenlijk optraden: Æthelred handelde meestal zelfstandig, gewoonlijk evenwel de instemming van Alfred erkennend. Æthelflæd trad echter op als getuige in oorkondes van Æthelred in 888, 889 en 896.<ref>{{Aut|S. Keynes}}, King Alfred and the Mercians, in {{Aut|M.A.S. Blackburn - D.N. Dumville}} (edd.), ''Kings, Currency and Alliances: History and Coinage of Southern England in the Ninth Century'', Woodbridge - Rochester, 1998, pp. [https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA27 27][https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA28 -][https://books.google.be/books?id=fLBRmRHYODkC&pg=PA29 29].</ref> In 901 schonken Æthelflæd en Æthelred land en een gouden kelk met een gewicht van dertig ''mancuses'' aan het schrijn van Sint Mildburg in de [[Wenlock Priorij|Much Wenlock-kerk]].<ref>{{Aut|A. Thacker}}, Kings, Saints and Monasteries in Pre-Viking Mercia, in ''Midland History'' 10 (1985), p. 5.</ref>

In 909 werden het gebeente van Sint-Oswald van de abdij van [[Bardney]] (''Beardanigge'') overgebracht naar Gloucester in Mercia.<ref>''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 909 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA49 49]), MS C MR 909 (= [https://web.archive.org/web/20110726221008/http://asc.jebbo.co.uk/c/c-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]), MS D 909 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]). Vgl. Willem van Malmesbury, ''Gesta Pontificum Anglorum'' IV 155.3 (= {{Aut|N.E.S.A. Hamilton}} (ed.), 1870, p. [https://books.google.be/books?id=UhtZAAAAcAAJ&pg=PA293 293]).</ref> Deze abdij bevond zich namelijk in Deense handen en vermoedelijk wou men deze voor Mercianen belangrijke heilige zijn gebeente niet prijsgeven aan de Vikingen.<ref>{{Aut|B. Meijns}}, The policy on relic translations of Baldwin II of Flanders (879-918), Edward of Wessex (899-924), and Æthelflaed of Mercia (d. 924): A key to Anglo-Flemish relations?, in {{Aut|D. Rollason - C. Leyser - H. Williams}} (edd.), ''England and the Continent in the Tenth Century: Studies in honour of Wilhelm Levison (1876-1947)'', Turnhout, 2010, pp. 475-476.</ref> In 907 was ook reeds de stad [[Chester (Verenigd Koninkrijk)|Chester]] (''Ligcester'') versterkt<ref>''The Anglo-Saxon Chronicle''MS C MR 907 (= [https://web.archive.org/web/20110726221008/http://asc.jebbo.co.uk/c/c-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]). Vgl. ''Fragmentary Annals of Ireland'' 429 (907) (= {{Aut|J.N. Radner}} (ed. trad.), 1978, p. [http://www.ucc.ie/celt/published/G100017/text022.html#p168 168]).</ref> en Æthelflæd liet de relieken van de heilige Merciaanse prinses [[Wærburgh]] overbrengen naar de [[kathedraal van Chester]].<ref>[[Ranulf Higden]], ''Polychronicon'' (= {{Aut|C. Babington - J.R. Lumby}} (edd.), VI, 1876, pp. [https://archive.org/stream/polychroniconran06higd#page/126 126-][https://archive.org/stream/polychroniconran06higd#page/128 128]).</ref>

Het paar kreeg een dochter [[Ælfwynn]] (geboren 888?).<ref>Roger van Hoveden, ''Chronica'' 919 (= {{Aut|W. Stubbs}} (ed.), I, 1868, p. [http://books.google.be/books?id=vfkUAAAAQAAJ&pg=PA52 52]).</ref> Blijkbaar was het een moeilijke bevalling, want [[Willem van Malmesbury]] schrijft dat ze:
{{Cquote|door de moeilijke ervaring van een eerste bevalling, of liever (gezegd) enige, levenslang zou terugdeinzen voor de omhelzing van (haar) man, publiekelijk verklarend niet te passen bij een koningsdochter dat zij zich zou verstrikken in een genot, dat na een tijd een dergelijke last zou opdringen.|Willem van Malmesbury, ''Gesta Regum Anglorum'' II 125.<ref>''... pro experta difficultate primi partus, vel potius unius, perpetuo viri complexum horruerit, protestans non convenire regis filiae ut illi se voluptati innecteret, quam tale incommodum post tempus urgeret.''</ref>}}

=== Vrouwe der Mercianen (911-918) ===
[[Bestand:Æthelflæd Midlands map-nl.svg|miniatuur|350px|De [[Midlands (Engeland)|Midlands]] ten tijde van Æthelflæd. De data zijn die van de fortificatie of overgave (witte vlag) van de betrokken plaatsen.]]
Ook toen haar man Æthelred II nog in leven was, tekende Æthelflæd reeds overeenkomsten, wat sommigen doet vermoeden dat zij de werkelijke leider was.<ref>''Fragmentary Annals of Ireland'' 429 (907) (= {{Aut|J.N. Radner}} (ed. trad.), 1978, pp. [http://www.ucc.ie/celt/published/G100017/text022.html#p168 168]-[http://www.ucc.ie/celt/published/T100017/text022.html#p169 169]), 459 (918) (= {{Aut|J.N. Radner}} (ed. trad.), 1978, pp. [https://web.archive.org/web/20140228114935/http://www.ucc.ie/celt/online/G100017/text023.html#p180 180]-[https://web.archive.org/web/20140228112940/http://www.ucc.ie/celt/online/T100017/text023.html#p181 181]). Vgl. ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 910 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, pp. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA49 49]-[http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 910 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]), MS D 909 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]). Zie ook: {{Aut|F.T. Wainwright}}, Æthelflæd, lady of the Mercians, in {{Aut|H. Damico - A. Hennessey Olsen}} (edd.), ''New Readings on Women in Old English Literature'', Bloomington, 1990, p. [http://books.google.be/books?id=mCy5teLLnyQC&pg=PA46 46], [http://books.google.be/books?id=mCy5teLLnyQC&pg=PA54 54 (n. 7)], {{Aut|D.R. Wyatt}}, ''Slaves and Warriors in Medieval Britain and Ireland, 800-1200'', Leiden - Boston, 2009, pp. [http://books.google.be/books?id=RWJGynaKSkkC&pg=PA188 188]-[http://books.google.be/books?id=RWJGynaKSkkC&pg=PA189 189.]</ref> Na het overlijden van haar echtgenoot in 911,<ref>[[Æthelweard (historicus)|Æthelweard]], ''Chronicon'' IV 4 (= {{Aut|A. Campbell}} (ed. trad.), ''The Chronicle of Æthelweard'', Londen, 1962, p. [http://www.patriotfiles.com/index.php?name=Sections&req=viewarticle&artid=9087&allpages=1&theme=Printer 53]) (911). Vgl. ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS A 912 [911] (= [https://web.archive.org/web/20110726221228/http://asc.jebbo.co.uk/a/a-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]) (Eduard de Oudere neemt Londen en Oxford over), MS C 911 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]), MS D 912 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]) (Eduard de Oudere neemt Londen en Oxford over).</ref> mogelijk aan verwondingen opgelopen in de [[slag bij Tettenhall]] (910), werd Æthelflæd verheven tot "vrouwe van de Mercianen".<ref name="Myrcna hlæfdige"/> Ze was niet enkel in naam [[heer (feodalisme)|vrouwe]] (heerseres in feodale zin), want Æthelflæd bleek een krachtig militaire leider en goed tacticus te zijn. Volgens de ''Anglo-Saxon Chronicle'' regeerde zij ongeveer acht jaar.<ref>''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 911-918 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, pp. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA49 49]-[http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 911-918 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, pp. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]-[http://books.google.be/books?id=0pMuKcnGObsC&pg=PA76 76]), MS D 911-918 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]).</ref> Dit feit geldt als bewijs dat, in tegenstelling tot wat gebruikelijk was bij andere [[Germanen|Germaanse volkeren]], het soevereine gezag onder de Angelsaksen op een vrouw kon overgaan.<ref>{{Aut|F. Palgrave}}, ''History of the Anglo-Saxons'', Londen, 1831, p. [http://books.google.be/books?id=iVJjAAAAMAAJ&pg=PA198 198].</ref> Een voorgangster van haar was [[Seaxburg van Wessex]], die koningin van Wessex was geweest.

De gebeurtenissen tijdens haar bewind zijn het best vastgelegd in de [[Abdij van Abingdon|Abingdon]]-versie van de ''Anglo-Saxon Chronicle'' (MS B-C), meer bepaald het zogenaamde ''Mercian Register'' (MR) daarin.<ref>{{Aut|F.T. Wainwright}}, Æthelflæd, lady of the Mercians, in {{Aut|H. Damico - A. Hennessey Olsen}} (edd.), ''New Readings on Women in Old English Literature'', Bloomington, 1990, p. [http://books.google.be/books?id=mCy5teLLnyQC&pg=PA44 44].</ref> Haar eerste regeringsdaden lijken voornamelijk uit het bouwen van [[burh]]s te hebben bestaan:<ref>Vgl. Willem van Malmesbury, ''Gesta Regum Anglorum'' II 125: ''..., in urbibus exstruendis non minus valere; ...''</ref> in ''Bremesbyrig'' (910, plaats onbekend), ''Scergeate'' (912, plaats onbekend) en ''Bricge'' (912, [[Bridgnorth]]), ''Tamaweorðige'' (913, [[Tamworth (district)|Tamworth]]) en Stæfforda (913, [[Stafford (Staffordshire)|Stafford]]), Eadesbyrig (914, [[Eddisbury]]) en Wæringwicum (914, [[Warwick (Engeland)|Warwick]]), Cyricbyrig (915, [[Chirbury]]), Weardbyrig (915, plaats onbekend) en Rumcofan (915, [[Runcorn]]).<ref>''Bremesbyrig'': ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 910 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA49 49]), MS C MR 910 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]), MS D 909 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]); ''Scergeate'' en ''Bricge'': ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 912 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA49 49]), MS C MR 912 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]); ''Tamaweorðige'' en ''Stæfforda'': ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 913 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 913 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]), MS D 913 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]); ''Eadesbyrig'' en ''Wæringwicum'': ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 914 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 914 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]), MS D 915 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]); ''Cyricbyrig'', ''Weardbyrig'' en ''Rumcofan'': ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 915 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 915 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]). Vgl. Hendrik van Huntingdon, ''Historia Anglorum'' V 17 (= {{Aut|T. Arnold}} (ed.), 1879, pp. [https://archive.org/stream/henriciarchidia00unkngoog#page/n234/mode/1up 157]-[https://archive.org/stream/henriciarchidia00unkngoog#page/n235/mode/1up 158]).</ref>

Vervolgens zond zij [[Expeditie (militaire actie)|militaire expedities]] uit, zoals die naar Wales in 916, gericht tegen het kleine [[Wales|Welshe]] koninkrijk [[Brycheiniog]] (''Brecenanmere'', Brecknock, dat mogelijk aan het [[meer van Llangorse]] in Zuid-Wales lag). De expeditie nam de plaatselijke koningin gevangen:
{{Cquote|Drie dagen later zond Æthelflæd een ''[[fyrd]]'' naar Wales, brak ''Brecenanmere'' af, nam daar de koning zijn vrouw (en) ongeveer vierendertig (anderen) gevangen.|''Angelsaksische kroniek s.a.'' 916.<ref>''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 916 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 916 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]). {{Aut|T.M. Charles-Edwards}}, Wales and Mercia, 613-918, in {{Aut|M.P. Brown - C.A. Farr}} (edd.), ''Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom in Europe'' (''Studies in the Early History of Europe''), Londen, 2001, p. [http://books.google.be/books?id=692KMYcJLO0C&pg=PA104 104]. Voor de identificatie van Brecenanmere met Brecknock, zie: ''s.v.'' Brecenan-mere, in {{Aut|J. Bosworth - T. Northcote Toller}} (edd.), ''An Anglo-Saxon dictionary, based on the manuscript collections of the late Joseph Bosworth'', Londen, 1898, pp. [http://bosworth.ff.cuni.cz/004999 121-122.]</ref>}}
In 917 nam Æthelflæd het Deense bolwerk in [[Derby (Verenigd Koninkrijk)|Derby]] in, waarbij vier haar dierbare ''[[thegn]]s'' het leven lieten:
{{Cquote|Dat jaar verwierf Æthelflæd vrouwe der Mercianen, met Gods hulp, voor Lammas, de ''burh'' met alles wat daartoe behoorde, die Derby is geheten. Daar waren ook binnen de poorten haar vier thegns, die haar dierbaar waren, afgeslacht.|''Angelsaksische kroniek'' (MS B MR, C MR, D) s.a. 917.<ref>''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 917 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 917 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=Ik7AuGgX3nsC&pg=PA75 75]), MS D 917 (= [http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]).</ref>}}
Een dergelijke passage lijkt te wijzen op een succesvol militair aanvoerder met toegewijde krijgers die bereid waren voor die aanvoerder te sterven.<ref name="Wyatt 2009, 173">{{Aut|D.R. Wyatt}}, ''Slaves and Warriors in Medieval Britain and Ireland: 800-1200'', Leiden - Boston, 2009, p. [https://books.google.be/books?id=RWJGynaKSkkC&pg=PA173 173].</ref> Maar wat deze passage bijzonder maakt, is het feit dat deze aanvoerder een vrouw was.<ref name="Wyatt 2009, 173"/>

Æthelflæd verbond zich met haar broer [[Eduard de Oudere]] tegen haar vijanden. Ze voedde zijn zoon [[Athelstan van Engeland|Æthelstan]] aan haar hof op.<ref>[[Willem van Malmesbury]], ''Gesta Regum Anglorum'' II 133: ''Post haec in curia filiae Ethelfledae et generi Etheredi educandum curaverat; ...''</ref> Ze slaagde er samen met haar broer in de Denen gestaag tot aan de rivier de [[Humber (estuarium)|Humber]] terug te drijven.<ref>{{Aut|C.E. Challis}} (ed.), ''A New History of the Royal Mint'', Cambridge, 1992, p. [http://books.google.be/books?id=Zz89AAAAIAAJ&pg=PA32 32.] ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS A 918 (= [https://web.archive.org/web/20110726221228/http://asc.jebbo.co.uk/a/a-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]: "him cierde eall þæt folc to þe on Mercna lande geseten wæs, ægþer ge Denisc ge Englisce").</ref> In 918 werd de ''burh'' in [[Leicester (Engeland)|Leicester]] ingenomen, waarbij ook het merendeel van de daar rondlopende wachters zich als onderdanen aan haar onderwierpen, en ook het volk van [[York (Verenigd Koninkrijk)|York]] (''Eoforwicyngas'') beloofde haar zijn loyaliteit.<ref name="MR 918">''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 918 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS C MR 918 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=0pMuKcnGObsC&pg=PA76 76]), MS D 918 (= [https://web.archive.org/web/20140419043900/http://asc.jebbo.co.uk/d/d-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]), Jan van Worcester, ''Chronicon ex Chronicis'' (= {{Aut|B. Thorpe}} (ed.), I, 1848, p. [http://books.google.be/books?id=CGkNAAAAIAAJ&pg=PA128 128]).</ref>

Minder dan twee weken voordat de stad York haar trouw zou zweren, stierf Æthelflæd echter in [[Tamworth (district)|Tamworth]].<ref name="overlijdensjaar">''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS A 918 (in sommige manuscripten wordt haar dood onder 922 geplaatst; [https://web.archive.org/web/20110726221228/http://asc.jebbo.co.uk/a/a-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]), ''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 918 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS CD 918 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=0pMuKcnGObsC&pg=PA76 76]), MS E 918 (= [https://web.archive.org/web/20090212153114/http://asc.jebbo.co.uk/e/e-L.html {{Aut|T. Jebson}} (ed.), 1996-2007]), Jan van Worcester, ''Chronicon ex Chronicis'' (= {{Aut|B. Thorpe}} (ed.), I, 1848, p. [http://books.google.be/books?id=CGkNAAAAIAAJ&pg=PA128 128]), ''Annales Cambriae'' MS ABC 918 (= {{Aut|J. Williams (Ab Ithel)}}, 1860, p. [http://books.google.be/books?id=SSgJAAAAIAAJ&hl=nl&pg=PA17 17]), Willem van Malmesbury, ''Gesta Regum Anglorum'' II 125: ''Decessit ante germanum quinquennio, ...''.</ref> Zij werd begraven in de door haar opgerichte Sint-Pieterskerk, de latere [[priorij van Sint-Oswald]], in [[Gloucester]].<ref name="begraafplaats">''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 918 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS CD 918 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=0pMuKcnGObsC&pg=PA76 76]), Æthelweard, ''Chronica'' IV 4 (918) (= {{Aut|A. Campbell}} (ed.), 1962, pp. [http://www.patriotfiles.com/index.php?name=Sections&req=viewarticle&artid=9087&allpages=1&theme=Printer 48-51].), Willem van Malmesbury, ''Gesta Regum Anglorum'' II 125: ''..., sepultaque in monasterio sancti Petri Gloecestræ, ...''.</ref> Gloucester is een stad die ze op de Romeinse ruïnes opnieuw had opgebouwd, en waarvan ze de voornaamste lijnen van het stratenplan had opgesteld. Dit stratenplan is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.

Na haar dood gaf haar broer Eduard de Oudere munten uit met buitengewone ontwerpen op de [[keerzijde]]. Sommige onderzoekers stellen dat deze muntslagen bestemd waren voor circulatie in het deel van Mercia dat onder het bewind van Eduard en zijn zuster stond, waarbij het ontwerp van de munten mogelijk op de invloed van Æthelflæd wijst.<ref>{{Aut|N.J. Higham - D.H. Hill}} (edd.), ''Edward the Elder, 899-924'', Londen - New York, 2001, pp. [http://books.google.be/books?id=gVyUEZ3RlnEC&pg=PA67 67], [http://books.google.be/books?id=gVyUEZ3RlnEC&pg=PA73 73]. Vgl. {{Aut|C.E. Karkov}}, Æðelflæd's Exceptional Coinage, in ''Old English Newsletter'' 29 (1995), p. [http://www.oenewsletter.org/OEN/archive/OEN29_1.pdf 41.]</ref>

=== Ælfwynn ===
Het gezag over Mercia ging na Æthelflæds dood over op haar nog jonge dochter [[Ælfwynn]].<ref name="opvolging">''The Anglo-Saxon Chronicle'' MS B MR 919 (= {{Aut|S. Taylor}}, 1983, p. [http://books.google.be/books?id=i49Iszv0lSQC&pg=PA50 50]), MS CD 919 (= {{Aut|K. O'Brien O'Keeffe}} (ed.), 2001, p. [http://books.google.be/books?id=0pMuKcnGObsC&pg=PA76 76]).</ref> Kroniekschrijvers hebben Ælfwynns recht op de troon zo precies opgetekend dat er geen twijfel bestaat over haar aanspraak hierop.

Ælfwynn werd echter gedwongen zich te onderwerpen aan haar oom (de broer van haar moeder), koning [[Eduard de Oudere]] van Wessex.<ref name="opvolging"/> Hierdoor werd de vereniging van de twee voorheen afzonderlijke koninkrijken van Wessex en Mercia definitief bevestigd, wat uiteindelijk zou uitmonden in een eengemaakt [[koninkrijk Engeland]]. Eduard scheen echter geen genoegen te nemen met Ælfwynns onderwerping. Ælfwynn werd in 919, drie weken voor [[Kerstmis]], door haar oom Eduard – die met succes oorlog aan het voeren was tegen de Denen – gevankelijk naar Wessex weggevoerd.<ref name="opvolging"/> Vanaf dat moment verdwijnt ze uit de bronnen. Waarschijnlijk bracht ze de rest van haar leven in een nonnenklooster door. Bij intrede in een klooster moest zij haar aanspraak op de troon definitief opgeven.

== Bronnenproblematiek ==
Het leven van Æthelflæd kan voornamelijk achterhaald worden op basis van de [[Angelsaksische charters]] van zichzelf en haar echtgenoot en drie manuscripten van de ''[[Angelsaksische Kroniek|Anglo-Saxon Chronicle]]''. De Angelsaksische charters, waarin de heersers [[Privilege (recht)|privileges]] en [[Akte (document)|aktes]] opnamen, vormen samen met ''De Rebus Gestis Aelfredi'' de enige [[primaire bron]]nen voor Æthelflæds leven.<ref>[http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+217 S 217] (887), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+221 S 221] (901), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+223 S 223] (884 × 901), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+224 S 224] (901), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+225 S 225] (915), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+367 S 367] (903), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+367a S367a] (903), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+371 S 371] (904), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+1280 S 1280] (904).</ref> Er zijn echter geen of amper archeologische bronnen met betrekking tot Æthelflæd gevonden en de vermeldingen over haar in de geschreven bronnen zijn vaak zeer kort en niet altijd even betrouwbaar.

De voornaamste bron voor de wapenfeiten van Æthelflæd is echter het zogenaamde Merciaanse register (''Mercian Register, MR'', ook wel ''Annals of Æthelflæd'' genoemd) in de B- en C-manuscripten (MS B MR (''Abingdon Chronicle I'') en MS C MR (''Abingdon Chronicle II'')) van de zogenaamde ''[[Angelsaksische Kroniek|Anglo-Saxon Chronicle]]''. Deze toevoeging – ingevoegd na de oorspronkelijke passage over het jaar 915 en dus een opvallende breuk in de chronologische volgorde – behandelt de periode van 902 tot 924 en focust op de gebeurtenissen in Mercia.<ref name="Szarmach 2006, 10">{{Aut|P.E. Szarmach}}, art. Aethelflaed, in {{Aut|M. Schaus}} (ed.), ''Women and Gender in Medieval Europe: An Encyclopedia'', New York - Abingdon, 2006, p. [https://books.google.be/books?id=aDhOv6hgN2IC&pg=PA10 10].</ref> In een derde manuscript van de ''Anglo-Saxon Chronicle'' (MS D, ''Worcester Chronicle'') worden de exploten van Æthelflæd vlotter in het geheel verwerkt, maar dan als een klein onderdeel in het verhaal over de opkomst van het Huis Wessex.<ref name="Szarmach 2006, 10"/> Opvallend is dat haar geslacht hier niet ter sprake komt.<ref>{{Aut|P.E. Szarmach}}, Æðelflæd in the ''Chronicle'', in ''Old English Newsletter'' 29 (1995), pp. [http://www.oenewsletter.org/OEN/archive/OEN29_1.pdf 43-44.]</ref>

In het laat-9e-eeuwse ''De Rebus Gestis Aelfredi'', doorgaans toegeschreven aan de Welshe [[Asser (biograaf)|Asser]],<ref>{{Aut|S. Keynes}}, art. Asser, in {{Aut|M. Lapidge - e.a.}} (edd.), ''The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England'', Oxford - e.a., 2001<sup>2</sup>, p. 51, art. Asser, in {{Aut|D. Head}} (ed.), ''The Cambridge Guide to Literature in English'', Cambridge - e.a., 2006<sup>3</sup>, p. [https://books.google.be/books?id=rQINrHtwNU0C&pg=PA48 48].</ref> worden terloops enkele feiten over Æthelflæd genoemd, zoals het feit dat zij Alfreds oudste dochter was.

Alle andere bronnen dateren van na haar dood. Zo vermeldt de laat-10e-eeuwse Angelsaksische kroniekschrijver [[Æthelweard (historicus)|Æthelweard]], een achterkleinzoon van Æthelflæds oom [[Æthelred I van Wessex]], slechts Æthelflæds overlijden in zijn ''Chronica'' (hoewel hij waarschijnlijk een kopie van de ''Angelsaksische kroniek'' ter beschikking had).<ref>{{Aut|M. Dockray-Miller}}, ''Motherhood and Mothering in Anglo-Saxon England'', New York, 2000, p. [https://books.google.be/books?id=aF7NCwAAQBAJ&pg=PA58 58].</ref> Hij noemt haar simpelweg "de konings zus".

De ''[[Annales Cambriae]]'' (Annalen van Wales) is de naam van een geheel van in [[St Davids]] opgestelde Cambro-Latijnse kronieken (dit zijn Latijnse kronieken uit Wales). Van het oudste, 12e-eeuwse manuscript wordt gedacht dat het een kopie is van een origineel uit het midden van de 10e eeuw. Daarin wordt Æthelflæd ''regina'' (koningin) genoemd.<ref>''Annales Cambriae'' MS ABC 918 (= {{Aut|J. Williams (Ab Ithel)}}, 1860, p. [http://books.google.be/books?id=SSgJAAAAIAAJ&hl=nl&pg=PA17 17]).</ref> De uit de eerste helft van de 11e eeuw daterende ''Fragmentary Annals of Ireland'' is een in het [[Middeliers]] in het Ierse koninkrijk [[Osraige]] opgestelde kroniek, die weliswaar "pseudo-historisch" zijn genoemd maar met betrekking tot behoorlijk betrouwbaar Æthelflæd lijken te zijn.<ref>{{Aut|M. Dockray-Miller}}, ''Motherhood and Mothering in Anglo-Saxon England'', New York, 2000, p. [https://books.google.be/books?id=aF7NCwAAQBAJ&pg=PA66 66].</ref> Hierin wordt Æthelflæd ''bainrioghan Saxan'' (koningin der Saksen) en ''riog(h)an'' (koningin) genoemd.<ref>''Fragmentary Annals of Ireland'' 429 (907) (= {{Aut|J.N. Radner}} (ed. trad.), 1978, pp. [http://www.ucc.ie/celt/published/G100017/text022.html#p168 168]-[http://www.ucc.ie/celt/published/T100017/text022.html#p169 169]), 459 (918) (= {{Aut|J.N. Radner}} (ed. trad.), 1978, pp. [https://web.archive.org/web/20140228114935/http://www.ucc.ie/celt/online/G100017/text023.html#p180 180]-[https://web.archive.org/web/20140228112940/http://www.ucc.ie/celt/online/T100017/text023.html#p181 181]).</ref> Ook in de laat-15e-eeuwse ''[[Annalen van Ulster]]'', die vaak woordelijk uit oudere bronnen citeert, wordt ze koningin genoemd. Hieruit blijkt dat in de [[Kelten|Keltische wereld]] (Ierland en Wales) zowel Æthelred als Æthelflæd als respectievelijk koning en koningin werden beschouwd.<ref>{{Aut|P. Stafford}}, Political Women in Mercia, in {{Aut|M.P. Brown - C.A. Farr}} (edd.), ''Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom in Europe'', Londen - New York, 2001, p. [https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA45 45].</ref> In de Angelsaksische charters en kroniek wordt Æthelflæd nooit koningin genoemd, maar "vrouwe der Mercianen" en andere verwijzingen naar haar (quasi-)soevereine gezag over de Mercianen.<ref>{{Aut|P. Stafford}}, Political Women in Mercia, in {{Aut|M.P. Brown - C.A. Farr}} (edd.), ''Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom in Europe'', Londen - New York, 2001, pp. [https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA45 45]-[https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA47 47].</ref>

De 12e-eeuwse Anglo-Normandische kroniekschrijver [[Simeon van Durham]] vermeldt haar in zijn ''Historia regum Anglorum et Dacorum'' als dochter van Alfred en echtgenote van Æthelred der Mercianen, maar maakt geen gewag van haar wapenfeiten.
{| class="toccolours" style="float: right; margin-left: 1em; margin-right: 1em; font-size: 85%; background:#c6dbf7; color:black; width:35em; max-width: 45%;" cellspacing="5"
| valign=top|[[Bestand:Cquote1.svg|20px]]
| style="text-align: left;"|O Elfleda potens, O terror virgo virorum,
:Victrix naturae, nomine digna viri.
Te, quo splendidior fieres, natura puellam,
:Te probitas fecit nomen habere viri.

Te mutare decet, sed solam, nomina sexus,
:Tu regina potens, rexque trophaea parans.
Jam nec Caesarei tantum meruere triumphi,
:Caesare splendidior, virgo virago, vale. [[Bestand:Cquote2.svg|20px]]
|-
|colspan=2 style="text-align: right;" |
– Æthelflæds grafschrift in Gloucester.<ref>Hendrik van Huntingdon, ''Historia Anglorum'' V 17 (= {{Aut|T. Arnold}} (ed.), 1879, p. [https://archive.org/stream/henriciarchidia00unkngoog#page/n235/mode/1up 158]). Vgl. {{Aut|T. Wright}}, ''The History & Antiquities of the Town of Ludlow, and Its Ancient Castle'', Ludlow - Londen, 1826<sup>2</sup>, p. [https://books.google.nl/books?id=OW4GAAAAQAAJ&pg=PA16 16]</ref> Er zijn verschillende versies.
|}
<!-- Kromme vertaling er maar uit
O machtige Æthelflæd, O vrouwelijk vrees der mannen,
:Overwinnares van haar natuur, in naam een man waardig,
U, die (u) stralender maakte, door van nature een meisje (te zijn),
:U vermoogde door dapperheid de roem van een man te hebben.
U komt het, (en) aan u alleen, toe uw seksenaam te veranderen,
:U, een machtige koningin en overwinningen verwervende koning,
En zelfs Caesar verdiende niet zoveel overwinningen,
:Stralender dan Caesar, vrouwelijke voorvechtster, vaarwel. [[Bestand:Cquote2.svg|20px]]
-->
De 12e-eeuwse Anglo-Normandische kroniekschrijver [[Hendrik van Huntingdon]] vermeldt in zijn ''Historia Anglorum''<ref>Hendrik van Huntingdon, ''Historia Anglorum'' V 17 (= {{Aut|T. Arnold}} (ed.), 1879, pp. [https://archive.org/stream/henriciarchidia00unkngoog#page/n234/mode/1up 157]-[https://archive.org/stream/henriciarchidia00unkngoog#page/n235/mode/1up 158]).</ref> verscheidene wapenfeiten en geeft ons tevens het verloren gegane grafschrift van Æthelflæd, dat een lofzang is op haar moed en haar prijst als gelijk zijnde aan een man. Ook de 12e-eeuwse Anglo-Normandische kroniekschrijver [[Willem van Malmesbury]] laat zich in zijn ''Gesta Regum Anglorum'' enigszins positief uit over Æthelflæd, al doet hij dit door haar te omschrijven als een vrouw die haast als een man was.<ref>{{Aut|P.E. Szarmach}}, Æðelflæd in the ''Chronicle'', in ''Old English Newsletter'' 29 (1995), p. [http://www.oenewsletter.org/OEN/archive/OEN29_1.pdf 44.]</ref> Hij gebruikte vermoedelijk dezelfde verloren versie van de Angelsaksische kroniek als zijn tijdgenoot [[Jan van Worcester]] voor zijn ''Chronicon ex Chronicis'' (die ook enkele van haar wapenfeiten vermeldt).

De laat-12e-eeuwse Engelse kroniekschrijver [[Roger van Hoveden]] vermeldt haar in ''Chronica'' als Alfreds dochter en vrouwe der Mercianen (''Egelfledam Merciorum dominam''<ref>''Chronica s.a.'' 871 (= {{Aut|W. Stubbs}} (ed.), I, 1868, p. [http://books.google.be/books?id=vfkUAAAAQAAJ&pg=PA41 41]).</ref>) en noemt haar wapenfeiten tijdens haar zelfstandige regering over de Mercianen.<ref>''Chronica s.a.'' 912-919 (= {{Aut|W. Stubbs}} (ed.), I, 1868, p. [https://books.google.be/books?id=vfkUAAAAQAAJ&pg=PA52 52]).</ref>

== Nalatenschap ==
=== Gedenktekens ===
[[Bestand:Aethelfleda Monument, Tamworth - geograph.org.uk - 1740828.jpg|thumb|Standbeeld van Æthelflæd met haar neefje [[Æthelstan van Engeland|Æthelstan]] aan haar zijde, opgericht in 1913 ter herdenking van het duizendjarig bestaan van de fortificatie van de stad (Tamworth Castle).<ref name="Tamworth Castle"/>]]
In 1913 werd een aan Æthelflæd gewijd standbeeld buiten bij [[Tamworth Castle]] opgericht.<ref name="Tamworth Castle">[https://www.yumpu.com/en/document/view/15437674/conservation-management-plan-tamworth-borough-council {{Aut|M. Blockley}}, ''Tamworth Castle. Conservation Management Plan'', Tamworth.gov.uk, 2011, p. 35.]</ref> Æthelflæd wordt in [[Judy Chicago]]'s [[Installatie (kunstwerk)|installatie]] ''[[The Dinner Party]]'' (1974-1979) opgevoerd als een van de 999 namen op de ''[[Lijst van vrouwen in de Heritage Floor|Heritage Floor]]''.<ref>[http://www.brooklynmuseum.org/eascfa/dinner_party/heritage_floor/aethelflaed.php ''Elizabeth A. Sackler Center for Feminist Art: The Dinner Party: Heritage Floor: Aethelflaed'', BrooklynMuseum.org (2007).]</ref> In 1990 werd een in 1979 reeds ontworpen beeld van Æthelflæd in een hoek van de [[Leicester Guildhall]] geplaatst. Dit beeld was gebaseerd op de oudere, verdwenen Ethelfledafontein.<ref>[https://web.archive.org/web/20160304082834/http://www.vads.ac.uk/flarge.php?uid=78958 ''Statuette of Ethelfloeda, Queen of the Mercians'', VADS.ac.uk (2012).].</ref>

[[Bestand:Wednesbury Bus Station - Caryatid Gateway (37676613585).jpg|thumb|left|180px|Æthelflæd als een van de twee kariatiden van de ''Caryatid Gateway'' in Wednesbury.]]
De zogenaamde ''Caryatid Gateway'' aan het in 2004 vernieuwde [[busstation]] van [[Wednesbury]] Bus Station is een toegangspoort met aan weerszijden stenen [[kariatide]]n, één mannelijk en één vrouwelijk, die een aspect van de geschiedenis van Wednesbury belichten. De vrouwelijke figuur stelt Æthelflæd voor en heeft een zwaard in haar handen.

=== Populaire cultuur ===
Volgens een in 1892 door [[Gregory Foster|Thomas Gregory Foster]] voorgestelde hypothese zou Æthelflæd een belangrijke inspiratiebron zijn geweest voor het [[Oudengels]]e [[Narratieve poëzie|epische gedicht]] ''[[Judith (gedicht)|Judith]]''.<ref>{{Aut|T.G. Foster}}, ''Judith: studies in metre, language and style, with a view to determining the date of the Oldenglish fragment and the home of its author'', Straatsburg, 1892, p. [https://archive.org/stream/judithstudiesinm00fostuoft#page/90 90].</ref> Er zijn sindsdien verschillende bedenkingen geplaatst bij deze hypothese.<ref>{{Aut|B.J. Timmer}} (introd. ed. anot.), ''Judith'', Londen, 1961<sup>2</sup>, pp. 7-8, {{Aut|D. Chamberlain}}, Judith: A Fragmentary and Political Poem, in {{Aut|L.E. Nicholson - D. Warwick Frese}} (edd.), ''Anglo-Saxon Poetry: Essays in Appreciation'', Notre Dame, 1975, pp. 158-159.</ref>

Æthelflæd wordt als [[personage]] opgevoerd in verschillende [[Engels]]talige [[historische roman]]s. Zo gaat [[Rebecca Tingle]]s ''The Edge on the Sword'' (2001) over de 15-jarige Æthelflæd (het vervolgboek ''Far traveler'' (2005) gaat over haar dochter). Daarnaast duikt ze als hoofdpersonage op in [[Haley Elizabeth Garwood]]s ''Swords Across the Thames'' (1999) en in [[Penny Ingham]]s ''Lady Of The Mercians'' (2004), heruitgegeven als ''The King's Daughter'' (2010). [[Chris Kirwan]]s ''Shadowers Crossing'' (2008) gaat over Æthelflæds fortificatie van Rumcofan (915, Runcorn). De Britse schrijfster [[Victoria Whitworth]] (V.N. Whitworth) voerde haar ook op in haar romans ''The Bone Thief'' (2012) en
''The Traitors' Pit'' (2013). Sue Purkiss schreef een kort verhaal (The lady of the Mercians) voor de verhalenbundel ''Daughters of Time: An anthology from The History Girls'' (2014). Stuart Hill neemt haar als zijn hoofdpersonage (zij het gefictionaliseerd) in zijn historische jeugdroman ''Shield Maiden'' (2016).

Een gefictionaliseerde versie van Æthelflæd komt voor in [[Bernard Cornwell]]s boeken ''The Pale Horseman'' (2005), ''The Lords of the North'' (2006), ''Sword Song'' (2007), ''The Burning Land'' (2009), ''Warriors of the Storm'' (2015) en ''The Flame Bearer'' (2016) uit de reeks ''[[The Saxon Tales]]''. Deze romanreeks werd verfilmd als ''[[The Last Kingdom (televisiereeks)|The Last Kingdom]]'' (2016-) en in het tweede seizoen (2017) speelt actrice [[Millie Brady]] de rol van [[prins]]es Æthelflæd.<ref>[https://www.imdb.com/name/nm6351089/ ''Millie Brady''], IMDb.com</ref>

In 2011 werd door Phil Hirst een [[kortfilm]] getiteld ''Aethelflaeda: Saxon Queen'' met Lisa-Marie Hoctor in de titelrol op vraag van de Chester Heritage Trail gemaakt.<ref>[https://www.imdb.com/title/tt2944118/ ''Aethelflaeda: Saxon Queen''], IMDb.com</ref>

In de BBC-documentaireserie ''[[King Alfred and the Anglo-Saxons]]'' (2013) van de Britse historicus [[Michael Wood]] was de tweede aflevering ("The Lady of the Mercians") aan haar gewijd.<ref>[https://www.bbc.co.uk/programmes/b038dbd5 ''The Lady of the Mercians''], BBC.co.uk</ref>

Tot slot kan worden gewezen op de opvallende gelijkenissen tussen Æthelflæd en [[J.R.R. Tolkien]]s (naast schrijver ook professor in de Angelsaksische [[filologie]]) personage [[Éowyn]].<ref>{{Aut|J.  Holmes}}, The other as Kolbítr: Tolkien's Faramir and Éowyn as Alfred and Æthelflæd, in {{Aut|C. Vaccaro - Y. Kisor}} (edd.), ''Tolkien and Alterity'', Cham, 2017, pp. 241-261.</ref> Zo is haar titel "Lady of Rohan" even ambigu als "Lady of the Mercians" van Æthelflæd.<ref>{{Aut|J.  Holmes}}, The other as Kolbítr: Tolkien's Faramir and Éowyn as Alfred and Æthelflæd, in {{Aut|C. Vaccaro - Y. Kisor}} (edd.), ''Tolkien and Alterity'', Cham, 2017, pp. [https://books.google.be/books?id=96M5DwAAQBAJ&pg=PA252 252]-[https://books.google.be/books?id=96M5DwAAQBAJ&pg=PA253 253].</ref>

===Vernoemingen===
Sinds 1994 is een van de [[Lijst van kraters op Venus|kraters op Venus]] (−18,2°; 196,6°) naar haar vernoemd.<ref>[http://planetarynames.wr.usgs.gov/Feature/70 Aethelflaed, in ''Gazetteer of Planetary Nomenclature'', planetarynames.wr.usgs.gov]</ref> Het is de gewoonte om grote kraters op Venus naar beroemde vrouwen te vernoemen.<ref>[http://pubs.usgs.gov/of/1993/0516/report.pdf {{Aut|K.L. Tanaka - G.G. Schaber - M.G. Chapman - e.a.}}, ''The Venus Geologic Mappers' Handbook'', usgs.gov (1993).]</ref>
===Herdenking===
Op zaterdag 7 juni 2018 vond een [[re-enactment]] van Æthelflæds begrafenis plaats voor een publiek van 10.000 mensen in [[Gloucester]], als onderdeel van een reeks van [[levende geschiedenis]]-evenementen om de 1100e verjaardag van haar overlijden te herdenken.<ref>[https://www.bbc.co.uk/news/uk-england-gloucestershire-44429911 ''Gloucester funeral procession /honours Aethelflaed, Lady of the Mercians''], BBC.co.uk (10/07/2018).</ref>

== Externe links ==
*[https://web.archive.org/web/20140128090746/http://www.freewebs.com/poppyfield/aethelflaedofmercia.htm {{aut|J. Arnopp}}, ''Potent Elfleda!'', freewebs.com (2007)]
*[https://web.archive.org/web/20180715011037/https://aethelflaed2018.co.uk/ Aethelflaed2018.co.uk] (website rond de herdenkingsevenementen in Gloucester)
{{Appendix||2=
== Bronnen ==
*{{aut|Asser (biograaf)|Asser}}, ''De Rebus Gestis Aelfredi''.
*{{aut|[[Roger van Hoveden]]}}, ''Chronica''.
*''[[Angelsaksische Kroniek|The Anglo-Saxon Chronicle]]''.
*{{aut|[[Jan van Worcester]]}}, ''Chronicon ex Chronicis''.
*{{aut|Æthelweard (historicus)|Æthelweard}}, ''Chronica''.
*''[[Annalen van Ulster]]'' 918.5.
*''[[Annales Cambriae]]''.
*{{aut|[[Simeon van Durham]]}}, ''Historia regum Anglorum et Dacorum s.a.'' 884 (p. [https://books.google.be/books?id=N1v31IRyUdsC&pg=RA1-PA683 683]).
*''Fragmentary Annals of Ireland'' ({{Aut|J.N. Radner}} (ed. trad.), ''Fragmentary annals of Ireland'', Dublin, 1978).
*[[Angelsaksische charters]]: [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+217 S 217] (887), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+221 S 221] (901), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+223 S 223] (884 × 901), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+224 S 224] (901), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+225 S 225] (915), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+367 S 367] (903), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+367a S367a] (903), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+371 S 371] (904), [http://www.anglo-saxons.net/hwaet/?do=seek&query=S+1280 S 1280] (904).
**{{Aut|P.H. Sawyer}} (ed.), ''Anglo-Saxon Charters'', Londen, 1968.
*{{aut|[[Hendrik van Huntingdon]]}}, ''Historia Anglorum'' [https://archive.org/stream/henriciarchidia00unkngoog#page/n233/mode/2up V 17].
*{{aut|[[Willem van Malmesbury]]}}, ''Gesta Regum Anglorum''.
==Referenties==
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Æthelflæd|oldid=494057419|datum=20120523}}
*[http://www.pase.ac.uk/jsp/DisplayPerson.jsp?personKey=6 art. Æthelflæd 4 (Female), in ''Prosopography of Anglo-Saxon England'', PASE.ac.uk (2005-2009).]
*{{Aut|J. Blair}}, ''The Church in Anglo-Saxon Society'', Oxford, 2005.
*{{Aut|M.P. Brown - C.A. Farr}} (edd.), ''Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom in Europe'' (''Studies in the Early History of Europe''), Londen, 2001.
*[http://fmg.ac/Projects/MedLands/ENGLAND,%20AngloSaxon%20&%20Danish%20Kings.htm#Aethelflaeddied918 {{Aut|C. Cawley}}, ''ENGLAND, ANGLO-SAXON & DANISH KINGS'', fmg.ac (2006-2011).]
*{{Aut|N.J. Higham - D.H. Hill}} (edd.), ''Edward the Elder, 899-924'', Londen - New York, 2001.
*{{Aut|J.R. Holmes}}, art. Æthelflæd, in {{Aut|S. Wolbrink - F.N. Magil}} (edd.), ''Great Lives from History. The Middle Ages, 477-1453'', I, Pasadena - Hackensack, 2005, pp. [https://web.archive.org/web/20101222025218/http://salempress.com/Store/samples/great_lives_from_history_middle_ages/great_lives_from_history_middle_ages_aethelflaed.htm 30-33.]
*{{Aut|W. Hunt}}, art. Ethelfleda, in ''DNB'' 18 (1889), pp. [[:en:s:Ethelfleda (DNB00)|21-22]].
*{{Aut|C.E. Karkov}}, Æðelflæd's Exceptional Coinage, in ''Old English Newsletter'' 29 (1995), p. [http://www.oenewsletter.org/OEN/archive/OEN29_1.pdf 41.]
*{{Aut|M. Lapidge}}, ''Anglo-Latin Literature 900–1066'', Londen, 1993.
*{{Aut|C. Oman}} (ed.), ''England before the Norman Conquest, being a history of the Celtic, Roman and Anglo-Saxon periods down to the year A.D. 1066'', I, Londen, 1919<sup>4</sup>.
*{{Aut|F. Palgrave}}, ''History of the Anglo-Saxons'', Londen, 1831.
*{{Aut|P. Stafford}}, Political Women in Mercia, in {{Aut|M.P. Brown - C.A. Farr}} (edd.), ''Mercia: An Anglo-Saxon Kingdom in Europe'', Londen - New York, 2001, pp. [https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA35 35]-[https://books.google.be/books?hl=nl&lr=&id=jZavAwAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA49 49].
*{{Aut|P.E. Szarmach}}, Æðelflæd in the ''Chronicle'', in ''Old English Newsletter'' 29 (1995), pp. [http://www.oenewsletter.org/OEN/archive/OEN29_1.pdf 43-44.]
*{{Aut|P.E. Szarmach}}, art. Aethelflaed, in {{Aut|M. Schaus}} (ed.), ''Women and Gender in Medieval Europe: An Encyclopedia'', New York - Abingdon, 2006, p. [https://books.google.be/books?id=aDhOv6hgN2IC&pg=PA10 10].
*{{Aut|F.T. Wainwright}}, Æthelflæd, lady of the Mercians, in {{Aut|H. Damico - A. Hennessey Olsen}} (edd.), ''New Readings on Women in Old English Literature'', Bloomington, 1990, pp. 44-55.
*{{Aut|C.P. Wormald}}, art. Æthelflæd, in ''Lexikon des Mittelalters'' I, coll. 187-188.
*{{Aut|D.R. Wyatt}}, ''Slaves and Warriors in Medieval Britain and Ireland, 800-1200'', Leiden - Boston, 2009.
== Noten ==
{{References-scroll|2=2|height=350}}
}}
<br><br>
Digitalisering en Wiki opmaak: [[Terry van Erp]]
<br>
{{Etalage|35467206|2013|03|08}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Koning van Mercia]]
[[Categorie:Vrouwen in middeleeuwse oorlogsvoering]]
[[Categorie:Persoon in de 10e eeuw]]