Interview Leo Smidt
Afbeelding: INleo smidt - LEO SMIDT EEN RASECHTE ALBLASSERDAMMER MET EEN VEERSE BOYS HART
(foto: Peter Smulders)
ROOTS IN ALBLASSERDAM
Het levendige en bruisende Alblasserdam met heden ten dagen ongeveer 19.000 inwoners is gelegen aan een van de drukst bevaren rivieren van West-Europa ”De Noord”, in de overvolle bebouwde provincie Zuid-Holland. De inwoners van Alblasserdam worden ook wel Alblasserdammer genoemd. Verder wordt men omringt door de plaatsen Barendrecht, H. I. Ambacht, Dordrecht, Ridderkerk, ’S-Gravendeel, Papendrecht, Sliedrecht en Zwijndrecht.
OP AVONTUUR IN KINDERDIJK
Voetballen ging Leo Smidt echter in Kinderdijk, dat net iets ten Noord-Westen van Alblasserdam als een vaag silhouet zichtbaar is en in de Alblasserwaard ligt, precies daar waar de rivieren De Noord en De Lek samenstromen. Een plaatsje dat, ook nu nog steeds bekent staat om zijn molens, negentien om precies te zijn, die op de Wereldgoed lijst van UNESCO zijn geplaatst, sinds 1997. Tegenwoordig valt Kinderdijk onder de gemeente Nieuw-Lekkerland. Kinderdijk herbergt namelijk ook een voetbalvereniging met een vrijrijke traditie en wel V.V. De Zwerver, opgericht in 1933. V.V. De Zwerver speelt momenteel in de eerste klasse C en speelt zijn wedstrijden aan het sportcomplex De Schans.
V.V. DE ZWERVER UIT KINDERDIJK
Leo is geboren in 1948 en zijn roots en ziel liggen in zijn geboorteplaats Alblasserdam, hij ging op twaalfjarige leeftijd voor het eerst serieus tegen een balletje aantrappen, bij V.V. De Zwerver welteverstaan, in het vanuit Alblasserdam, zoals al eerder aangegeven, aan de horizon liggende Kinderdijk. Daar doorliep en ontwikkelde hij zich zoals velen aankomende spelers in de jeugdopleiding en op negentienjarige leeftijd (de flowerpowertijd) had hij zich opgewerkt en ging een stapje hogerop en debuteerde in het vlaggenschip, dat toen in de aller-hoogste klasse van het zaterdagvoetbal in Nederland speelde, samen met zijn broer Hans Smidt.
Afbeelding: INleosmidt - Leo Smidt (links) in actie voor De Zwerver tegen RVVH. (seizoen '68/'69).
”HET IS TOCH NIET ZO GEK DAT ER EEN POSTER VAN FEIJENOORD BOVEN MIJN BED HING”
De plakboeken liggen klaar in huizen Smidt, tevens ook nog wat clubbladen en links en rechts nog een jubileumuitgaven, weer bij iemand op bezoek die helemaal gek is van het spelletje. Dan praat ik nog maar niet over zijn eigen competitie, waarvan hij mij ook het een en ander toont, even denk ik……jeetje, ik dacht dat ik de enigste was die een tik had op voetbalgebied, maar het stikt ervan zo ervaar ik het laatste jaar….weer een. Terwijl het toch maar een spelletje is, niet meer en niet minder. Leo bruist als hij over voetbal praat en zegt, ”tja wij speelden in die tijd in de tweede klasse, want een eerste klasse, die bestond toen nog niet in het zaterdagvoetbal, tegenstanders uit die tijd waren o.a. Quik Boys, die onlangs in de kwartfinales van de beker uitgeschakeld werden door Eredivisionist NAC Breda (0-3 verlies), Noordwijk, DOTO, IJselmeervogels, Spakenburg en Kozakkenboys, dus dat was best wel pittig te noemen. Verder werden er met regelmaat collega-spelers uitgenodigd voor het Nederlands amateurelftal. Daarnaast heb ik getraind onder Hans Alleman, die o.a. ook bij NOAD, PEC Zwolle en ADO heeft gewerkt.
Ook ben ik een Feijenoord-supporter in hart en nieren, dat werd er vroeger thuis met de paplepel, steevast in gegoten.”
PROMOTIE NAAR DE HOOGSTE KLASSE
”Wij speelden destijds een vooraanstaande rol in het Nederlandse zaterdagamateurvoetbal en wisten in het seizoen ’69/’70 te promoveren naar de gloednieuwe eerste klasse, samen met o.a. Noordwijk, Zwart Wit ’28 en Ter Leede.
Het een en ander hield echter wel in dat wij moesten voetballen in het ganse land, wat niet altijd even prettig was, je moest bijvoorbeeld op een grijze zaterdagmorgen om tien uur vertrekken en je kwam weer laat thuis. Onze trainer was op dat moment L. v.d. Heijden, woonachtig in het naburige Zwijndrecht, waaronder wij drie seizoenen lang in de top van de tweede klasse hebben meegedraaid. Ook voor hem was deze nieuwe eerste klasse een uitdaging.”
Leo Smidt speelde tot 1973 voor V.V. De Zwerver en praat over een mooie periode, zeker waren ook de vriendschappelijke wedstrijden tegen de betaald voetbalverenigingen een ervaring op zich. We speelden o.a. tegen Excelsior (op Woudenstein), Sparta en SVV. Verder speelden we altijd voor minimaal 1000 toeschouwers en bij goeie wedstrijden zaten er al gauw 2000 mensen.
Afbeelding: INleosmidt - Leo Smidt (links met nummer 3) speelt met De Zwerver uit bij Quik Boys.
MET ZIJN WERKGEVER NAAR RAAMSDONKSVEER
In 1973 vertrok Leo Smidt naar Raamsdonksveer en verliet dus zijn vertrouwde nest, de reden was simpel en logisch, omdat namelijk zijn werkgever verhuisde, vanuit Papendrecht en zich in Raamsdonksveer ging vestigen, waar men destijds druk doende was om een poort naar het Brabantse dorp uit de grond te stampen, doormiddel van een heus industrieterrein. Zodoende werd hij min of meer gedwongen te stoppen bij V.V. De Zwerver en melde hij zich aan als kersvers lid van Veerse Boys, een nieuw startpunt voor hem.
Leo zegt, ”Veerse Boys sprak me aan en ik heb me aangemeld bij toenmalig bestuurslid Anton Kerst, toevallig was ook net de trainer van de selectie, Kees Kuijs daar op visite en van het een kwam het ander, al had ik uiteraard op jonge leeftijd nooit kunnen bevroeden, om ooit nog eens als speler voor Veerse Boys uit te komen.
EEN DOORSTART BIJ DE VEERSE BOYS SELECTIE
”Aan het begin rouleerde ik tussen het eerste en tweede elftal, omdat ik niet altijd alle trainingen kon volgen, het een en ander was te wijten aan mijn werkzaamheden.
Later kwam ik vast in de hoofdmacht, jammer was het te noemen dat we in het seizoen ’73/’74 niet de nieuw gevormde hoofdklasse wisten te behalen.
Maar al met al was dit een mooie periode en heb ik samen gespeeld met een uitzonderlijke lichting en met een behoorlijk aantal creatieve spelers, ik noem o.a., Huub Schipperen, de gebroeders Jos en Toon de Meijer, Anton Joore (later NAC en RKC), Cor van Seters, Jan Damen, Han Luijbregts, Jos Vissers, Theo Gijsman, Frans de Grauw, Ad Vissers, Ad van Seeters, Jan Blom (nog bij NAC gespeeld en meegespeeld in de legendarische bekerfinale tegen NEC!) en Jaap Geuze, niet de minste toch.
Zes seizoenen lang heb ik daarin gespeeld en na het seizoen ’78/’79 ben ik gestopt, laten we uitgerekend op dat moment degraderen naar de tweede klasse. Niet echt een perfecte afsluiting. Je kan het rustig een mineur noemen. Maar al met al kan ik bogen op een leuke carrière.
Tussendoor heb ik enkele malen aanbiedingen gehad van FC Dordrecht en NAC, maar dat ultieme doel heb ik nooit echt nagestreefd. Mijn trainers in bovengenoemde periode waren, Hans Muskens, René v. d. Boom en verder nog Rombouts. Ik moet wel zeggen dat ik regelmatig wisselend in het eerste en tweede elftal speelde, zoals al eerder aangegeven, dit had te maken met mijn werkzaamheden bij Fluorplast b.v., waar ik als voorman in dienst was.”
Afbeelding: CO-73-74-06 - Leo Smidt in actie (links), uit bij Sparta '25 (seizoen '73/'74).
(foto: website Sparta '25)
NAAR HET ZATERDAGTEAM
Leo zegt, ”vanaf 1979 ben ik voor Veerse Boys 2 (zat.) gaan spelen, maar vergis je niet, we hadden een geroutineerd elftal en achteraf mag ik gerust stellen dat het een indrukwekkende tijd was.
We werden verschillende malen kampioen, in 1988 wonnen we zelfs de dubbel, de finale was tegen Chrislandia, op het terrein van RAC, na een strafschoppenserie wist onze doelman Huub Schipperen de tiende strafschop te stoppen. Een prachtig resultaat, zeker als je weet dat er 64 teams aan de start stonden, samen met het kampioenschap, in één woord fantastisch. Ons team had een gemiddelde leeftijd van 38 jaar!
Huub Schipperen drukte in dat seizoen nog stééds zijn stempel op de ploeg, hij werd slechts vijfmaal gepasseerd, terwijl wij 63 maal wisten te scoren. Verder speelde ik ook samen met de ons veel te vroeg ontvallen Ger van de Geijn, die tevens een collega van mij was bij Fluorplast b.v. Een voetballer met een werkelijk schitterende passeertechniek.
Later werden wij een standaardteam, omdat Veerse Boys nog maar één zaterdagteam op de been kon brengen, met dat team moesten wij in de vierde klasse van de KNVB gaan spelen, dat was teveel van het goede, gezien de gemiddelde leeftijd, het duizelde soms voor onze ogen tijdens deze wedstrijden.
Wij (de oudjes, met alle respect) speelden in principe maar net één klasse lager dan Veerse Boys 1 (zondag). Maar zoals gezegd was dit te hoog gegrepen, later is dit team gestopt, tot groot genoegen van het toenmalige bestuur!
Leiders uit die tijd waren Nard van Schijndel en Han Fens. Maar al met al was de periode bij het zaterdagteam een onvergetelijke ervaring.”
VANAF 1997 LEIDER BIJ HET TWEEDE ELFTAL
Maar goed ook hier kwam een einde aan en vanaf 1997 nam Leo Smidt het leiderschap van het tweede elftal op zich, samen met Toon Joore, tot en met het seizoen 2005.
In dat laatste seizoen had men bij het tweede elftal structureel te maken met een tekort aan spelers en maakte Leo een pijnlijke vergissing door niet gerechtigde spelers op te stellen, dat werd hem door het toenmalige bestuur niet in dank afgenomen en het een en ander betekende voor hem dat hij één seizoen op non-actief werd gesteld.
Maar zegt hij, ” het een en ander was achteraf pijnlijk, maar ik handelde op dat moment, puur uit blinde clubliefde.”
HEDEN TEN DAGEN IN FUNTIE ALS LEIDER BIJ DE HOOFDMACHT
Daarna pakte hij echter weer razendsnel de draad op en werd leider van het eerste elftal en wist samen met Gerry Jumelet, meteen vanuit die verfoeilijke vijfde klasse te promoveren. Heden ten dagen stoort het Leo Smidt dat er jongens in de selectie staan, die te weinig met het voetbal bezig zijn en dus onvolwassen ogen.
STOERE STOPPER, ZACHTE ZIEL
Leo Smidt mocht men gerust een verdediger noemen, die sterk oogde, die tevens bijzonder goed in de mandekking kon spelen, met als taak de spits van de tegenpartij uit te schakelen.
Verder was hij kopsterk en stond in positioneel opzicht meestal goed.
Bleef onder alle omstandigheden rustig en behield het overzicht, in het coachen naar zijn medespelers toe was hij een man van weinig woorden. Hij was een zekerheitje, die altijd een zesje haalde, maar verder functioneerde hij vrij onopvallend, dat zat ook in zijn karakter opgesloten. Een leider was hij niet echt, aangezien hij een gevoelsmens was en is en omdat hij ook niet de meeste bravoure had.
Afbeelding: CO-78-79-14 - Leo Smidt in actie (rechts), uit bij Hapert (seizoen '78/'79).
”PRESTEREN, TERWIJL JE ER TE WEINIG VOOR DOET, DAT KAN NIET”
Hij zegt daar het volgende over en beseft zich terdege dat hij dit voorzichtig moet formuleren, om niemand te beschadigen, maar toch wil hij het volgende daarover kwijt, zonder een bedeltocht daarover te beginnen. ”Men moet er véél meer voor leven en men moet er daags voor de wedstrijd goed rekening mee houden, dit alles is cruciaal, anders komt Veerse Boys nooit boven het hedendaagse cirkeltje uit.
Tevens behoren alle vrijwilligers er voor te zorgen dat de randvoorwaarden in orde zijn, anders zijn, ook zij er debet aan dat Veerse Boys niet hogerop komt, dit is absoluut een vereiste, anders wordt het al op voorhand een kansloze onderneming en blijf je in de anonimiteit. Dus je eigen heilig huisje, moet ondergeschikt zijn aan het algemeen belang.
Raamsdonksveer – 3 april 2008
Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
