Interview Jan Joore
Vele jaren later uitgeroepen tot voetballer van de Eeuw.
JAN JOORE SPELER VAN DE EEUW!
Een man die iedereen kent, zeker in Raamsdonksveer en omstreken. Is het niet uit het verleden als topvoetballer in de glorietijd van Veerse Boys, dan wel als kastelein van de Haciënda, waar hij aan de deur iedereen warm onthaalde met zijn befaamde uitspraak “Haaa..mannen!”
Jan Joore is geboren te Raamsdonksveer, op het oud Sandoel en getrouwd met Bets Joore (overigens geen familie). Verder heeft hij drie kinderen, Anton, Huub en Corina.
Op dit moment van schrijven is Jan al een jaartje of drie gepensioneerd. Jan zegt, ” Ik heb samen met Bets 31 jaar lang een bar gerund en daarvoor ben ik onderhoudsmonteur geweest bij diverse bedrijven, zoals bij Speetjes uit Geertruidenberg, Schapers De Bont (wegenbouw), De Schelde en ook nog bij de NEM. Ook heb ik nog tweeënhalf jaar bij de PNEM gewerkt, maar toen ze mij vertelden dat ik in het weekeinde moest gaan werken ben ik weggegaan, ik moest namelijk voetballen in het weekeinde en dat ging voor.”
Afbeelding: INjanjoore -3 - Jan Joore op de schouders van twee trotse supporters (Janus van Rooy, links, en Jos Marcelissen)
Dit naar aanleiding van het behaalde kampioenschap in 1954-1955.
Hoe vond je het dat je uitgeroepen werd tot speler van de eeuw bij Veerse Boys?
“Een kampioenschap met Veerse Boys was mooi, maar deze onderscheiding deed mij toch héél wat, want de concurrentie was niet misselijk. Trouwens, ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om alle mensen te bedanken die op mij gestemd hebben.”
Voor de mensen die Jan wat minder goed kennen, Jan debuteerde op 15-jarige leeftijd in het eerste, in een uitwedstrijd tegen Madese Boys. Dat was in 1949. Vervolgens zou Jan maar liefst 18 jaar onafgebroken in het eerste spelen en had hij een belangrijk aandeel in de opmars van de vierde naar de eerste klasse. Kenners, die Jantje Joore van dichtbij op het voetbalveld hebben meegemaakt, roemen zijn instelling, scorend vermogen , techniek, overzicht en slimheid. Natuurlijk had Jan een aangeboren talent om het zo lang vol te houden, maar als echte Veerse Boys-man had Jan er ook veel voor over en was wat dat betreft een voorbeeld voor de jeugd.
Bekend is de anekdote van de 22e mei 1966, de dag dat Veerse Boys in Sint Willebrord kampioen kon worden van de 2e klasse als het van concurrent Rood Wit zou winnen. In zijn eentje sloop Jan die morgen naar de zolder en zocht naar de geelzwarte vlag van Veerse Boys.
“Zal ik het nog eens mogen meemaken dat ik in de eerste klasse kan voetballen?”, zei Jan zachtjes bij zichzelf. Misschien dat Veerse Boys, vanwege deze overdenking, die middag wel won en dat Jans grote wens in vervulling ging.
Afbeelding: INjanjoore - Jan Joore wordt door voorzitter Sander den Boer gehuldigd als "Speler van de Eeuw". Jans vrouw Bets kijkt tevreden lachend toe.
Heb je tussendoor nog aanbiedingen van andere clubs gehad?
“Ja, ik ben door diverse clubs benaderd in die tijd. Zo kwam TSC enkele keren langs om te polsen of ik een overstap wilde maken. Ook NAC en Willem II hebben mij gevraagd. Op de aanbieding van Willem II ben ik ingegaan, maar na een week of acht bleek dat Willem II hun beloftes niet nakwam en keerde ik weer snel terug naar Veerse Boys. Tevens heeft FC den Bosch ook nog een tijdje serieus gespeeld, maar toen ik met het contract thuis kwam, gooide mijn vader dat meteen in de kachel, jij blijft bij Veerse Boys, zo zei hij.”
Maar aan alles komt een eind!
“Ja, wat het meeste tegen viel was dat ik niet meer mee mocht spelen, ik had echt het gevoel dat ik er niet meer bij hoorde en daar had ik het behoorlijk moeilijk mee. Ik vond stoppen met voetballen voor het eerste nog erger dan het beëindigen van mijn bar. Al heb ik daarna nog wel een tijdje in het tweede, derde en vierde elftal gespeeld, daarnaast speelde ik óók met regelmaat in de zaal, totdat ik geblesseerd raakte.”
Afbeelding: INjanjoore - De vier Joore 's poseren gezamelijk. V.l.n.r. Bep, Jan, André (Azn.), André. Foto is uit midden jaren vijftig.
Jij hebt wel wat trainers meegemaakt.
“Ik heb in totaal 12 trainers meegemaakt, waarvan Bud Brocken me het meest bij is gebleven.
Omdat wij elkaar gewoon goed lagen en daarnaast kon hij zelf ook goed voetballen.
Ik vergeet nooit meer dat Bud Brocken tegen de groep zei, dat hij veertien dagen op vakantie ging, naar Renesse welteverstaan, en geloof het of niet, we wisten niet eens waar dat lag, kun je na gaan hoe ver wij achter liepen.”
Jan is 65 jaar en woont heden ten dagen aan de Kerklaan in Raamsdonk en geniet van zijn paarden en blijft de sport nauwlettend volgen.
April 2000
Bronnen: Tribune, (clubblad-Veerse Boys) en het jubileumboek t.g.v. 75 jarig jubileum.
Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
