Een Raamsdonks monumentje bleef behouden
Na een afwezigheid van enkele maanden staat het beeldje van Sint Bruno weer op z'n oude plaats in de Kartuizerpolder.
De beeltenis van de stichter der Kartuizerorde werd gerestaureerd.
De hardstenen sokkel werd van z'n vervallen bakstenen bekleding ontdaan en rechtgezet. Een Raamsdonks monumentje bleef behouden door de inzet van de eigenaar - de familie de Bruijn - en de gemeente Raamsdonk.
Tot voor kort bood het geheel een wat troosteloze aanblik.
Zowel de eigenaar als de gemeente Raamsdonk waren van mening dat het eenvoudige maar karakteristieke monumentje niet verloren mocht gaan. Voor een advies benaderde men de Oosterhoutse beeldhouwer Niel Steenbergen. Deze was van oordeel dat het alleszins de moeite waard was het beeldje te herstellen. Wilde men het monumentje als geheel behoeden voor verder verval, dan diende het beeldje te worden gerestaureerd en het voetstuk een grondige opknapbeurt te krijgen. De familie De Bruijn en de gemeente Raamsdonk kwamen tot overeenstemming over de voorwaarden, waarop tot restauratie kon worden overgegaan. De gemeente zegde steun toe en was bereid een financiële bijdrage te leveren.
De restauratie van het beeldje werd uitgevoerd door de firma Glaudemans uit 's-Hertogenbosch. Het nog slechts gedeeltelijk aanwezige oorspronkelijke kopje, dat omstreeks 1924 met cementspecie was gerepareerd, werd verwijderd. Door middel van een koperen dook werd een geheel nieuw kopje , naar oorspronkelijk model, op de tors aangebracht. Als materiaal werd hardsteen uit de omgeving van de Ourthe (Belgische Ardennen) gebruikt, dezelfde steensoort als waarvan het beeldje bleek te zijn gemaakt. Het beeldje werd schoongemaakt waardoor de wat pokkige aanslag verdween maar wat ook tot gevolg had dat eerdere kleine herstellingen zichtbaar werden. Daardoor en door het nieuwe kopje staat het beeldje er voorlopig nog wat gekleurd bij.
Bron, Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
