Interview John Stassar
Afbeelding: INjohnstassar-3 - ERELID EN LANGST ZITTENDE VOORZITTER JOHN STASSAR
“Ik gooide er tijdens een vergadering nog wel ’s een goeie mop tegenaan”
“We hadden eens een keer de punten hard nodig. Ik deed een briefje van 25 gulden onder in een doosje sigaren. Dat was voor de scheidsrechter. Uiteraard gaf ik dat zelf niet, maar liet dat door een ander doen. Och, dan liep ’t zo nog wel eens een keer goed af voor ons. ”De anekdote wordt afgesloten met een daverende lach. Zoals we die van hem gewend zijn. John Stassar (66), staat ook bekend om zijn grote arsenaal aan moppen.
Uit dat grote arsenaal putte hij ook rijkelijk tijdens bestuursvergaderingen van de club, waarvan hij zo’n kwart eeuw voorzitter is geweest. Volgens ”ingewijden” werd regelmatig een deel van de bestuursvergaderingen gevuld met moppen van de voorzitter die er steevast een smakelijke lach aan toevoegde. ”Bij mij in de zaak hoorde ik altijd veel bakken. Dus strooide ik er tijdens bestuursvergaderingen bij de club zo ook nogal ’s een paar rond. Ik wilde altijd wel op tijd beginnen met vergaderen, maar ook op tijd stoppen. Dan konden we nog even naar het café van Jan Joore. Daar hebben we op dat soort avonden nog regelmatig op tafel staan dansen.”
Afbeelding: INjohnstassar - Bestuur omstreeks 1982. Achter v.l.n.r. Toon de Meijer, Piet van Tilburg, Toon Heesters, Ton Korswagen, Anton Kerst, Cor Zijlmans.
Midden v.l.n.r. Cor Baardemans, Jan Broeders, Wil Luppens. Voor John Stassar.
Erelid
John Stassar mag natuurlijk niet alleen zo herinnerd worden als voorzitter. Daarvoor heeft hij in de meer dan 40 jaren in het bestuur, waarvan bijna 25 als voorzitter, natuurlijk veel te veel andere verdiensten gehad. De club benoemde hem immers niet voor niets tot erelid. Maar de gulle lach verhult ook wel eens de andere kant van de medaille. ”Er zijn een hoop hoogtepunten geweest, maar zeker ook dieptepunten.” Hij somt er moeiteloos een aantal op.
Hartzeer
”Ik heb me ook vaak meer sociaal werker gevoeld dan voorzitter”, bekent John Stassar, die nog wel enig hartzeer heeft van de manier, waarop hij een jaar of vijf geleden met zijn toenmalige bestuur heeft moeten plaatsmaken voor een nieuwe clubleiding. ” Natuurlijk zal er aanleiding zijn geweest om kritiek op mij te hebben. Ik zal ook niet alles goed gedaan hebben.
Maar ik heb het altijd graag voor de club gedaan, met veel inzet en enthousiasme. We hebben de club zeker niet rottig achtergelaten. Er waren geen financiële problemen en we hadden veel in eigendom. Nee, ik denk niet dat we toen zo’n vertrek verdiend hebben. Het enthousiasme dat ik had, heeft echter wel een knauw gekregen. Maar ik zie niet om in wrok, ben nog altijd een echte clubman.”
Afbeelding: INjohnstassar -2 - John Stassar samen met trainer/coach Kees Kuijs op de bank.
Rieten rokjes
Uit zijn vroegste periode kan hij zich nog aardige anekdote herinneren: ”Dat was tijdens een van die bekende Veerse Boys revues, die onze Herman samenstelde. Die vormde voor de club een aardige bron van inkomsten. Er was wel een ballet in de revue opgenomen, maar daar mochten toen geen meisjes aan meedoen. Toen heb ik nog, samen met onder andere Jan Joore, met een rieten rokje aan staan dansen!”
Voetbalcarrière
De voetbalcarrière van John Stassar zelf bij Veerse Boys duurde tot zijn 18e: ”Ik was rechtsback en heb het tot het tweede geschopt. Ja ook ik heb nog onder Huib Fens getraind.
Maar ik raakte geblesseerd aan een enkel. Heb daarna , enkele keren geprobeerd terug te komen, maar dat ging niet meer”.
Ongeveer 44 jaar geleden nam John Stassar, op verzoek van voorzitter Harry Zwets, plaats in het bestuur. ”Ik was nog een jonkie. Een echt takenpakket had ik niet. Je deed wat er voor je voeten kwam.”
Geestelijk adviseur
”Samen met Piet de Klijn zijn we toen gestart met iets wat je een voorloper op het huidige clubblad zou kunnen noemen. De Klijn vroeg op een gegeven moment aan mij: Wie doet de censuur? Ik zei: Wat zegt u? Ja, wist ik veel?
We hebben ook nog een geestelijk adviseur voor dat blad gehad, de toenmalige kapelaan. Die vroeg me: Wat moet ik hier komen doen? Ik zei: Als ik eerlijk ben….niks! Die man kwam daarna ook niet meer.”
Veelomvattend
Zijn taak was veelomvattend: ”Ik heb lang de notulen gedaan, hielp het secretariaat, ging naar vergaderingen van afgevaardigden en probeerde goed contact met de gemeente te hebben. Vooral de beginjaren zestig waren hectisch, met de aanleg van de nieuwe accommodatie, de bouw van het nieuwe clubhuis, de tribune en de aanleg van de lichtinstallatie. Daar hebben we allemaal wel ons werk in gehad. De bekroning was natuurlijk die wedstrijd tegen Ajax. Ik denk dat het in de hele wijde omtrek de eerste keer was dat een amateurclub tegen zo’n grote profclub speelde.”
Afbeelding: TB-65-66-00 - John Stassar (uiterst rechts) is zo trots als een pauw, nadat Veerse Boys 1 in Sint Willebrord het kampioenschap in de tweede klasse B behaalde (1965-1966) en zodoende promoveerde naar de eerste klasse.
Bloeiperiode
”Die nieuwe accommodatie was toentertijd natuurlijk een hele vooruitgang. We hebben daar onze bloeiperiode gehad in de eerste klasse. Het succes was natuurlijk ook te danken aan een toptrainer en de beste lichting voetballers die we ooit hebben gehad. In de periode Kuijs hadden we er goed de wind onder. Er was discipline. De mooiste tijd was toen we voetbalden tegen TSC, DESK, RKC en Middelburg. Tegen TSC met wel zo’n 5000 mensen langs de lijn. Dat zie je tegenwoordig in het betaald voetbal vaak ook al niet meer.”
Veel steun
Beginjaren zeventig werd Stassar voorzitter, als opvolger van Jan den Boer. ”De eerste jaren als voorzitter heb ik maar gewoon over me heen laten komen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel veel steun heb gehad van andere bestuursleden, als Anton Kerst en Toon Heesters. Die gaven me vertrouwen. Na een jaar of vijf ging het al wat makkelijker. Kreeg ik meer routine. En dat was nodig, want het was nog wel eens wat bij de club.”
Afbeelding: INjohnstassar-5 - Bestuur 1976-1977.
Staand v.l.n.r. Tiny Huigen, Toon Heesters, Piet van Tilburg, Ad Marcelisssen, Anton Kerst, Piet Damen, Jan Broeders.
Zittend v.l.n.r. Cor Baardemans, John Stassar, Lies Joore, Wil Luppens.
Sintelbaan
De sintelbaan, die ooit in een winterperiode nog wel eens dienst deed als schaatsbaan, was veel mensen een doorn in het oog. Omdat die de afstand tussen toeschouwers en speelveld te groot maakte. De sintelbaan verdween, het speelveld werd een kwartslag gedraaid en de tribune werd verplaatst. Veranderingen die veel inspanningen kostten, maar volgens Stassar was de winst dat de club er een veld bij kreeg. Sportief ging het inmiddels al wat minder met de club. Met als een van de meest vervelende herinneringen de degradatie naar de tweede klasse. Volgens John Stassar was de ‘zaalvoetbalkwestie’ daar voor een belangrijk deel de oorzaak van: ”We hadden toen een stuk of zes selectiespelers, die ook in de zaal wilden blijven voetballen. Dat konden we natuurlijk niet toestaan. Door daar op in te grijpen, zijn we min of meer bewust gedegradeerd.”
Er volgde ook een degradatie naar de derde klasse. Maar Veerse Boys kwam nog een keer terug, “Bij het naderende kampioenschap in de derde klasse heb ik weken met een grote fles champagne in de auto rondgereden. Die hebben we uiteindelijk nog zelf opgedronken, omdat het er op leek dat we het net niet zouden gaan halen. Uiteindelijk werden we toch kampioen in een beslissingsduel tegen Baronie in Loon op Zand.”
Afbeelding: PO-Stassar John-67 - John Stassar, zoals we hem kennen, bijna altijd opgewekt.
Dieptepunten
Degradaties zijn dieptepunten. En worden door veel mensen gevoeld, omdat die direct zichtbaar zijn.
” Maar er gebeurt in zo’n club veel meer, wat mensen vaak niet eens weten of zich realiseren. Wat te denken van het verlies voor de familie toen een van onze leden tijdens militaire dienst in Duitsland overleed? Ook daar moet je dan mee om zien te gaan. Moedeloos worden als je de zoveelste inbraak bij de club hebt gehad. Gezeur van spelers, die maar een kwartje wasgeld zouden willen betalen in plaats van twee, omdat ze maar een helft hadden mee kunnen doen en niet twee. En wat te denken van spelers, die weg willen als ze ergens anders een paar centen meer zouden kunnen krijgen?
Het ergste heb ik gevonden dat een speler bij mij met een overschrijvingsformulier stond, praktisch op de dag dat we net gedegradeerd waren. Dat deed heel veel pijn.”
Het was dus niet altijd hosanna. En volgens Stassar ook lang niet de makkelijkste tijd.
”Hobby? Op ’t laatst dikwijls het kot vol ruzie! Maar we hebben altijd geprobeerd in redelijkheid dingen op te lossen. En, eerlijk is eerlijk, we hebben ook niet altijd de volle steun gehad. Ondanks herhaaldelijke verzoeken daartoe. We hebben destijds best wel geprobeerd mensen er bij te krijgen. Maar het ging kennelijk zo goed, dat er niemand kwam.”
Later kwam de omwenteling: ”Niet dat wij er zelf niet mee wilden ophouden, maar niet op die manier!”
Afbeelding: INjohnstassar-6 - Het bestuur van Veerse Boys bij het 40-jarig jubileum.
Staand v.l.n.r. Huib Fens (commissaris), Piet Joore (commissaris), Harry van Steyn (2e penningmeester), Henk Burger (2e secretaris).
Zittend v.l.n.r. Gerrit Heijmans (commissaris), Wil Rademacher (secretaris), Jan den Boer (voorzitter), Willem Montens (penningmeester), John Stassar (vice-voorzitter).
Sponsor
Jarenlang heeft de naam Juwelier John Stassar op het shirt van het eerste elftal geprijkt.
Een niet alledaagse combinatie: voorzitter-shirtsponsor. ”Alles bij elkaar heeft het nog best wel wat geld gekost. Als ze dat thuis allemaal zouden weten, schuppen ze me nou nog buiten! Gelukkig heeft de club later in Uniwell een heel goede sponsor gekregen. Maar het valt niet mee om aan een goede te komen.”
Uit het jubileumboek t.g.v. het 75 jarig bestaan.
Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
