Oud keeper Huub Schipperen "Iedereen moet zijn verantwoordelijkheid nemen"
Huub Schipperen werd geboren in 1941 te Raamsdonksveer. Hij is voormalig sluitpost van Veerse Boys 1 en zegt verder dat iedereen, zeker nu, zijn verantwoordelijkheid moet nemen.
Men moet daarnaast het voetballen onder de jeugd zoveel mogelijk stimuleren. Ook moet de jeugd kritisch zijn, vooral naar zichzelf toe. Verder dient de vereniging, volgens Huub, ervoor te zorgen dat er steeds goede trainers worden aangesteld, die de jeugd goed begeleiden.
"WAT HEBBEN WE AFGEZIEN IN DE BEGINPERIODE"
Op negenjarige leeftijd is Huub lid geworden van Veerse Boys. Er was toen slechts één jeugdteam, maar er waren al wel drie seniorenteams. "Huib Fens was toen onze trainer", zegt Huub. "We trainden op een weilandje achter de Keizersdijk, ongeveer op de plek waar nu Het Spant is gelegen. Vroeger noemde men dat "De Speeltuin". Er werd toen eenmaal in de week getraind, meestal op woensdagmiddag. Er was namelijk geen kunstlicht en dan ben je beperkt in je mogelijkheden. Huib Fens nam dan meestal vrij van zijn werk! Huib werkte toen bij de PNEM. Ook werd er in een bepaalde periode 's avonds getraind, als de dagen langer werden. Er werd ongeveer twee jaar gevoetbald door middel van vriendschappelijke wedstrijden. Pas in 1952 ging men in competitieverband spelen. Zoals gezegd was er maar één jeugdteam, wat betekende dat groot en klein door elkaar speelden. Dus als negenjarige speelde men tegen een zeventienjarige! Wat later werd er enigzins op leeftijd geselecteerd."
Op z'n elfde jaar ging Huub echter naar de huidige buurman, Good Luck, maar een jaar later was hij alweer terug bij Veerse Boys.
"NA DEZE BEGINPERIODE HEB IK DE JEUGD DOORLOPEN
"Ik bleef verder in de jeugd tot mijn zeventiende jaar. Het vierde en vijfde elftal waren in mijn tijd ook jeugdteams. Met het vijfde hebben we zelfs de NKS-beker gewonnen! Huib Fens was onze trainer en Woutje Luijbregts ging hem daar later bij assisteren. Ik heb verder nooit in het tweede of derde elftal gespeeld, maar kwam meteen vanuit de jeugd in het eerste team."
FOTO: HET VIJFDE ELFTAL, DAT IN 1960 DE N.K.S.-BEKER WON.
Staand v.l.n.r.: Huub Schipperen, Kees Verschuren, Jan van den Elshout, Rinus Zijlmans, Ad Weeland, Gideon van Keulen, Jan van Strien, Bert Emmen, Piet Joore (leider).
Hurkend v.l.n.r.: Jan van Dongen, Ad Kanters, Han Luijbregts, André de Ruijter, Henk Dank, Cor van Seters, Ton Groenendaal.
"EN TOEN HET EERSTE ELFTAL"
Huub Schipperen kwam in 1958 vast onder de lat te staan bij het eerste elftal. Al had hij echter op veertienjarige leeftijd ook al eens in het eerste gestaan, toen eerste doelman Henk Burger geblesseerd was. Dit was in een promotieduel in '57 tegen GUDOK, eindstand 3-3. Maar dit was eenmalig. Vast meetrainen met het eerste team deed hij echter al wel in deze periode. Veerse Boys speelde destijds haar thuiswedstrijden op een veld gelegen nabij de Groenstraat. Men speelde op dat moment in de derde klasse, met toen al gemiddeld 1000 toeschouwers langs de lijn.
"Tja, het was voor de mensen in het dorp de enige uitlaatklep", herinnert Huub zich, "daar keek men de hele week naar uit. De eer van het dorp stond immers op het spel, zo voelde men dat écht. Verliezen was een schande, vooral tegen bepaalde tegenstanders!"
"BELABBERDE KLEEDKAMERS"
De kleedkamers waren toentertijd belabberd. Er was geen water en men moest het ook doen zonder stroom. Het was een hok dat gebouwd was van betonnen platen, waar je nu een schutting mee bouwt. Eigenlijk te gek voor woorden. Water werd uit de sloot gehaald!
Daarmee kon je proberen je enigszins te wassen, nadat je eerst de kikkerdril verwijderd had. Onze trainer, Bud Brocken, moest eens met de bus naar huis, compleet onder de modder. De gehele busreis naar Tilburg heeft hij bekijks gehad! Later kwam er een houten keet, met water en stroom. Tijdens de rust kregen we altijd thee van de vrouw van Leen Keijzers, die woonde namelijk vlak bij het voetbalveld en kwam deze tijdens de rust brengen. Ze liep dan met een blad vol theebekers dwars over het voetbalveld."
FOTO: Met het Nederlands Amateurelftal speelde Huub in Zeist vriendschappelijk tegen Heracles.
KEEPERSTRAININGEN
"Ik trainde destijds tweemaal in de week, onder leiding van Huib Fens. Ik trainde bijna altijd met de groep mee en daarna nam Huib mij regelmatig nog eens apart en stevig onder handen en dat was nóg eens een keer afzien! Later kreeg Huib met de keeperstraining hulp van Piet Joore. Ook ging ik regelmatig op zondagmorgen in de zandbak van het wandelpark trainen, om daarmee mijn sprongkracht te verbeteren. Dit gebeurde onder leiding van Piet Joore."
FOTO: Huub Schipperen (uiterst links) tijdens het volkslied, pal voor de wedstrijd Wales-Nederland, uitslag 0-2.
Staand v.l.n.r. Huub Schipperen, Jan v. d. Avoird (TSC), Pierre v. d. Akker (masseur), Arie de Vroet (bondscoach), Gerrit Brokx (voorzitter van TSC en leider van het Nederlandse Amateurelftal), Dhr. De Jongste, Chris Smits (Sparta '25), n.b., Cees Soeterboek (DESK), G. Schenkel (DOVO), n.b.
NAAR DE TOP
"In de loop van de tijd zijn we met het eerste elftal naar de top van het amateurvoetbal geklommen. In de eerste klasse hadden we een goed uitgebalanceerd elftal. Een sterke verdediging, met duidelijke afspraken hoe er gespeeld moest worden. Ik had bijvoorbeeld een afspraak met al mijn verdedigers. Als ik riep, moest men de bal altijd voor mij laten gaan, dan was het verder mijn verantwoording als er toch iets mis ging. Ook over het opstellen van de muur waren vaste afspraken. Ik bepaalde of de muur naar links of rechts moest en ook hoeveel spelers er in moesten plaatsnemen. Bij de hoekschoppen wist iedereen wat zijn taak was. De doeltrappen nam ik altijd zelf."
ROOD WIT W. - VEERSE BOYS
"In het seizoen '65/'66 zijn we gepromoveerd naar de eerste klasse. De allesbeslissende wedstrijd was bij Rood-Wit in Sint Willebrord. Die wedstrijd vergeet ik nooit meer. Voor circa 4000 toeschouwers was het een zeer beladen duel. Tiny Broers was toen onze trainer. Vijf minuten voor tijd kreeg Rood- Wit een strafschop, nadat Ad Weeland een speler van hen onderuit had gehaald. Jos Sprenkels zou hem gaan nemen. Hij had al eens eerder (als speler van Internos) een strafschop genomen op mij. Ik wist nog precies in welke hoek hij toen had geschoten. Ik dacht op dat moment: een andere hoek, dat durf jij écht niet. Ik had goed gegokt, het klopte als een bus, ik nam de goede hoek en stopte de strafschop! Het bleef dus 0-1, want Wil Klavers had net daarvoor gescoord. Wat een ontlading. Eerste klasse! Het hoogst haalbare in het amateurvoetbal."
IN 1969-1970 NAAR HET BETAALD VOETBAL
Huub Schipperen zat inmiddels al enkele jaren bij het Nederlands Amateurelftal en was mede daardoor geen onbekende meer in de voetballerij. Met het nationaal amateurelftal heeft hij landen als Wales, Engeland en Schotland bezocht. Ook speelde men regelmatig oefenwedstrijden tegen eredivisieclubs. Hans Alleman, trainer van NOAD, dat toenterijd in de tweede divisie speelde, wilde Huub Schipperen naar Tilburg halen.
HEEL VEEL PUBLIEK
"Topwedstrijden in de lange Veerse Boys-periode waren voor mij de duels tegen TSC, Middelburg, Vlissingen en DESK. Jeetje, wat een toeschouwers waren er toen regelmatig op het sportpark, altijd wel zo'n 2000 mensen en soms wel 4 á 5000! In de tweede klasse waren de duels tegen Rood-Wit en HVV '24 uit Hulst ook altijd op het scherpst van de snede.
De saamhorigheid was toen goed te noemen en verder was de disipline ook in orde. Daar zorgde onze trainer, Kees Kuijs, wel voor. Hij was een grote persoonlijkheid. Zijn wedstrijdbesprekingen waren kort, maar duidelijk. Ook als mens was Kuijs een voorbeeld. Verder heb ik in mijn amateurperiode nog getraind onder Meertens, Broers en Rombouts."
Twee seizoenen heeft Huub onder de lat gestaan bij NOAD. Later nog één seizoen bij Eindhoven, omdat NOAD noodgedwongen terugging naar de amateurs. De KNVB voerde namelijk een grote sanering in het betaald voetbal door. Men pakte toen vooral de BVO's aan, die het slechtst bij kas zaten.
Door een vervelend ongeval op het werk was de keepersloopbaan bij Eindhoven in het betaald voetbal even later voorbij.
TERUG NAAR DE AMATEURS
"In het seizoen '73-'74 ben ik daardoor weer teruggegaan naar Veerse Boys", zegt Huub. "Tijdens mijn afwezigheid was daar Joop Korebrits uit Breda eerste doelman geweest. Omdat Joop naar NAC terugging, werd ik weer eerste keus. Ik heb toen nog anderhalf jaar in het eerste gekeept. Daarna kwam Jos de Meijer in mijn plaats. Deze heb ik begeleid, ook Eric Vermeer had ik onder mijn hoede. Ik wilde daarna graag naar het veteranenteam, maar daar keepte Sjaak (Pim") van Keulen al. Zodoende heb ik nog vijf jaar bij Raamsdonk het doel verdedigd bij de veteranen. Gelijktijdig was ik in deze periode ook nog keeperstrainer bij Veerse Boys. Dit heb ik ongeveer tien jaar gedaan. Daarna heb ik nog vier jaar met veel plezier de jeugd getraind. Toen moest ik noodgedwongen stoppen, omdat mijn rug ging opspelen."
HET LAATSTE KUNSTJE
Een van de laatste kunstjes die Huub Schipperen voor elkaar kreeg, was de bekerwinst met het zaterdagteam in het seizoen 1987-1988. Op het terrein van RAC werd de finale gespeeld, tegen Chrislandia uit Heijningen.
Na verlenging stond er nog altijd een 0-0-score op het bord. Strafschoppen moesten de beslissing brengen. Huub Schipperen dook de tiende strafschop prachtig uit de hoek. Een prachtig resultaat in dit toernooi, waarvoor zich 64 teams hadden ingeschreven. Samen met het kampioenschap een resultaat, dat nog nooit door een seniorenteam van Veerse Boys is behaald.
FOTO: VEERSE BOYS ZATERDAGTEAM BEKERWINNAAR 1987-1988
Staand v.l.n.r.: Mari Verhagen, Ad Schipperen, Jan v.d. Elshout, Han Luijbregts, Jan van Brummelen, Wim Kruysen, Leo Smidt, Henk Evers, Huub Schipperen, John van Strien, Han Fens.
Hurkend v.l.n.r. Jos de Meijer, Toon de Meijer, Huub Broeders, Henk Dank, Jos Vissers, Benny Jacobis, Ruud Broeders, Nard van Schijndel.
FOTO: Een spelmoment uit de bekerfinale van Veerse Boys (zat.) tegen Chrislandia.
We herkennen Wim Kruysen (l.), rechts John van Strien en uiterst rechts Henk Evers. De weg naar de finale was als volgt: 3-2 zege op SV Capelle, 4-0 winst bij Waspik, 1-0 overwinning op Dussense Boys, 4-2 tegen Rust Roest en 1-0 tegen Seolto uit Zevenbergen.
TOT SLOT
"Veerse Boys moet proberen zo snel mogelijk op een hoger niveau te komen. Het is verder ook niet echt aantrekkelijk voor aankomende jeugdspelers. Echter wel met spelers die graag voor Veerse Boys willen spelen."
Uit: Tribune - 2008
Interviewer: Paul Soeters.
zie ook:
- interview 1969 - klik hier
- twee streekgenoten met Ned. amateurelftal naar Wales - klik hier
- een middagje N.O.A.D. - klik hier
- wat wedervaren van doelman Huub Schipperen - klik hier
Bron, Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
