Interview Han Luijbregts
Veerse Boys heeft net een paar belabberde seizoenen achter de rug, in de laatste drie competities waren de resultaten gewoonweg slecht, zeg maar verschrikkelijk, zeker het allerlaatste seizoen. In het seizoen 1988-1989 werd men slechts achtste, maar wie dacht dat men de bodem van de gifbeker had bereikt, had het faliekant mis en kwam dus van een koude kermis thuis. Vorig jaar degradeerde men zelfs naar de vierde klasse! Dus men was weer eens hard toe aan enkele successen in Raamsdonksveer.
Zodoende kwam er een nieuwe trainer voor de groep te staan, trainer Huub van Gullik verkaste naar het dichtbij de Belgische grens gelegen Putte, om daar de Grenswachters te gaan trainen.
Putte, dat min of meer als een vaag silhouet, zichtbaar vanuit Antwerpen aan de horizon ligt.
En daarnaast ook onder de rook van de gigantische Antwerpse-havens valt.
Onze nieuwe man wordt Han Luijbregts. Han is een echte ”Veerenaar”, geboren en getogen kan men wel stellen. Han Luijbregts is al eens eerder trainer/coach geweest van de hoofdmacht, iedereen kan zich de beslissingswedstrijd om het kampioenschap uit het seizoen 1983-1984 in de derde klasse C nog wel herinneren. In Loon Op Zand won men met 2-1 van het Bredase Baronie en men promoveerde door deze overwinning naar de tweede klasse .
Han Luijbregts noemt zichzelf een ”laatbloeier” want hij begon pas als twaalfjarig jongetje tegen een balletje aan te trappen bij de plaatselijke voetbalvereniging Veerse Boys.
Nu is "pas" niet helemaal correct te noemen, want in die tijd mocht je namelijk niet eerder dan op je twaalfde lid worden van een voetbalvereniging! Pupillen waren er in die tijd nog niet, maar desondanks viel Han Luijbregts, door zijn degelijke spel snel op en met zijn 18e speelde hij in het eerste elftal.
Om daar dertien seizoenen lang in te vertoeven, als centraal duo in de verdediging, samen met Ad Weeland. Reeds toen volgde hij al een trainerscursus en trainde hij Unitas ’30, uit Etten-Leur terwijl hijzelf nog actief voetballer was.
Nadat hij definitief gestopt was als speler, ging hij H.N.C. trainen, H.N.C. komt uit Sprang-Capelle en was actief in het zaterdagvoetbal, afwisselend in de 4e klasse K.N.V.B. en 1e klasse onderafdeling. Later is H.N.C. opgegaan, samen met Wit-Zwart, in S.V. Capelle.
In het seizoen 1986-1987 speelde men voor het eerst onder deze naam in competitieverband.
H.N.C. zelf werd opgericht in oktober 1948. Daarna had hij nog Arkel onder zijn hoede en vertrok na deze vereniging weer naar zijn oude nest, Veerse Boys, waar hij vier seizoenen actief was.
Na Veerse Boys heeft hij nog bij SCO, TVG en PCP als trainer gefungeerd en nu dus opnieuw terug bij de Boys, waar hij de scepter overneemt van (zoals al eerder aangegeven) vertrokken Huub van Gullik.
Han Luijbregts ziet zijn hernieuwde start, bij Veerse Boys als een uitdaging, hij is geen man van veel woorden of ellenlange verhalen en geen voorstander (het bestuur had net een zaalvoetbalconflict met de selectie achter de rug) van zaalvoetbal.
Over dat laatste heeft hij een uitgesproken mening. Veerse Boys krijgt dus een nieuwe trainer, een uit eigen gelederen.
Bewerkt naar een intervieuw in Tribune - april 1991
STAP TERUG
Het is er toch van gekomen. Volgend seizoen speelt Veerse Boys in de vierde klasse.
Het komt een beetje raar over. "Vierde Klasse? Ik kan me niet herinneren, dat wij daarin speelden", zegt menigeen.
De redelijke start van de voorbije competitie met vier gelijke spelen op rij, werd gevolgd door een gruwelperiode van vijf nederlagen achtereen!
Vier punten dus uit de eerste negen wedstrijden, dat was nog nooit gebeurd en die klap zijn we niet meer te boven gekomen.
Er kwam weliswaar een herstel, zij het met vallen en opstaan, maar de eindsprint, met drie opeenvolgende overwinningen, was toch niet voldoende om de opgelopen achterstand in te lopen, want eventuele medegegadigde voor die fatale tiende plek, wisten ook zo hier en daar wat puntjes bij elkaar te sprokkelen. Dus was degradatie een feit, ook al eindig je dan niet als elfde of twaalfde.
Eruit, dus! Erg? Nou, leuk is het niet, maar het overkomt de meeste verenigingen wel eens. We hoeven maar om ons heen te kijken in de niet zo verre omgeving van 't Veer en we hebben voorbeelden te over. Nu weten we wel, dat we ons daaraan niet hoeven te spiegelen, maar het gebeurt wél hier en daar en overal. We bedoelen maar!
Was het eigenlijk zo slecht dit seizoen? Soms wel, vaak ook niet, maar dan werd er toch verloren (Terheijden uit, VOAB thuis en TGG uit). Maar er gingen teveel punten verloren, daar het niet nodig en niet verwacht was: JEKA uit en thuis en Madese Boys uit. Aan de andere kant mocht de latere kampioen, Vlijmense Boys, de handen dicht knijpen met twee gelijke spelen.
Maar genoeg hierover. Gedane zaken nemen geen keer. Uithuilen doen we niet.
Er zijn ergere dingen in de wereld, waarover met recht tranen worden vergoten. Er komt een nieuw seizoen. Veerse Boys krijgt (oude bekende) een nieuwe trainer. Samen met hem zal en moet getracht worden het verloren gegane terrein te herwinnen.
Een ingezonden stuk uit het jubileumboek t.g.v. 75-jarig bestaan.
Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
