Plansichter

Bestand:Plansichter-zuzenhausen.jpg

Plansichter met de typische ophanging aan stokken

Een plansichter wordt gebruikt in een windmolen en is een heen en weer gaande zeef voor het zeven van op een walsenstoel gemalen graan. De plansichter is eind 19e eeuw uitgevonden door Karl Haggenmacher in Budapest. De machine heeft 8-15 zeven, die in meerdere afdelingen gestapeld zijn. Op elke zeeflaag bewegen kleine borsteltjes of werfels, die ervoor moeten zorgen dat de zeven niet dicht gaan zitten. De maaswijdte van de zeven in een zevenstapel loopt van ongeveer 100 tot 1000 µm, waardoor het gemalen graan verdeeld wordt in meel, fijngries, middelfijne en grove gries en zemelen.

Het scheidingsprincipe berust op het soortelijk gewicht van het te scheiden product. Bij meel is dat het mineraalstofgehalte, dat afhankelijk is van de fijnheid van het meel. De zwaardere delen bevatten nog zemelen. De zwaardere delen vallen door de zeef en de lichtere delen blijven boven de zeef zweven en worden verwijderd.

• Plansichter
  Plansichter
• Aandrijving plansichter
  Aandrijving plansichter
• Zeven
  Zeven
• Borstels
  Borstels
• Schema deeltjesgrootte
  Schema deeltjesgrootte
• Plansichters (Daverio, Henrici & CIE, 1916)
  Plansichters (Daverio, Henrici & CIE, 1916)

Zie ook

• Buil

Externe links

• Plansichter in een watermolen
• Plansichter op Youtube

Bronnen, noten en/of referenties

Mediabestanden

Zie de categorie [[commons:#mw-subcategories|]] van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.