Brontekst bekijken van Willem II van Béthune

'''Willem II van Béthune''', bijgenaamd ''de Rode'', (overleden in [[april]] [[1214]]) was van 1191 tot aan zijn dood heer van [[Béthune]], [[Richebourg (Pas-de-Calais)|Richebourg]] en [[Waasten (België)|Waasten]]. Hij behoorde tot het [[huis Béthune-Dampierre|huis Béthune]].

==Familie==
Willem behoorde tot de invloedrijke adellijke familie Béthune, die hun stamzetel in het [[Artesië (streek)|Artesische]] [[Béthune]] hadden. Hij was de tweede zoon van heer [[Robrecht V van Béthune]], ook bijgenaamd ''de Rode'', uit diens huwelijk met Adelheid, vermoedelijk een dochter van graaf [[Hugo III van Saint-Pol]]. Na de dood van zijn oudere broer [[Robrecht VI van Béthune|Robrecht VI]] erfde hij in 1193 de titels van heer van Béthune, Richebourg en Waasten, alsook de erfelijke functie van [[advocatus]] van de [[Abdij van Sint-Vaast]].

Hij trad in het huwelijk met [[Machteld van Dendermonde]] (overleden in 1224), dochter en erfgename van [[Wouter II van Dendermonde|Wouter II]], [[heer van Dendermonde]], en weduwe van heer Gerard III van [[Grimbergen]]. Ze kregen volgende kinderen:
* Mathilde (overleden in 1252), huwde met heer Boudewijn III van [[Komen (België)|Komen]]
* Adela (overleden na 1253), huwde met heer Wouter II van [[Nanteuil]]
* Daniel (overleden in 1227), heer van Béthune
* Jan (overleden voor 1240)
* [[Robert VII van Béthune|Robert VII]] (overleden in 1248), heer van Béthune
* [[Willem III van Béthune|Willem III]] (1202-1243), stamvader van de heren van [[Meulebeke]] en [[Lokeren]], een dynastie die werd voortgezet door zijn zoon [[Willem IV van Béthune|Willem IV]]

==Levensloop==
In 1177 maakte Willem II, samen met zijn vader en oudere broer [[Robert VI van Béthune|Robert VI]], deel uit van het gevolg van de [[Graafschap Vlaanderen|Vlaamse]] graaf [[Filips van de Elzas]], die op gewapende pelgrimstocht naar [[Palestina (regio)|Palestina]] trok. Daar zouden de broers uitgehuwelijkt worden aan [[Sibylla van Jeruzalem|Sibylla]] en [[Isabella van Jeruzalem|Isabella]], de zussen van koning [[Boudewijn IV van Jeruzalem]], maar een veto van de Hoge Raad van het [[Koninkrijk Jeruzalem]] verhinderde dat. In 1189 begeleidden Willem II, zijn vader en zijn broers Robert VI, [[Cono van Béthune|Cono]] en [[Boudewijn van Béthune|Boudewijn]] de Vlaamse graaf Filips van de Elzas bij de [[Derde Kruistocht]], waarbij zowel de graaf van Vlaanderen als zijn vader overleed. In 1193 stierf ook zijn broer Robert VI, waarop Willem II zijn familiegoederen erfde.

In het conflict tussen koning [[Filips II van Frankrijk]] en graaf [[Boudewijn I van Constantinopel|Boudewijn IX van Vlaanderen]] over het leenheerschap van Artesië raakte de familie Béthune verdeeld. Willem en zijn oudste zoon Daniel ondersteunden de Franse koning, terwijl zijn broers en jongere zoon Robert VII partij kozen voor de graaf van Vlaanderen. Vanaf februari 1200 namen Willem en zijn broer Cono samen met de graaf van Vlaanderen deel aan de [[Vierde Kruistocht]]. In tegenstelling tot zijn jongere broer blonk Willem II niet uit in deze kruistocht, maar hij nam in april 1204 wel deel aan de verovering van [[Beleg en val van Constantinopel (1204)|Constantinopel]], waarna graaf Boudewijn IX van Vlaanderen tot eerste keizer van het nieuw opgerichte [[Latijnse Keizerrijk]] werd verkozen. Na de desastreuze [[Slag bij Adrianopel (1205)|Slag bij Adrianopel]], waaraan Willem niet deelnam, keerde hij met 7.000 andere kruisvaarders terug naar zijn vaderland. Zijn broer Cono en kardinaal [[Peter van Capua]] hadden hen nog tevergeefs, volgens kroniekschrijver [[Godfried van Villehardouin]] zelfs in tranen, proberen te overtuigen om te blijven, maar zonder succes. Cono bleef in Constantinopel en zou daar vele jaren later sterven. Willem zelf stierf in april 1214, enkele maanden voor de [[Slag bij Bouvines]].

{{Appendix|2=
}}

[[Categorie:Huis Béthune-Dampierre]][[Categorie:Persoon in de kruistochten]][[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 12e eeuw|Bethune, W]][[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 13e eeuw|Bethune, W]]