Brontekst bekijken van Vrede van Lutatius

De '''Vrede van Lutatius''' beëindigde officieel de [[Eerste Punische Oorlog]]. Het dankte zijn naam aan Gaius Lutatius Catulus, de [[Romeinse Republiek|Romeinse]] consul en overwinnaar van de [[Slag bij de Egadische Eilanden]]. Hij onderhandelde het akkoord met een ondergeschikte van [[Hamilcar Barkas]] in [[241 v.Chr.]]. Volgens de historicus [[Polybios]], waren de voorwaarden van het akkoord:
*[[Carthago]] moest [[Sicilië]] evacueren.
*[[Carthago]] mocht geen oorlog voeren met [[Syracuse (Italië)|Syracuse]] of zijn bondgenoten.
*[[Carthago]] moest alle krijgsgevangenen overdragen.
*[[Carthago]] moest een schadevergoeding van 2200 [[talent (geld)|talenten]] (66 ton) van zilver betalen in 20 jaarlijkse termijnen.

Oorspronkelijk werd het verworpen door het Romeinse volk, maar deze voorwaarden werden uiteindelijk aangenomen met zeer weinig wijzigingen onder het gezag van Quintus Lutatius Cerco, de broer van Gaius Lutatius Catulus. In de laatste overeenkomst werd beslist dat Carthago maar tien jaar had om een schadevergoeding van 3200 talenten (96 ton) te betalen, en dat het de eilanden tussen [[Sicilië]] en [[Italië]] ([[Ustica]] en de [[Eolische Eilanden]]) en de [[Egadische Eilanden]] voor de westkust van Sicilië moest evacueren.

==Bron==
Lazenby, J. F. ''First Punic War: A Military History''. Stanford University Press, 1996.

[[Categorie:Vredesverdrag|Lutatius]]
[[Categorie:Geschiedenis van Sicilië]]
[[Categorie:Carthaagse oudheid]]
[[Categorie:Romeinse oudheid]]
[[Categorie:3e eeuw v.Chr.]]