Brontekst bekijken van Sturmgeschütz-eenheden van de Waffen-SS

Naast het [[Heer (Wehrmacht)|Heer]] beschikte ook de Waffen-SS tijdens de Tweede Wereldoorlog over [[Sturmgeschütz-eenheid|Sturmgeschütz-eenheden]].

[[Bestand: Bundesarchiv Bild 101III-Pachnike-041-06A, Italien, Sturmgeschütz der Waffen-SS.jpg|thumb|StuG III van de SS in Italië, september 1943]]
[[Bestand: Division Horst Wessel.jpg|thumb|StuG III van de 18. SS-Freiwilligen-Panzergrenadier-Division Horst Wessel, december 1944]]
Natuurlijk startte het verhaal met de [[1. SS-Panzer-Division Leibstandarte-SS Adolf Hitler|Leibstandarte SS Adolf Hitler]]. Dit regiment kreeg de vijfde batterij van zes Sturmgeschützen ([[Sturmgeschütz III]]). Deze onafhankelijke batterij genaamd SS-Sturmgeschütz-Batterie 1 “LSSAH” kwam echter te laat om nog deel te nemen aan de [[Slag om Frankrijk|Westfeldzug]]. In februari 1941 kreeg ook de [[2. SS-Panzer-Division Das Reich|SS-Division “Das Reich”]] zijn eerste batterij, genaamd SS-Sturmgeschütz-Batterie 2 “Das Reich”. Beide batterijen kwamen met hun regiment/divisie in actie in de Balkanveldtocht in april 1941. De batterij voor [[3. SS-Panzer-Division Totenkopf|SS-Division “Totenkopf”]] werd al in juni 1941 opgericht, maar kwam pas in augustus 1941 bij de divisie. Voor [[5. SS-Panzer-Division Wiking|SS-Division “Wiking”]] werd zijn batterij met zeven Sturmgeschützen opgericht in september 1941. Alle vier deze batterijen kwamen met hun moederformaties in actie aan het oostfront in 1941/42.

In november 1942 werden de drie batterijen van de drie stamdivisies omgedoopt in SS-Sturmgeschütz-Abteilung 1, 2 en 3. De Abteilungen beschikten over drie batterijen met zeven Sturmgeschützen elk. Deze omvorming had te maken met de uitbreiding en omdoping van de respectievelijk moederformaties tot SS-Pantsergrenadierdivisies.
Ook in 1942 kregen de [[7. SS-Freiwilligen-Gebirgs-Division Prinz Eugen]] en [[8. SS-Kavallerie-Division Florian Geyer|SS-Kavallerie-Division]] elk een zeven-stuks-batterij toegewezen. In 1943 kregen ook de [[4. SS-Polizei-Panzergrenadier-Division]], [[6. SS-Gebirgs-Division Nord]] en [[16. SS-Panzergrenadier-Division Reichsführer SS]] elk een batterij met 10 Sturmgeschützen. In juli 1943 breidde de laatste divisie dit uit tot een Sturmgeschütz-Abteilung van drie batterijen met 10 Sturmgeschützen elk. De [[11. SS-Freiwilligen-Panzergrenadier-Division Nordland]] kreeg een 14-stuks-batterij in december 1943.

In 1944 kregen vele SS-Pantser- en SS-Pantsergrenadierdivisies ook Sturmgeschützen toegewezen, meestal als deel van hun pantserregiment of Panzer-Abteilung. Dit waren dan met name de [[5. SS-Panzer-Division Wiking]], [[9. SS-Panzer-Division Hohenstaufen]], [[10. SS-Panzer-Division Frundsberg]], [[17. SS-Panzergrenadier-Division Götz von Berlichingen]] en [[18. SS-Freiwilligen-Panzergrenadier-Division Horst Wessel]]. In het geval van de 17e SS-Division bestond diens SS-Panzer-Abteilung 17 volledig uit Sturmgeschützen, net als bij SS-Panzer-Abteilung 18 van de 18e SS-Division. Veel SS-Pantserdivisies kregen Sturmgeschützen i.p.v. reguliere tanks wegens tekorten.

Ten slotte werden nog twee onafhankelijke SS-Abteilungen gevormd aan het eind van de oorlog: SS-Sturmgeschütz-Abteilung 105 op 22 oktober 1943 in Joegoslavië en SS-Jagd-Panzer-Abteilung 561 op 15 februari 1945 aan oostfront, beide waren Korpstruppe van het [[V SS Bergkorps]] in hun respectieve perioden.
{{Appendix|2=
* Georg Tessin – ''Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939-1945.''
* Franz Kurowski – ''Sturmgeschütze Vor!''
}}

[[Categorie:Sturmgeschütz-eenheid|Waffen-SS]]