Brontekst bekijken van Leo Riemens

{{Infobox journalist
| naam              = Leo Riemens
| afbeelding        = Uitvaart stoffelijk overschot Hans Kaart uit de Stadsschouwburg. De wagen met de, Bestanddeelnr 915-2930.jpg
| onderschrift      = Leo Riemens tijdens uitvaart Hans Kaart (juni 1963) Hij is de derde persoon links van de auto (voor [[Albert Mol]])
| volledige naam    = Leonard Antony Marius Riemens
| bijnaam           = 
| geboren           = [[3 december]] [[1910]]
| geboorteplaats    = [[Zevenbergen (Moerdijk)|Zevenbergen]]
| overleden         = [[3 april]] [[1985]]
| overlijdensplaats = [[Maastricht]]
| regio             = 
| land              = 
| opleiding         = 
| beroep            = muziekjournalist
| bekend van        = 
| tijdvak1          = 
| functie1          = 
| tijdvak2          = 
| functie2          = 
| tijdvak3          = 
| functie3          = 
| tijdvak4          = 
| functie4          = 
| credits           = 
| handtekening      = 
| website           = 
| imdb              = 
}}
'''Leonard Antony Marius (Leo) Riemens''' ([[Zevenbergen (Moerdijk)|Zevenbergen]], [[3 december]] [[1910]] – [[Maastricht]], [[3 april]] [[1985]]) was een Nederlands [[musicograaf]], [[publicist]] en [[recensent]] op het gebied van [[klassieke muziek]].

Hij was zoon van arts gespecialiseerd in leverziekten Leonard Anthony Marinus Riemens en Dieuwertje van ’t Lindenhout.

Hij was grotendeels [[autodidact]] alhoewel hij wel enige opleiding op [[piano (instrument)|piano]] en [[musicologie]] bij professor Smeijers genoot aan de [[Conservatorium van Amsterdam|Muziekschool der Toonkunst]] in [[Amsterdam]].<ref>Zijn opname in het militieregister vermelde 3 jaar lyceum en ½ jaar muziekschool piano; hij werd wonende aan de [[Weteringschans]] 80 voorgoed ongeschikt verklaard.</ref>

Hij werd in 1931 muziekredacteur van het dagblad [[Het Vaderland]]. De nadruk kwam daarbij steeds meer op [[opera (muziek)|opera]] te liggen, mede door zijn lievelingszanger [[Enrico Caruso]]. Hij was dan ook vanaf 1954 tot 1976 (pensioen) recensent voor de rubrieken opera en [[televisie]] bij ''[[De Telegraaf]]''. Hij schreef daarbij artikelen voor muziekbladen, onder meer voor ''[[Opera (tijdschrift)|Opera]]'', ''[[Luister (tijdschrift)|Luister]]'' (waarvan hij medeoprichter was), ''[[Disk]]'', ''[[Gramophone]]'' en ''[[Opera News]]''. Ook van zijn hand was de radioserie ''Uren der zangkunst''. Sinds 1935 was zijn stem ook op de radio te horen bij recensies van [[elpee]]s (programma Disco-causerieën), waarvoor hij soms ook aanbevelingsteksten schreef op de [[platenhoes]]. Dit was mede de oorzaak dat hij een grote platencollectie had, maar hij bezat ook een groot aantal operafilms uit de tijd van de [[stomme film]]. Voorts was hij jurylid bij zangwedstrijden, voorzitter van "Opera Vereniging Limburg" en adviseur van "Limburgse Opera Stichting".

Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] was Riemens, die er niet voor terugdeinsde in [[Nationaal-Socialistische Beweging|NSB]]-kostuum door de studio te lopen, een regelmatige medewerker van de [[Nederlandsche Omroep]].<ref>[https://www.dbnl.org/tekst/_gid001197401_01/_gid001197401_01_0042.php Omroep in oorlogstijd, zo zijn we wel], [[Wim Hazeu (schrijver)|Wim Hazeu]], ''[[De Gids (tijdschrift)|De Gids]]''. Jaargang 137(1974). [https://web.archive.org/web/20220510213950/https://www.dbnl.org/tekst/_gid001197401_01/_gid001197401_01_0042.php Gearchiveerd] op 10 mei 2022.</ref> Ook schreef hij in ''[[Volk en Vaderland]]'', De ''Luistergids'' en het nationaalsocialistische cultuurblad ''[[De Schouw (tijdschrift)|De Schouw]]''.<ref>[[Dick Verkijk]]: Radio Hilversum, 1940-1945. De omroep in de oorlog. Amsterdam, De Arbeiderspers, 1974, pag.660 ev</ref> Zijn oorlogsverleden werd in latere jaren tegen hem gebruikt toen hij in De Telegraaf uithaalde naar het programma [[Zo is het toevallig ook nog eens een keer]].<ref>[https://studenttheses.uu.nl/bitstream/handle/20.500.12932/38407/Eindversie.pdf?sequence=1 Treurbuis of ‘verantwoord divertissement’?], Jan Joost Valster, [[Universiteit Utrecht]]. [https://web.archive.org/web/20230909184820/https://studenttheses.uu.nl/bitstream/handle/20.500.12932/38407/Eindversie.pdf?sequence=1 Gearchiveerd] op 9 september 2023.</ref>

Hij werkte samen met [[Karl-Jozef Kutsch]] aan ''Unvergängliche Stimmen: kleine Sängerlexicon'' (1962) dat via een verbeterde heruitgave en ''Unvergängliche Sängerlexikon: Sängerlexikon'' (1982) postuum zou uitgroeien tot ''Unvergängliche Sängerlexikon: Grosses Sängerlexikon'' (vanaf 1987).

Riemens, plotseling overleden, werd op 6 april 1985 begraven aan de [[Kerk van Sint-Pieter boven|Sint Pieter op de Berg]] vak E3 Ursulinenweg 2 in Maastricht, waar ook zijn levenspartner en zijn criticus/muze Rietje Hendriks (17 mei 1936-25 oktober 2010) ligt. Hun grafsteen vermeldt: "Pace, pace mio dio"; de tekst is afkomstig uit de opera ''[[La forza del destino]]'' van [[Giuseppe Verdi]].<ref>[https://www.breurhenket.com/E3/vake3.htm Breurhenket: Verhaal over graf en bidprentje voor Rietje Hendriks (geraadpleegd 17 mei 2022)]. [https://web.archive.org/web/20230125192249/https://www.breurhenket.com/E3/vake3.htm Gearchiveerd] op 25 januari 2023.</ref><ref>{{Citeer web | auteur=  | titel= Familieberichten | werk=Limburgsch Dagblad | datum= 1985-04-04| bezochtdatum = 2022-05-17| url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010593518:mpeg21:a0279| via= delpher.nl }}</ref>

Publicaties (selectie):
*Uren der zangkunst (1955)
*[[Enrico Caruso]] (1955)
*Elseviers groot opera boek (1957/9)
*[[Maria Callas]] (1960)

{{Appendix|2=
* {{Citeer Algemene muziek encyclopedie|8|311}}
* {{Citeer web | auteur=  | titel= Journalist en operakenner Leo Riemens overleden | werk=Limburgsch Dagblad | datum= 1985-04-04| bezochtdatum = 2022-05-17| url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010593518:mpeg21:a0287| via= delpher.nl }}
* [https://www.worldcat.org/search?q=au%3ARiemens%2C+Leo&qt=hot_author Leo Riemens op worldcat.org]
----
{{references}}
}}

{{DEFAULTSORT:Riemens, Leo}}
[[Categorie:Nederlands journalist]]
[[Categorie:NSB-lid]]