Brontekst bekijken van Joseph de Man d'Hobruge

'''Joseph Louis de Man d'Hobruge''', ook '''De Man d'Hobruge d'Attenrode en Wever''' ([[Brussel (stad)|Brussel]], [[6 juni]] [[1775]] - [[Hoeilaart]], [[14 september]] [[1854]]), was een [[België|Belgisch]] [[Senaat (België)|senator]] en [[burgemeester]].

==Levensloop==
De Man behoorde tot een familie die adelbrieven had sinds 1673. Hij was een zoon van Jean de Man, licentiaat in de rechten en schepen van Brussel, en van Cornelia Baesen. In 1828 verkreeg hij adelserkenning en in 1838 werd hem de titel van baron, erfelijk op de eerstgeborene, toegekend.

Hij trouwde met Marie-Anne de Robiano (1775-1854). Hij was de vader van volksvertegenwoordiger en senator [[Jean-Marie de Man d'Attenrode]] en de schoonbroer van de senatoren [[Eugène de Robiano]] en [[François de Robiano]] en van volksvertegenwoordiger [[Louis François de Robiano]].

Hij werd burgemeester van Hoeilaart in 1823 en bekleedde dit ambt tot aan zijn dood. 

In 1831 werd hij verkozen tot senator voor het [[arrondissement Leuven]] en vervulde dit mandaat tot in 1839.

==Literatuur==
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1993, Brussel, 1993.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red.), ''Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques'', Brussel, 1996.

{{DEFAULTSORT:DeMandhobruge, Joseph}}
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)|Man]]
[[Categorie:Ridderschap van Zuid-Brabant|Man]]
[[Categorie:Belgische adel in de 19e eeuw|Man]]
[[Categorie:Burgemeester van Hoeilaart]]
[[Categorie:Belgisch senator]]