Brontekst bekijken van Jean-Antoine de Nothomb

[[Bestand:Armes de la famille Nothomb.svg|thumb|rechts| Het wapen van de familie Nothomb]]
[[Bestand:Usine-1900-bis.jpg|thumb|rechts|De Faïencerie de Longwy rond 1900]]
'''Jean-Antoine de Nothomb''' ([[Differdange]], [[3 mei]] [[1757]] - [[Longlaville]], [[Frankrijk]], [[17 maart]] [[1835]]) was een [[Zuidelijke Nederlanden|Zuid-Nederlands]] edelman.

==Levensloop==
Hij was een zoon van notaris Jean-Antoine de Nothomb (° 1706) en van Marie-Catherine Baclesse (1723-1768)

Daar waar het voor de afstammelingen van zijn broer Jean-Pierre de Nothomb (1745-1810) zou duren tot aan een kleinzoon, zelfs tot aan een achter-achterkleinzoon om adel te verwerven, behoorde Jean-Antoine tot degenen die in 1816 adelserkenning verkregen. Hij werd tevens in de [[Ridderschap (instituut)|Ridderschap]] van [[Luxemburg (Verenigd Koninkrijk der Nederlanden)|Luxemburg]] benoemd.

Onder het [[ancien régime]] was hij luitenant-kolonel in het Oostenrijkse leger. In het [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]] werd hij lid van de [[Provinciale Staten (Nederland)|Provinciale Staten]] van Luxemburg.

Hij trouwde in 1808 met zijn nicht Marie Boch (1778-1864), dochter van Pierre-Joseph Boch, fabrikant van faience en voorvader van de dynastie [[Villeroy & Boch]]. De plekken waar hij zich vestigde, Metz en Longlaville, toonden aan dat hij eerder op Frankrijk gericht was dan op de Zuidelijke Nederlanden en het Groothertogdom Luxemburg. Het echtpaar had drie kinderen:
* Adolphe de Nothomb (1805-1877) trouwde met Madeleine Lebrum de Miraumont (1815-1875). Ze hadden een dochter en een zoon, Paul de Nothomb, die pas achtentwintig was toen hij in 1867 als Frans luitenant overleed in Algerije.
* Marie-Catherine de Nothomb (1809-1887) trouwde met Alexis de Durand de Prémorel (1799-1888), kapitein in het Franse leger, met een talrijk nageslacht.
* Fanny de Nothomb (1811-1855) trouwde met baron Henri d'Huart (1799-1888), eveneens met nageslacht.

Jean-Antoine werd in 1815 eigenaar van de ''Faienceries de Longwy'', in 1798 onder meer door zijn schoonvader gesticht. Na zijn dood werd de zaak overgenomen door zijn schoonzoon d'Huart, van wie de erfgenamen gedurende honderdvijftig jaar de firma zouden leiden.

Deze familietak doofde uit bij de dood van Adolphe de Nothomb in 1877.

==Literatuur==
* ''Généalogie Nothomb'', in: Annuaire de la noblesse de Belgique'', Brussel, 1854.
* Raymond & Pierre NOTHOMB, ''Notice généalogique sur la famille Nothomb ou de Nothomb, originaire du marquisat d'Arlon'', in: Annales de l'Institut archéologique du Luxembourg, 1934.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1995, Brussel, 1995.
* Philippe FARCY, ''Jean-Antoine de Nothomb'' in: La Libre Belgique 13.2.2009, supplément Arts Libre 

{{DEFAULTSORT:Nothomb, de}} 
[[Categorie:Belgische adel in de 19e eeuw]]
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)]]
[[Categorie:Ridderschap van Luxemburg]]
[[Categorie:Lid van de Provinciale Staten van Luxemburg]]