Brontekst bekijken van Homo homini lupus

'''Homo homini lupus''' is een [[Latijn]]s gezegde dat betekent "de mens is een wolf voor zijn medemens". De uitdrukking komt voor het eerst voor in ''[[Asinaria]]'', een toneelstuk van de [[Romeinse Rijk|Romeins]]e schrijver [[Titus Maccius Plautus|Plautus]] ±200 v.Chr.: "lupus est homo homini" (regel 495).

[[Montaigne]] besprak het in zijn ''[[Essais]]'' (boek III, hoofdstuk V) en [[Desiderius Erasmus|Erasmus]] in zijn ''[[Adagia (Erasmus)|Adagia]]'' (I, 70), met als Griekse versie: Ἄνθρωπος ἀνθρώπου λύκος. Beiden deden dit samen met de pendant ''Homo homini Deus'', door [[Quintus Aurelius Symmachus|Symmachus]] toegeschreven aan [[Caecilius Statius]] (''Epistolae'', IX, 114).

Later werd het gezegde gebruikt in het filosofische werk ''[[De cive]]'' (''Over de burger'', 1651) van [[Thomas Hobbes]]: "Om onpartijdig te spreken, beide gezegden zijn zeer juist: dat de mens voor de mens een soort God is; en dat de mens voor de mens een doortrapte wolf is. Het eerste is waar, als we burgers onder elkaar vergelijken; en het tweede, als we steden vergelijken." In de waarneming van Hobbes weerklinkt het citaat van Plautus, die wilde zeggen dat het inherent is aan de mens zelfzuchtig te zijn.

De uitdrukking wordt soms vertaald als "de mens is de wolf van de mens", hetgeen kan betekenen dat de een de ander tot prooi maakt. 'Homo homini lupus' wordt vaak gezegd over de gruwelen waar een mens toe in staat is.

De Romeinse filosoof [[Lucius Annaeus Seneca|Seneca]] schreef een tegengestelde uitdrukking: '[[Homo res sacra homini]]', ofwel 'de mens is iets heiligs voor de mens'.

[[Categorie:Latijnse uitdrukking]]
[[Categorie:Wolf (dier)]]