Brontekst bekijken van Filips van Lannoy (1487-1543)

[[Bestand:Philippe de Lannoy.png|thumb|Portret in het [[Recueil d'Arras]]]]

'''Filips van Lannoy''' of in zijn moedertaal '''Philippe de Lannoy''', [[vliesridder]], heer van [[Molenbaix]] ([[1487]] – [[Leuven]], [[12 september]] [[1543]]) was een edelman in de [[Habsburgse Nederlanden]] uit het [[Graafschap Vlaanderen|Vlaamse]] geslacht [[De Lannoy (Belgisch adelsgeslacht)|de Lannoy]]. Hij was een man van aanzien die hoge functies bekleedde.

== Leven ==
Filips van Lannoy erfde van zijn vader [[Boudewijn II van Lannoy|Boudewijn II]] († 1501) de heerlijkheden Molenbaix, [[Solre-le-Château]] en [[Tourcoing]], en van zijn moeder Michèle van Esne († 1511) het domein [[Cartignies|Cauroir]] (Conroy). Hij trouwde in 1508 met Margaretha van Bourgondië. Ze schonk in 1511 het leven aan hun zoon Jan van Lannoy, maar stierf nog hetzelfde jaar. In 1515 hertrouwde Filips van Lannoy met Françoise de Barbançon, met wie hij dertien kinderen zou krijgen, onder wie de Spaanse militair [[Filips van Lannoy (-1574)|Filips van Lannoy]].

Naarmate [[keizer Karel V]] meer beroep op hem deed, bracht hij minder tijd door op het stamslot in Solre en verbleef hij meer in zijn Brusselse residentie. Hij was in 1531 bij de twaalf leden benoemd in de nieuwe [[Raad van State (historisch)|Raad van State]], en werd hetzelfde jaar ook ridder in de [[Orde van het Gulden Vlies]], zoals zijn vader en grootvader. Hij was lid van de Raad voor Financiën en Domeinen en opperhofmeester van landvoogdes [[Maria van Hongarije (1505-1558)|Maria van Hongarije]]. Over zijn politieke tussenkomsten is weinig bekend, behalve dat hij betrokken was bij het onderdrukken van de [[Gentse Opstand (1539–1540)|Gentse opstand]] in 1537-1540. In 1540 werd hij [[opperjachtmeester van Brabant]] en het jaar daarop hoofdkastelein van het [[kasteel van Vilvoorde]].

Lannoy stierf in Leuven en werd begraven in Solre. Zijn resten zijn teruggevonden in een loden kist in de familiale grafkelder onder het [[Priesterkoor|koor]] van de Sint-Petrus-en-Pauluskerk.<ref>Nicole Binoit en Association culturelle de Solrézis, "La sépulture des seigneurs de Solre", in: ''Bilan de la découverte août 1985'', p. 4-18</ref> Er is ook een [[epitaaf]].

Juffrouw du Breucq, een hofdame van Lannoys tweede echtgenote, liet een ''discours'' na waarin ze uitgebreid de deugden van haar patroons beschrijft. Ze komen uit dit geschrift tevoorschijn als vrome en onbaatzuchtige mensen. Lannoy was opdrachtgever van een anonieme ''[[Bewening van Christus]]'', waarop verschillende overleden verwanten zijn afgebeeld.

== Literatuur ==
*Alexandre Pruvost, ''Histoire des seigneurs de Tourcoing'', 1863, [https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k58017776/f163.vertical p. 144-158]
*Philippe de Ghellinck Vaernewyck, ''Les seigneurs de Molembaix'', Brussel, Tradition et Vie, 1971, p. 12-13
*A. de Lannoy, "L'Origine belge des Lannoy faisant partie de la Noblesse des Pays-Bas", in: ''Le Parchemin'', XXII, 1975, p. 263-271
*Christina Currie, [https://orfeo.kbr.be/handle/internal/7837 Une ''Déploration du Christ'' du premier quart du XVIe siècle et la famille des Lannoy-Molembaix = Een ''Bewening van Christus'' uit het eerste kwart van de 16de eeuw en de familie de Lannoy-Molembaix], in : ''Bulletin de l'Institut royal du Patrimoine artistique'', 2003, p. 173-190

== Voetnoten ==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Lannoy, Filips van}}
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 16e eeuw]]
[[Categorie:Huis Lannoy|Filips]]
[[Categorie:Ridder in de Orde van het Gulden Vlies]]