Brontekst bekijken van Charles-Maximilien van Bemmel

[[Bestand:Armoiries de la famille van Bemmel.png|thumb|Wapen van de familie Van Bemmel]]
'''Charles Maximilien Philippe van Bemmel''' ([[Brussel (stad)|Brussel]], [[26 februari]] [[1778]] - [[27 september]] [[1827]]) was een [[Zuidelijke Nederlanden|Zuid-Nederlands]] edelman.

==Geschiedenis==
Hij was een zoon van Philippe van Bemmel, heer van Chenedisque, belastingdirecteur voor de [[staten]] van Brabant, en van Antoinette Bacon, nakomelinge van de Engelse kanselier sir [[Francis Bacon (wetenschapper, 1561)|Francis Bacon]]. Zijn oom Pierre-Joseph van Bemmel, kapitein-commandant van een ruiterijafdeling, werd in 1792 in de erfelijke adel opgenomen door [[keizer Frans II]].

In de Nederlandse gemeente [[Bemmel]] staat nog het familiekasteel en graftomben van de familie. Behorende tot de Brabantse geslachten leverden de Van Bemmels burgemeesters in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[Leuven]], enz.

==Levensloop==
Charles-Maximilien werd in 1823 in de erfelijke adel erkend onder het [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]]. Hij kreeg tevens de titel baron, overdraagbaar op al zijn afstammelingen.

Hij trouwde in 1788 met Julie Schuermans (1791-1874), zus van de Brugse procureur des Konings. Ze kregen een zoon en twee kinderen die vroegtijdig overleden.

Hij promoveerde tot licentiaat in de wijsbegeerte en in de rechten aan de [[Universiteit Leuven (1425-1797)|Universiteit Leuven]]. Later werd hij vrederechter in Brussel.

In 1799 moest hij om gezondheidsredenen de open lucht opzoeken en werd commissaris voor de boekhouding van kleine gemeenten in het kanton [[Gosselies]]. In 1805 werd hij lid van de ''Société de littérature de Bruxelles'', waar onder meer [[Philippe Lesbroussart]] en [[Goswin de Stassart]] toe behoorden. Hij publiceerde een aantal poëtische teksten. In 1815 werd hij leraar in het koninklijk college in [[Gent]].

==Eugène van Bemmel==
De zoon, [[Eugène van Bemmel]] (1824-1880), promoveerde tot doctor in de rechten. Hij werd docent geschiedenis aan de normaalscholen van de stad Brussel en vervolgens professor middeleeuwse en hedendaagse geschiedenis aan de [[ULB]]. Hij werd rector van de ULB en gemeenteraadslid van [[Sint-Joost-ten-Node]].

Hij trouwde in 1855 met Félicie Cousin (1833-1864). Ze kregen drie zoons die zonder verdere afstammelingen bleven. De familie doofde uit in 1926 bij de dood van Jules van Bemmel, zoon van Eugène.

==Literatuur==
* VAN HOLLEBEKE, ''Les Poètes belges'', Namen, 1864.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1984, Brussel, 1984.
* Luc DUERLOO & Paul JANSSENS, ''Wapenboek van de Belgische adel'', Brussel, 1992.

{{DEFAULTSORT:Bemmel, charlesmaximilien van}} 
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)]]
[[Categorie:Ridderschap van Zuid-Brabant]]
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 18<sup>e</sup> eeuw]]