1940 - 2015 Jubileumboek 75 jaar voetbalvereniging Raamsdonk 'T IS ALWEER VICTORlA
Colofon
Voetbalvereniging Raamsdonk.
E-mail: info@vv-raamsdonk.nl
Internet: www.vv-raamsdonk.nl
Tekstbewerking: Frits Rekkers en Cees Bouwens.
Vormgeving en opmaak: Cees Bouwens.
75 jaar voetbalvereniging Raamsdonk. Reden om een jubileumboek samen te stellen, want
"Soms moet je stilstaan bij het verleden,
om te kunnen genieten van het heden"
Bij de samenstelling van dit boek hebben we voor het grootste gedeelte gebruik gemaakt van informatie uit de 50 jaargangen van ons (voormalig) clubblad 'De Sportkoerier'. Verder hebben we informatie gehaald uit oude notulen, krantenknipsels, via internet en persoonlijke verhalen.
Daarnaast staan er héél veel foto's in uit ons archief, van sportfotografen en uit privéalbums.
In dit boek worden enkele mensen in het 'zonnetje ' gezet. Misschien mist u uw naam of foto of van iemand die al jaren lid is of was. Maar wees er van overtuigd, dat we van alle bruikbare informatie en foto's die we hadden, geprobeerd hebben er zo veel mogelijk te plaatsen.
Als je als vereniging 75 jaar bestaat, dan ontkom je er niet aan dat er heel veel namen en foto's in dit boek staan van leden die inmiddels zijn overleden. Mede door hun - soms op de achtergrond - verrichtte werk, is v.v. Raamsdonk geworden wie we nu zijn. Laten wij hen daarom met veel respect herinneren.
We hopen dat dit boek voor onze jeugd een kijk is naar hun periode bij onze club én een kennismaking is met het 'verleden'.
Voor alle mensen die al langer betrokken zijn bij v.v. Raamsdonk en voor 'oud-leden' het een ophalen is van herinneringen, maar ook een kijk naar hoe het er nu aan toe gaat bij v.v. Raamsdonk én wat het belang is van de voetbalvereniging binnen onze dorpsgemeenschap.
Iedereen die een steentje heeft bijgedragen aan de totstandkoming van dit boek, willen we hartelijk danken. In het bijzonder de medewerkers van Stichting Raamsdonks Historie m.n. Theo Kuijsters bij het uitzoeken van foto's en namen, Wim de Groot, Jan van Gils en Johan Wouters voor het beschikbaar stellen van foto's.
Frits Rekkers en Cees Bouwens.
Beste leden, oud-leden en vrienden van voetbalvereniging Raamsdonk. Ik voel me zeer vereerd om in dit jubileumboek, ter ere van het 75-jarig jubileum, het voorwoord te mogen schrijven. Zoals bij velen uit ons dorp, heeft de voetbalvereniging een belangrijk deel van mijn leven bepaald, Nog dikwijls denk ik met plezier terug aan de vele heuglijke momenten, die ik met de voetbalvereniging heb mogen beleven.
Dat ik in 1961 lid werd was bijna vanzelfsprekend, daar mijn vader toen voorzitter was.
Na 20 jaar elders gewoond te hebben, kwam ik in 2001 weer in het dorp wonen.
De gang naar de voetbalvereniging was weer een logische stap.
De meeste leden zijn bij onze club om te voetballen. En voor iedere sportman is een kampioenschap een van de mooiste momenten. Maar naast voetballen waren en zijn er vaar alle leden mooie gebeurtenissen. Al die jubileumfeesten, carnavalsavonden, uitwisselingen met de Duitse verenigingen, elftaluitstapjes en de laatste jaren de themafeesten in de kantine door de elftallen georganiseerd. Geweldig!
Maar dit alles is uiteraard onmogelijk zonder de inzet van heel veel vrijwilligers. Al die mensen wil ik dan ook heel hartelijk danken voor hun inzet door deze 75 jaren heen.
Ons clubblad De Sportkoerier was naar mijn mening 50 jaar lang een belangrijk bindmiddel in de club. Al die jaren werden we maandelijks op de hoogte gehouden van de gebeurtenissen binnen v‚v. Raamsdonk.
Het is jammer dat zij hebben moeten stoppen omdat het niet meer past in deze tijd van soical media. Dat 2 redactieleden, Frits Rekkers en m.n. Cees Bouwens, dit jubileumboek nog hebben willen maken, daar ben ik ontzettend blij mee.
75 jaar hebben we 'wel en wee' met elkaar gedeeld binnen onze club. Op sportief gebied zat het niet altijd mee. En ook nu zitten we weer in een sportief dalletje.
Maar zoals altijd, zal het tij ook nu wel weer keren.
Belangrijk is dat we de sfeer in de vereniging goed houden, dan komen we vanzelf weer op een hoger niveau. Dan wordt tevens de continuïteit van de vereniging gewaarborgd en kunnen we op weg naar ons volgende jubileum.
In september gaan we dit jubileum goed vieren. Een comité is al lang bezig met de voorbereidingen van de activiteiten en ik zie die samen met onze leden met spanning tegemoet. Ik hoop naast de leden van nu, ook veel oude bekenden te ontmoeten om met hen herinneringen op te halen. Maar ook kijk ik ernaar uit om nieuwe mensen te ontmoeten, die aan willen horen wat wij allemaal hebben 75 jaar voetbalvereniging Raamsdonk.
Jan van Oort.
Voorzitter voetbalvereniging Raamsdonk.
Vijfenzeventig jaar voetbal in Raamsdonk. Driekwart eeuw sportieve strijd op het groene veld, Samen prestaties leveren, spelen in teamverband. Dat betekent dat je naar elkaar moet kijken en de ander de ruimte moet geven. Wie staat er beter voor dan ik? Natuurlijk willen we eigenlijk allemaal het beslissende doelpunt maken, maar dat is maar aan weinigen gegeven. Als dat doelpunt valt, vier je met zijn allen de overwinning. Je hebt immers allemaal een steentje bijgedragen.
Het is bijzonder dat Voetbal Vereniging Raamsdonk in augustus van het eerste oorlogs jaar het levenslicht zag. Het tekent het doorzettingsvermogen van de mensen van het eerste uur. Men koos voor de mooie naam Victoria, maar de Duitse bezetter bleek na enige tijd niet gecharmeerd van de in hun ogen provocerende naam. Ik heb begrepen dat die naam nog niet helemaal verdwenen is en in elk geval doorklinkt in het meer dan zeventig jaar oude clublied.
Nu in 2015 kent de club een vierhonderdtal leden: ongeveer een vijfde van de bevolking van Raamsdonk. Dat geeft de warmte aan die de dorpsgenoten voelen voor hun club. Ze willen er bij horen. En is het niet op de grasmat dan toch in elk geval langs de lijn op sportpark Den Uilendonck.
Het lijkt me dan ook heel vanzelfsprekend dat heel Raamsdonk het jubileumfeest zal meevieren. Vijfenzeventig jaar voetbal. Drie maal vijfentwintig.
Drie maal zilver. En dat is in dit geval meer dan goud.
Ik hoop dat jullie nog in lengte van jaren met zijn allen de schouders er onder zullen zetten om tot grote sportieve hoogte te stijgen en elkaar alle ruimte te geven die nodig is om het op en rond het veld een mooi feest te laten zijn.
Ik wens jullie daarom allemaal een mooi jubileum in grote vriendschap.
Burgemeester Willemijn van Hees.
Op 9 augustus 2015 is het precies 75 jaar geleden dat de voetbalvereniging Raamsdonk werd opgericht. Dit betekent, dat je bij de sterkste hoort in voetballand en dat er jarenlang in Raamsdonk mensen zijn geweest, die het de moeite waard vonden om destijds een vereniging op te richten, in stand te houden, uit te bouwen en nu vaart te zetten.
Dat verdient een geweldig compliment!
Als men spreekt over het voetballen, gaat het vaak over het betaalde voetbal.
Men vergeet al snel dat alles en iedereen begint bij een amateurvoetbalvereniging en er wordt niet bij stilgestaan hoeveel werk hiermee is gemoeid.
Het gaat niet alleen om die twee keer 45 minuten en de niet geheel onbelangrijke derde helft.
Dag in dag uit zijn vele vrijwilligers op en rond de velden (én daarbuiten) in de weer om voor vele leden het spelletje mogelijk te maken.
Alleen dankzij al deze vrijwilligers kan een vereniging een 75-jarig jubileum bereiken. Een woord van waardering aan de bestuurders en het kader van toen en nu is dan ook zeker op zijn plaats.
Vrijwel elk weekend zijn ruim 350 leden actief binnen uw vereniging, al dan niet op het voetbalveld. De vereniging beschikt over 7 senioren elftallen waarvan 1 vrouwen elftal. Het le elftal heren speelt in de 5e klasse zondag.
Daarnaast is er ook voldoende jeugd actief binnen de vereniging.
Met in totaal 7 pupillen en jeugd elftallen is ook de toekomst voor de vereniging gewaarborgd.
Namens het districtscollege Zuid I van harte gefeliciteerd met dit jubileum, geniet volop van alle jubileumactiviteiten en veel sportief geluk voor de toekomst!
Bart Bruggeman Voorzitter districtscallege Zuid I.
In het eerste weekend van september 2015 zal gevierd worden dat de VV-Raamsdonk 9 augustus 1940 is opgericht. Dat is maar liefst vijf en zeventig jaar geleden, een jubileum om als club trots op te zijn. Vandaar dat het hoofdbestuur een representatieve vertegenwoordiging van de leden gevraagd heeft om samen het "Comité 75 jaar v.v. Raamsdonk" te vormen. Doelstelling daarvan was om te zorgen dat er een mooi jubileumprogramma georganiseerd wordt en dat op een financieel verantwoorde wijze.
In deze moeilijke tijd is het voor iedere vereniging steeds weer een uitdaging om (zonder de leden al te veel te belasten) de kas op orde te houden. Ook voor ons als comité dus deze opdracht. Met een enthousiaste groep hebben we de afgelopen jaren een aantal acties op touw gezet om de benodigde centjes bijeen te sprokkelen.
Dit is met hulp van de leden prima gelukt, zodat er voor alle geleding en van onze verenigingen een mooi jubileumprogramma gedraaid kan worden.
Uiteraard moeten we hier de vele sponsoren extra bedanken, want die zorgen steeds weer voor de broodnodige ondersteuning van onze vereniging.
We kunnen dit niet genoeg benadrukken: bedankt voor alle steun.
Daarnaast zijn we trots op het sterke clubgevoel wat er binnen onze vereniging leeft en wat hopelijk door de diverse acties van het comité ook verder gestimuleerd is. Een vereniging blijf je door met zijn allen daar steeds energie in te stoppen.
Zo gaan wij met zijn allen het 75-jarig jubileum groots en op gepaste wijze vieren en hopen als club nog een lange en mooie toekomst voor de boeg te hebben.
En dan blijven we onze belangrijke plaats in de Raamsdonkse samenleving houden.
Met feestelijke groeten, Hans van Dorst,
Voorzitter Comité 75 jaar
VV Raamsdonk.
Staand v.l.n.r.: Henk de Rooij, Lisanne Buijks, Monique v/d Korput, Ard Janssens, Piet Boons, Hans van Dorst.
Onder v.l.n.r.: Robert Lankhaar, Patrick Vink en Rob Kuijsters.
„Toen we plannen hadden om een voetbalclub op te richten en het als vrienden van 16 - 17 jaar voor elkaar kregen, waren we best trots. Dat Victoria nu 75 jaar later nog bestaat, hadden we niet kunnen bedenken. Laat staan dat ik daar met mijn 92 jaar nog bij zou zijn.”
Dit is waarmee Kees Oome, een van de medeoprichter van onze club begint, als ik bij hem op bezoek ben in Waspik.
Samen met zijn vrouw Leentje woont hij daar sinds vorig jaar in woonzorgcentrum "De Stroming”,
Kees vervolgd: „Soms lijkt het wel of alles toen vanzelf ging.
Maar het was best een spannende tijd. Ook het regelmatig moeten onderduiken van spelers en het vervoer was niet altijd even makkelijk.
We hadden geluk dat Sjefke Kuijsters bereid was om voorzitter te worden, en natuurlijk dat Thijsje van Helvert het als leider aandurfde om met ons op stap te gaan.
Het verhaal van Jan Snijders over hoe de oprichting tot stand kwam en hoe het verder ging, dat klopt wel en daar heb ik verder niks aan toe te voegen. Het enige is dat ik zelf maar enkele jaren gespeeld heb. We hadden thuis met nog 3 broers een aannemersbedrijf. Daar was werk aan de winkel en ik had op enig moment geen tijd meer om te voetballen. Wel ben ik tot het einde van de oorlog als penningmeester aangebleven.
Het voetballen ben ik wel altijd blijven volgen, ook omdat het clubhuis tot eind jaren zestig tegenover ons was.
Ik hoop dat de club nog lang blijft bestaan en ze de oprichters van ‘Victoria’ en de naam eer aan blijven doen.”
Op kostschool was naast studeren ook voetballen erg belangrijk en ze hadden daar dan ook een schoolteam. Jan behoorde tot de vaste kern van dit elftal en vond voetbal een fijne sport en wilde dit blijven doen.
In Raamsdonk was er echter geen voetbalclub meer, W.V.R. was het jaar daarvoor opgeheven.
Toen hij thuis vertelde dat hij toch wel graag wilde voetballen en zoals al meer Raamsdonkse jongens hadden gedaan, lid wilde worden van Verse Boys. Vader Snijders vond dat maar niets en ei: “Als je dan toch persé wilt voetballen moet je hier maar een club oprichten.
Het veld hierachter van W.V.R. kun je voorlopig gaan gebruiken, echter onder een voorwaarde, de koeien blijven er door de week op lopen’.
Dat was een mooi aanbod, dus met zijn vrienden, Qu van Loon, Piet Broeders, Kees Oome en Han van Amelsvoort besprak hij dit plan. Zij vonden het ook een prima idee. Betrekkelijk snel waren er 15 spelers bij elkaar ‘om een team te vormen.
‘Maar ja, om in clubverband te spelen, heb je wel meer nodig dan een veld en het was oorlog dus alles was op de bon. Gelukkig konden ze van het opgeheven W.V.R. wat overgebleven spullen overnemen.
Verder had men natuurlijk een clubhuis nodig. Dat was in die tijd een café, waar men elkaar voor en na de wedstrijd kon ontmoeten en waar men zich ook moest wassen ‘en omkleden.
Jan Heere, eigenaar van het café waar W.V.R. zijn intrek had gehad, wilde het niet meer doen en stuurde de jongelui door naar de gezusters Heere. De gezusters Jans en Dien hadden een café in de Schansstraat. Toen de mannen de plannen hadden uitgelegd waren Jans en Dien heel enthousiast.
De toenmalige pastoor van Heeswijck vond het eigenlijk maar niets, maar gaf wel goedkeuring, als er tijdens de kerkdiensten maar geen wedstrijden werden gespeeld.
Een hoop was geregeld: een veld, clubhuis, 15 leden, medewerking van de pastoor en wat materiaal.
Enkele belangrijke zaken ontbraken echter nog, zoals een naam voor de club, geld en een bestuur.
De eerste vergadering vond plaats in het café van de gezusters Heere. Tijdens die vergadering werd een bestuur gekozen. Omdat de oprichters nog geen 21 jaar waren, moest er een ouder iemand komen die 2.9. tekenbevoegdheid had. Sjef (ke) Kuijsters die bij Jan Snijders op de zaak boekhouder was, werd bereid gevonden om voorzitter te worden. Kees Oome werd penningmeester, Jan Snijders secretaris, Piet Broeders, Qu van Loon en Han van Amelsvoort, commissarissen.
Als naam koos men “Victoria”, dit omdat er in de jaren 20 in Raamsdonk al een voetbalclub was geweest met die naam en men het eigenlijk in deze oorlogstijd ook wel een toepasselijke naam vond. Ook werden de clubkleuren gekozen, blauw shirt met witte kraag en witte manchetten, een witte broek en blauw - witte kousen.
Nu was echt alles geregeld en kon de nieuwe club op 9 augustus 1940 officieel bij de Brabantse Voetbalbond in Breda worden aangemeld, oftewel: de oprichting van voetbalvereniging ‘Victoria’ uit Raamsdonk-dorp was een feit.
Om nog aan de competitie 40/41 deel te kunnen nemen ging men met enkelen op de fiets naar het kantoor van de Brabantse Voetbalbond aan de Loopschansstraat in Breda. Hier besprak men het met de competitieleider, de heer Dobbelsteen, en ze kregen toestemming en werden ingedeeld.
Het voetballen kon beginnen!
Als ik deze morgen bij Piet en Joke van der Westen aan de koffie zit, merk ik pas hoe bijzonder dit is. Zitten tegenover de man die 60 jaar geleden mijn jeugdheld was. Die bij mij in de straat woonde. Die mij mee liet helpen zijn tuin te bewerken. Die in het 1e voetbalde, het elftal waar mijn vader toen leider van was. Die mede, onbewust, een groot deel van mijn latere leven heeft bepaalt. Die man moet ik nou vragen om iets te vertellen voor in het jubileumboek “75 jaar voetbalvereniging Raamsdonk”. ,,Moet dit nou nog wel, ik ben nu 84 jaar, en er is al zoveel gezegd en geschreven over mij", zegt Piet in eerste instantie.
Maar even later praat Piet honderduit over zijn VV Raamsdonk. "In de oorlog werd ik als manneke lid. Een jeugdcompetitie bestond nog niet en we speelden wat tegen elkaar of tegen een elftal uit de buurt. Na de oorlog was er ook een 2e en een 3e elftal.
Ik mocht ook nogal eens reserve staan bij het 1e. Tegen RKDVC in Drunen moest ik invallen en dat ging goed, en vanaf toen, ik was 17, stond ik er voor vast in. Ook mijn broers Walther en Leo stonden in dit elftal. We speelden toen 4e klas KNVB en er waren nogal eens wedstrijden dat het er flink hard aan toe ging. Wat te denken van tegen VV Waspik, Veerse boys, Right Oh of Be Ready. En een publiek dat er dan kwam kijken".
,,Op enig moment veranderde de competitie-indeling en moesten we naar o.a. Goirle, Zaltbommel, Oisterwijk, Oss en Heesch. Een pittige afdeling zou blijken. Want na vele mooie jaren in de 4e klasse degradeerde we in het seizoen 53/54."
"Dit was iets verschrikkelijks" zegt Piet. ,,Iedereen zag het wel aankomen, maar dit was toch wel het ergste dat me tot dan toe ooit was overkomen. In de onderafdeling moesten we opnieuw beginnen. In de daarop volgende jaren stroomden er een aantal goede jeugdspelers door.
Werd in het seizoen 59/60 het kampioenschap nog misgelopen, een seizoen later werden we wél kampioen.
"Dat is ongetwijfeld mijn mooiste herinnering als speler. Wacht maar eens even zegt hij, en komt terug met de kampioensfoto in zijn hand. "Moet je kijken wat een mooie ploeg, enkele ouderen en de rest jongelui. En trainer Bert Baaten, dat was voor ons toen een hele goede."
Jarenlang was Piet aanvoerder en bij hem telde maar één ding: clubliefde!
"Als er iets gaande is dan moet je daar met zijn allen proberen uit te komen, want met voetballen draait alles om samenspel". Men noemde Piet dan ook niet voor niets 'De moeder van het elftal'. Op zowat alle posities stond hij in het elftal, maar bijna
altijd stond Piet, wat men toen noemde, "stopperspil".
Piet was ook iemand die met volle teugen kon genieten van de "3e helft". De ouderen onder ons herinneren zich wellicht nog goed zijn jubelkreten na een overwinning.
Nog altijd weerklinken de echo's van het héél vaak door hem bezongen en bejubelde clublied: "In 'n dorpje in de Langstraat, welbekend het heet Raamsdonk."
Maar ja zegt Piet dan: ,,Na bijna 16 jaar moest ik afscheid nemen van wat een deel van mijn leven was geworden. Daarna heb ik ook nog bij de lagere elftallen en de veteranen gespeeld en zelfs nog een aantal kampioenschappen meegemaakt. Maar op een bepaald moment ben ik toch maar gestopt met voetballen. Wel ben ik er trots op dat ik nog met mijn 68e meespeelde in de jaarlijkse wedstrijd met Oud-Raamsdonk."
Naast het voetballen zat Piet vanaf eind jaren vijftig in het bestuur met als voorzitter Jos van Amelsvoort. Ook onder het regime van de voorzitters Jan van Oort, Nico van Dongen en Sjef Verschure maakte hij deel uit van het bestuur.
Piet zat dus lange tijd op het 'pluche', maar ook was hij jarenlang betrokken bij de onderhoudswerkzaamheden op en rond het voetbalveld en bij de bouw van de kantine.
Piet was een aantal jaren trainer van de lagere elftallen en het zaterdagelftal.
Met dat laatste team sleepte hij zelfs nog een kampioenschap in de wacht.
Ook als clubscheidsrechter floot Piet vele wedstrijden van de lagere elftallen.
Daarnaast was Piet jarenlang grensrechter en leider van Raamsdonk 1. In die hoedanig heid werd hij in 1991 kampioen met het 1e. ,,Een kampioenschap is het mooiste als speler zijnde, maar ook als leider heb ik het als heel bijzonder ervaren.
De beslissingswedstrijd in Oosterhout tegen DIA, dat was toch wel een mijlpaal in de Raamsdonkse voetbalhistorie. Voor de eerste maal stelden we promotie naar de 3e klasse veilig." In die tijd was Henk Michielsen uit Breda de trainer. ,,Jammer dat ze het maar één jaar volhielden in de 3e klas. Ook aan Henk bewaar ik goede herinneringen."
Niet voor niets werd Piet eind 1999, na een enquête onder de leden, verkozen tot 'Sportman van de eeuw' van v.v. Raamsdonk.
Een titel waar hij bijzonder trots op is.
Ook dat hij in 2000 tot Erelid van onze vereniging werd benoemt deed hem goed.
Dan kijkt Piet mij ernstig aan en zegt: ,,Cees jongen, mijn gezondheid is de laatste tijd allemaal wat minder, en ik merk nu toch wel dat de jaren gaan tellen.
Tot voor kort ging ik iedere week nog een paar keer naar het voetbalveld, op de koffie bij de 'onderhoudsploeg'. Op zondagmorgen naar de lagere elftallen kijken, dan even naar huis voor een bordje soep en 's middags was ik weer present bij het Ie. Zowel bij thuis- als uitwedstrijden. Maar dat is allemaal wat minder."
Als de klok half één slaat en Joke zegt dat ze de tafel wil gaan opdekken, sta ik op om te gaan. Toch wil ik nog wel een ding kwijt zegt Piet: ,,Het is jammer dat we zo laag voetballen en geen vierdeklasser zijn, want op dat niveau horen we gewoon thuis.
Daarom hoop ik van harte dat we de komende jaren met deze nieuwe en jonge trainer (Ricardo Aguado, cb) de weg omhoog vinden. Ook hoop ik dat dat we als club nog lang mogen bestaan, en dat ik nog lang mag gaan kijken ........"
Piet dat hoop ik ook, het ga je goed en weet: "Old sports heroes do not die!"
Sjef Verschure - v.v. Raamsdonk, mijn club
In de rubriek ‘De schijnwerper op... ' in De Sportkoerier van de eerste jaargang, kwam Sjef Verschure voor het voetlicht. Begonnen als 12 jarige bij v.v. Raamsdonk, met zijn 17e keeper in het 1e. Hij groeide uit tot een doelman van allure, een die v.v. Raamsdonk hard nodig had.
Sjef wilde kampioen worden en daar moest hard vaar gewerkt en veel getraind worden. Dit deed hij vol overgave en dat resulteerde in het kampioenschap met Raamsdonk 1 in het seizoen 60/61. Sjef verkeerde in een bloedvorm en wist zelfs 2 jaar achtereen in het Brabants elftal het doel te verdedigen.
Ook kwam hij uit in het Langstraat elftal en dat allemaal door zijn ijzeren wil en doorzettingsvermogen.
Zijn manier van trainen was vaak meedogenloos, zijn lichaam kraakte.
Dit gaf hem, vond hij, het recht om van anderen een stapje meer te vragen.
Helaas had dit lijf ook een zwak onderdeel, zijn knie. Hij moest stoppen en ging fanatiek aan de slag in zijn beroep van timmerman en begon een eigen bedrijf.
De schrijver van dat artikel destijds, hoopte dat Sjef niet verloren zou gaan voor de club. Die hoop van de schrijver is uitgekomen, zijn actieve voetballerij macht dan voorbij zijn, hij was én bleef een echte ‘clubman’.
Hij werd al snel gevraagd voor elftalleider en grensrechter. En natuurlijk was hij een fanatiek supporter van de v‚v, Raamsdonk, In 1968 stopt Sjef met het leiderschap vanwege drukke werkzaamheden mede ook door de bouw van de kantine, waar hij volop bij was betrokken.
Zijn bedrijf VEVO, ontstaan in 1965 in samenwerking met Jan van Oort, werd al snel sponsor van onze club. Later met aannemingsbedrijf Verschure b.v. en Verschure Beheer b.v. werd hij hoofdsponsor van de v.v. Raamsdonk.
De fam, Verschure was tot 2013 de Sponsor van de blauw - witte.
In 1970, na het overlijden van voorzitter Jan van Oort, nam Sjef zitting in het bestuur, Hij steunde nadien voorzitter Nico van Dongen waar hij maar kon.
In 1979 werd Sjef zelf tot voorzitter gekozen en dit zou hij tot 1995 blijven.
Deze 16 jaar zijn de langste periode dat iemand voorzitter was van onze club!
Een lange, intensieve en niet altijd even gemakkelijke periode. Maar met duidelijke en vaste hand gaf Sjef leiding aan onze vereniging.
Het was immers zijn club en zijn betrokkenheid was graat, Hij vond dat voetballen alleen niet voldoende was om een goed lid te zijn.
Met zijn allen wat extra doen dan bereik je meer.
En ook na de wedstrijd met zijn allen in de kantine
wat drinken.
Inzet en clubliefde stonden bij hem hoog in het vaandel en dan is een feestje op zijn tijd de kers op de taart.
Tijdens Sjef zijn voorzittersperiode werd het 40- en 50 jarig jubileum van onze vereniging dan ook op gepaste wijze gevierd.
Natuurlijk zijn er in een vereniging altijd ups en downs, maar als de basis met een goede structuur stabiel is komen we alles te boven, Maar daar moeten we met zijn allen aan werken en ons voor blijven inspannen.
Dat Sjef het goed heeft gedaan blijkt wel uit de waardering die hem ten deel viel.
Hij kreeg de Zilveren speld van de K.N.V.B. en werd benoemt tot Erelid van onze club, Eind 1999 bij de enquête van De Sportkoerier door de leden gekozen tot ‘Lid van de Eeuw’ van onze club. Hij ontving de Gouden speld van v.v. Raamsdonk vanwege 50 jaar lidmaatschap en in 2013 de Oorkonde voor 60 jaar lid zijn.
Sjef is nu 62 jaar lid van onze club. Dit is niet zo moeilijk zult u zeggen, een kwestie van contributie betalen. Maar als je speler, bouwer, leider, grensrechter, sponsor, bestuurder, voorzitter, Erelid en Lid van de eeuw’ van v‚v. Raamsdonk bent,
dan is dat meer geweest dan alleen maar contributie betalen.
Dat Sjef het ook zo lang heeft vol gehouden, is ook een grote verdienste van zijn vrouw Joke en zijn kinderen, en daar zijn we hen ook heel dankbaar voor.
Natuurlijk ook dank aan al die mensen die samengewerkt hebben met Sjef, om de voetbalvereniging Raamsdonk de club te laten worden die het nu is.
Onze accommadatie door de jaren heen
Toen in 1940 het initiatief tot de oprichting van voetbalvereniging Victoria werd genomen had men gelukkig de toezegging van vader Snijders voor een veld. Dit veld was daarvoor van WVR geweest en lag achter de kolenzaak van Jan Snijders, waar nu ongeveer het A. veld ligt. Maar om in competitieverband te kunnen voetballen waren er ook tenues, ballen, vlaggen en netten nodig, en niet te vergeten: een clubhuis.
Uiteindelijk vond men onderdak bij café gezusters Dien en Jans Heere in de Schansstraat (woont nu de familie Kuijsters — Boons). Het clubhuis diende overigens ook als kleedruimte en wasgelegenheid, want de luxe van kleedkamers bij het veld bestond in die wijd nog niet.
De oorlogsjaren kwam men redelijk goed door, maar na het kampioenschap in 1947 werd het veld afgekeurd. Raamsdonk 1 heeft tot 1948 de competitiewedstrijden gespeeld op het veld van VV Waspik.
De lagere elftallen speelden op een weiland achter de boerderij van Weduwe de Bont (waar nu bouwbedrijf Berende is gevestigd) Ook is men toen van clubhuis verandert en ging men naar café Jan Heere in de Stationstraat (nu café de Vrije Valk).
Gelijktijdig met het opknappen van het veld waren een aantal vrijwilligers onder leiding van Piet Broeders, in de weer geweest om een kleedlokaal te bouwen. Men moet dit kleedlokaal wel in de ruimste zin van het woord nemen.
Het was zo'n 9 a 10 bij 4 meter met een aanbouw van 3 bij 3 meter.
Dit was onderverdeeld in vier ruimtes: twee kleedlokalen, een scheidsrechterslokaaltje en de aanbouw was de berging voor de netten, kalk en hoekvlaggen.
De berging heeft ook vele jaren dienst gedaan als schaapskooi, De hele week door liepen er een vijf- tot tiental schapen van boer Zijlmans op het veld en tijdens de wedstrijden zaten die in de berging,
Na de gespeelde wedstrijd waren er vanaf de kolenzaak van Snijders emmers met water aangevoerd. In het kleedlokaal stond een tafel met zinken bakjes en zo kon men zich wassen. In de notulen van de wintervergadering ~ dd. vrijdag 29 januari 1960 ~ lezen
we dat voorzitter Jan van Oort, Janus de Wijs en Piet van der Westen ‘ijs en weder dienende begin februari een waterpomp gaan ‘slaan’. Men kon zich nu ‘met grondwater wassen!
Vier jaar later werd er vanaf de Parallelweg een waterleiding aangelegd.
(Om ook in de winter ‘s avonds te kunnen trainen was er een lichtinstallatie nodig.
Wat toen het trainingsveld was is nu het gedeelte tussen het A-en B-veld, daar waar ook de tribune staat. In 1960 kwam er een
lichtinstallatie, De stroom kwam van een aansluiting uit de schuur achter het huis van Kel de Ruijter aan de Parallelweg 1.
De palen werden geplaatst en de leidingen aangelegd. Op een achttal palen langs het trainingsveld kwam een lamp van 200 watt en men had verlichting!
Vanaf 1964 drong het bestuur bij de gemeente aan op een geheel nieuw onderkomen. Onder de bezielende leiding van voorzitter Jan van Oort waren er heel veel vergaderingen nodig.
Maar dan, op 22 juni 1967 kwam er eindelijk een vergunning voor de bouw van een kantine met kleedruimtes.
Intussen hadden vele vrijwilligers zich aan‘gemeld en op 1 september 1967 kon men beginnen. Als “hoofduitvoerder’ van de bouw zou Tonnie Bergé gaan fungeren. Om alles goed onder controle te houden was er iedere zondagmorgen thuis bij voorzitter Jan van Oort met de bouwcommissie, Jan Knaapen, Sjef Verschure en Thijs Leijten overleg.
Met de bouw ging het zeer voortvarend en op zaterdag 28 juni 1968 opende voorzitter Jan van Oort en ons toenmalige jongst lid Ben Bouwens op feestelijke wijze de kantine.
De kantine bleek een geweldig succes.
Al snel werd er van alles georganiseerd.
Met een jukebox vol eigentijdse muziek werd de gezelligheid gewaarborgd. Op twee hoeken van de kantine kwamen luidsprekers, zodat men buiten muziek kon laten horen.
‘Omdat het ledenaantal flink toenam, mede door de komst van een damesafdeling, waren er ook te weinig kleedkamers.
De kantine werd vergroot met 60m2 en er kwam een kleedlokaal bij.
De randvoorwaarden waren inmiddels goed op orde, maar we hadden slechts één wedstrijdveld en een trainingsveld, Na veel overleg met de gemeente werd er in 1972, 4 jaar na de opening van de kantine, vergunning verleend voor het aanleggen van twee voetbalvelden en twee trainingsvelden.
De aanleg van de velden begon, maar toen diende een ander probleem zich aan. Men had nu “even” géén veld.
Gelukkig kon het 1e de thuiswedstrijden in het seizoen 72/73 afwerken op het hoofdveld van Good Luck in Raamsdonksveer.
De lagere elftallen en de jeugdteams speelden hun wedstrijden op een weiland dat was omgedoopt tot voetbalveld. Dit “veld lag tegenover de huidige uitgang van de parkeerplaats, waar nu Jos Kuijsters woont.
Na een paar maanden voetballen leek het meer op een omgeploegde zandvlakte en het kreeg dan ook de toepasselijke naam “Den Akker’. Om te trainen was er naast de kantine, waar nu de parkeerplaats ligt, een
trainingsveld met verlichting aangelegd.
Op 28 juli 1973 werd sportpark ‘Den Uilendonck’ geopend. Omdat het hoofdveld nog niet helemaal in orde was werd de openingswedstrijd gespeeld op het B-veld.
Onze pupillen mochten als eerste een onderling wedstrijdje spelen.
Daarna werd onder leiding van de voormalig scheidsrechter Frans Derks de officiële openingswedstrijd gespeeld tussen een regioteam en het toen nog grote MVV.
Enkele maanden na de opening werd rondom de trainingsvelden een lichtinstallatie geplaatst.
Er werd een regeninstallatie aangeschaft en achter bij de sloot werd een pomp geplaatst, zodat men de velden zelf kon “beregenen" Ook kwamen de eerste reclameborden langs het veld
Er kwam weer een oud probleem om de hoek kijken. Het aantal kleedkamers was niet toereikend en er werd wederom verbouwd. Er kwam ook een apart ballenhok en voor het losmaken van de spieren en het verzorgen van blessures kreeg men de beschikking over een aparte massageruimte
Een besprekingskamer kwam er en ook het bestuur - zo vond men zelf - was toe aan een ruimere bestuurskamer en een eigen toilet. De keuken werd vergroot en er kwam de benodigde apparatuur in. Er kwam een apart wasmachine/drooglokaal.
‘Onze velden waren eigenlijk al vanaf de ‘opening niet al te best en pas na 10 jaar werd er iets aan gedaan. Er werd een professioneel bedrijf benaderd en samen met een aantal vrijwilligers werd op het A- en B-veld een nieuwe drainage gelegd.
Er was nog toen nog én grote wens, een lichtinstallatie rondom het A.- veld. In de zomer van 1983 worden begonnen met de aanleg. Op donderdag 26 oktober werden de grote lampen in gebruik genomen.
Maar bij een club waar alles intensief gebruikt wordt, komen onvermijdelijk gebreken. De in de grond liggende olietank werd
verwijderd en vervangen door een bovengrondse gastank naast de kantine!
De warmwaterboilers moesten worden vervangen en voor de nog op olie gestookte cv kachel kwamen 2 op gas gestookte cv kachels.
Op het normale onderhoud na was er even rust’, maar in 1989 kwam er weer beweging.
Voor de kantine kwam een ommuurd terras,
evenals een hoge ballenvanger. Rondom het A-veld een tegelpad aangelegd en gemetselde dug outs en er werden banken rondom het
veld geplaatst.
Als grote bouwactiviteit moet natuurlijk ook ‘onze tribune met honderdvijftig zitplaatsen worden vernoemd.
Een portaal werd voor de ingang van de kantine gebouwd, als eerste opvang van de kou en als berging voor de voetbaltassen.
In de kantine werden ook enkele zaken aangepakt. De bar, 2éér belangrijk, werd vergroot en de koeling vernieuwd. En er werd vanaf de Lageweg een gasleiding aangelegd zodat de lelijke gastank eindelijk weg kon men door Kunstzinnig met Staal /Heavy ‘decor gesponsord elektronische scorebord kwam langs het hoofdveld.
Vlak voor het zestigjarig jubileum in 2000 zijn alle kleedlokalen en douches in zijn geheel betegeld en opgeknapt.
In de kantine werden de heren en de damestoiletten geheel vernieuwd, ook kwam er ‘een groot tv scherm in de kantine.
Na enkele jaren van betrekkelijke ‘bouw-rust’ onderging de kantine in 2011 een complete metamorfose, Plafond, muren, interieur, alles werd vernieuwd.
En als kers op de taart kwam er een geheel nieuwe geluids- en alarminstallatie.
De toestroom van meisjesleden werd steeds groter en in 2012 werd besloten om er twee Kleed- en twee scheidsrechterslokalen bij te bouwen. We kregen een gloednieuwe beregeningshaspel met sproeikanon van de gemeente in bruikleen, Voor het uitrollen van de slang schonk Jos Langenwerf (REO) ons een multifinctionele minitractor.
Fen en ander opgeteld Laat zien dat de voetbalvereniging Raamsdonk over cen prachtige accommodatie beschikt. Het kan dan ook niet vaak genoeg gezegd en geschreven worden, deze is vrijwel helemaal door onze eigen vrijwilligers ~ én met de hulp van de bedrijven die vaak hun materiaal beschikbaar stelden — opgebouwd. Bedrijven die we daar zeer erkentelijk voor zijn en al die jaren als een rode draad door onze vereniging lopen: Kolen en oliehandel Snijders; de aannemersbedrijven van Oort: VEVO en Verschure; Loonbedrijf Gebr. van Strien Grondverzet en Infra Kees van Strien en Grondverzet bedrijf John van Strien.
Voor al die vrijwilligers en bedrijven dient eenieder grote bewondering te hebben.
Zij hebben prachtig werk afgeleverd.
Vrouwen- en meisjesvoetbal bij onze club
Voetballende vrouwen en meisjes zijn niet meer weg te denken uit het Nederlandse voetballandschap. Tegenwoordig kunnen ze bij bijna elke voetbalvereniging. Maar dat is niet altijd zo geweest.
Er werden 90 jaar geleden al wel pogingen ondernomen door de Oostzaanse Vrouwenvoetbal Vereniging. De Nederlandsche Voetbalbond (voorloper van de KNVB) zag echter geen heil in voetballende vrouwen en vond dat ‘vrouwen echtgenote, moeder of geliefde van voethalspelers moesten zijn.
In 1955 werd de Algemene Damesvoetbalbond in het leven werd geroepen.
Veertien clubs schreven zich in vaar de eerste vrouwenvoetbalcompetitie. Maar ook nu gaf de KNVB wéér niet thuis. Jaren van stilte volgde totdat er eind jaren 60 steeds meer vrouwenteams ontstonden, voornamelijk café en bedrijfsteams.
In Raamsdonk begon het in april 1970 met briefjes die met regelmaat in de kopij-bus van ons clubblad zaten met deze tekst:
“Zou u misschien zo vriendelijk willen zijn om hier in Raamsdonk een damesvoetbalclub op te richten. We staan te popelen langs de lijn” De Popelaarsters.
Er gaan dan een aantal mensen mee aan de slag. In De Sportkoerier wordt een oproep geplaatst en in mei is er goed nieuws voor de Popelaarsters.
Knielend v.l.n.r.: Sisca de Wijs - Verklaren, Corrie Broeders, Truus Verduijn, Oome, Anny van der Westen, Ria Bergè - Schipperen en Ed Knaapen van der Put
Liggend: keepster Tonnie Snijders - Zijlmans
Er kwamen nogal wat reacties en Piet van der Westen en Cees Bouwens gingen met het bestuur van v.v. Raamsdonk in gesprek en er werd besloten om eerst eens te gaan trainen.
De eerste training, geleid door Piet en Cees, werd bezocht daar een groep van 26 dames, in leeftijd variërend van 14 tot 44 jaar! Na de eerste trainingen en wat onderlinge partijtjes, vonden de meeste van de ‘oudere’ dames het toch te zwaar en stopte evenals Piet.
Omdat er binnen de KNVB geen officiële damesafdeling bestond en ze dus geen lid konden worden van v.v. Raamsdonk beslaat men om zelf een club te maken. De club kreeg de mooie naam van N.O.A.D., wat stond voor Nooit Ophouden Altijd Doorspelen. Ook vonden ze dat er geld moest zijn om iets te kunnen ondernemen, dus gingen ze contributie heffen. Cees Bouwens bleef trainer/leider en Wil Bouwens werd de vaste grensrechter.
Op enig moment zag het clubje “NOAD” wel in dat i.v.m, het vele regelen het niet was vol te houden om buiten een KNVB vereniging door te gaan. De roep om erkenning door de KNVB werd steeds sterker en dan eindelijk, in april 1971 werd damesvoetbal een officiel onderdeel van de KNVB. De NOAD dames werden ook officieel lid, en zo was er de eerste vv. Raamsdonk damesafdeling
Hurkend v.l.n.r.: [[Ina Meulblok]], Rineke Meulblok, Anny Mureau, Elly Kievits, Corrie van Dongen, Truus Verduijn — Oome en Elly Buijks.
En dan eindelijk, september 1971, de eerste officiële door de KNVB georganiseerde damescompetitie ging van start. De tegenstanders kwamen uit oa, Diessen, Oudemolen, Riel, Waalwijk, Goirle en de resultaten waren niet eens zo slecht.
Buiten het voetballen waren de dames ook actief binnen onze vereniging. Om toerbeurt werden wekelijks de kleedlokalen schoongemaakt en men hielp regelmatig mee in de kantine. Er was ook een vaste club supporters die zowel thuis als wit present waren.
Omdat een aantal dames in de verpleging, de thuiszorg of in een winkel werkte, was het bij aanvang van bijna iedere wedstrijd weer afwachten of er voldoende speelsters waren.
En aan het einde van de competitie 87/88 moest men besluiten om te stoppen. In 89/90 is er nog 1 jaar gespeeld, maar het lukte niet meer en men is toen weer gestopt.
Maar in 1996 waren er toch weer wat meiden enthousiast om te gaan voetballen. Bij de handbalvereniging kaapte ze een stuk of 6 dames weg, want ja als je kan handballen kan je ook voetballen. Evelien de Graaf (L.) en Suzanne Broeders
plaatste een oproep in De Sportkoerier, ff checken bij het bestuur of er plaats was voor een vrouwenteam en een trainer zoeken. De trainster werd gevonden genaamd Regina van de Voorde, die had al enige jaren ervaring en voetbalde zelf ook. Er werd een aantal maan den getraind en toen hadden we onze eerste wedstrijd. Een team van de Rabobank, ze verloren met een nulleke of 10. Maar dat was geen probleem, ze hadden plezier.
Dus ze begonnen vol goede moed aan de eerste competitie! Na jaren van zwoegen in de vijfde klas waarin de allereerste overwinning toch wel een hoogtepunt was! Veel ouderen kunnen zich dat nog wel herinneren!
Als jonge meiden toen, hoefde we in de kantine geen geld te lappen, dat hadden ze al voor ons gedaan, wij moesten het alleen opdrinken. En dat deden we. Het was zover, 2001. Na een bewogen competitie waarin we 4 wedstrijden voor het einde al kampioen konden worden, kwam het toch nog op de laatste wedstrijd aan.
Uit naar Haarsteeg. Heel Raamsdonk mee en ja hoor het feest kon beginnen. Een aantal jaar in de vierde klas monde uiteindelijk in het seizoen 06/07 promotie naar de derde klasse. Dit was van korte duur, na een jaar gingen we terug naar de vierde klasse.
Wel hadden we dit jaar een mooi feestjaar we bestonden 10 jaar en dat moest gevierd worden. Er werd een miniveld toernooi georganiseerd met dames uit de regio.
We hadden een mannen toernooi en moeders en vaders waren ook van de party en in de avond was er een mooi feest.
Zeker mogen we ook niet vergeten al die mooi uitjes die we bij de dames hebben. Zoals de jaarlijks terugkerende weekendjes weg, de winterstopstapavond, voetballen tegen de aanhang, avondvierdaagse lopen. De oude garde is er mee begonnen en de jonge heeft het overgenomen.
Na het 10 jarig bestaan brak er weer een nieuwe periode aan, veel dames stopte en er kwam weer een nieuwe lichting voetbalsters van meiden uit het dorp, maar ook uit om liggende plaatsen. Maar alles lijkt toch nog steeds hetzelfde als in de jaren 70. Er zijn dames lid van commissies, er gaan er mee op voetbalkamp. Er zijn meiden leidster/ trainers bij de jeugd. Het verschil met vroeger is dat er nu aanwas vanuit de jeugd komt. Met 2 meiden jeugdteams zijn de vrouwen/ meisjes steeds meer een grotere groep in de vereniging.
Nu hebben we een club dames van gemiddeld 25 jaar, sommige wat jonger, sommige wat ouder. We zijn een team dat groeit en een team dat balanceert tussen de 4e en 5e klas. We zijn kampioen geworden, hebben ons gehandhaafd en weer gedegradeerd.
De wil om te winnen ontbreekt niet en we zullen dan ook onze wedstrijden altijd met sportief fanatisme spelen.
Al die jaren hebben we het niet kunnen doen zonder een technische staf Er zijn een aan tal trainers, leiders en vlaggers geweest, met wie we allemaal mooie jaren hebben gehad. Maar ook een tragische gebeurtenis, het overlijden van Kevin Joore, zoon van onze trainer, had een grote impact op het team.
Wat ook belangrijk is zijn onze sponsors, zowel de grote als de kleine hebben alles wat het damesteam doet mogelijk gemaakt. In al die jaren is er niets veranderd, vanaf de op richting in 1970 tot nu is dat de dames van v.v. Raamsdonk altijd in zijn voor een feestje. Het damesteam zal voor de meeste mensen bekend staan als het team dat eigenlijk altijd na de wedstrijd in de kantine blijft hangen. Nu het 75 jarig bestaan van VV Raamsdonk en dan het 20 jarig bestaan van het damesteam! Een mooie gelegenheid om een hoge doelstelling weg te zetten, wie weet ...........
Per Seizoen
Onze vereniging is bijna altijd in de publiciteit door verslaggeving over ons eerste elftal. Bij bijzondere gelegenheden, en dit 75-jarig jubileum is zo'n gelegenheid, is er ook aandacht voor alle andere teams, voor personen en wat er verder bij onze vereniging gebeurde. Alles beschrijven is onmogelijk, maar graag nemen we je PER SEIZOEN mee door 75 jaar voetbalvereniging Raamsdonk.
Seizoen 1940 - 1941
Seizoen 1940 - 1941
10 mei 1940 was het Duitse leger ons land binnengevallen. Nederland was bezet en zou dat bijna vijf jaar blijven. De Duitsers stelden direct allerlei verboden en geboden in, zo als de avondklok, het persoonsbewijs en verduistering van huizen en gebouwen.
De K.N.V.B. moest de 'K' van Koninklijke inleveren. Ook de kans op verplichte tewerkstelling in Duitsland van heel veel mannen tussen de 18 en 35 jaar was aanwezig.
Onder deze omstandigheden een voetbalclub op richten is bijzonder. Zeker als dat gasten van 15, 16, 17, 18 jaar zijn! Jan Snijders, Kees Oome, Piet Broeders, Qu van Loon en Han van Amelsvoort kregen het voor elkaar. De aangetrokken (oudere) voorzitter Sjef Kuijsters ging, met de inmiddels bestuurders geworden oprichters, aan de slag. Nadat ze persoonlijk op het kantoor van de N.V.B. in Breda voor de inschrijving waren geweest, mocht voetbalvereniging "Victoria" aan de competitie 1940 - 1941 deelnemen.
De oprichters waren nu naast bestuurders ook voetballers geworden. Waren de oprichters jonge knapen, ook de spelers die zich aansloten waren niet veel ouder.
De gemiddelde leeftijd van het elftal was 18 jaar! Thijsje van Helvert werd aangetrokken als leider en die hield de mannen goed in het 'gareel'.
Bovenste rij v.l.n.r.: Qu van Loon, Piet Broeders, Han van Amelsvoort.
Onderste rij, v.l.n.r.: Jan Snijders, Sjef Kuijsters, Kees Oome.
Op de foto de 5 oprichters die samen met Sjef Kuijsters het bestuur vormen.
Deze foto is genomen in 1965 bij het 25 jarig bestaan.
Voordat de competitie begon, was er al van alles gebeurd. Tien dagen na de oprichting moest iedereen van Victoria al aan iets ergs, maar ook bijzonders deelnemen.
De (her)begrafenis van Cornelis Oome, broer van ons lid Rinus Oome. Cornelis was als militair gelegerd in Dordrecht toen de Duitsers ons land binnenvielen. Op 14 mei is hij daar gesneuveld en ook begraven. Zijn vrienden hebben toen geregeld dat hij op 19 augustus, op het RK Kerkhof in Raamsdonk werd (her) begraven.
Victoria 1 was aanvankelijk ingedeeld in de 3e klasse C.
Dat er toch een andere indeling Derde klasse c: kwam had te maken met verenigingen, die zich in deze oorlogstijd nog terugtrokken uit de competitie. We werden nu ingedeeld in de 2e klasse A . De tegenstanders waren nu: Baronie 3 (Breda); Boeimeer 2 (Breda); VV Dongen 3; EKC 2 (Breda); Madese Boys l; WVO 2 (Oosterhout); Sinome Neme 1 (Breda); PCP 2 (Breda) en Roode Ster 3 (Breda).
Een witte voetbalbroek met of zonder riem een blauw shirt en blauw-witte kousen, vormden ons trotse bezit. De competitie kon beginnen op ons voetbalveld, of liever eigenlijk de wei waarop gevoetbald kon worden. Dat op dat veld de hele week koeien liepen te grazen, werd zonder morren geaccepteerd. Een fraaie sliding door een flinke koeienvlaai was eerder regel dan uitzondering. We gingen goed van start en draaide met de bovenste mee. Ons eerste seizoen bekroonde we met een fraaie 3e plaats.
Dit gaf ons recht om promotiewedstrijden te spelen. En die wonnen we!
Victoria 1 op naar de le klasse afd. Brabant.
Knielend v.l.n.r.: Rinus Oome, Kees Oome, Han de Groot, Han van Amelsvoort, Johan van der Westen.
Vrij snel meldde zich meer leden aan en waren er genoeg spelers voor een 2e elftal. Inschrijving voor deelname aan de competitie was niet meer mogelijk. Er werd met teams in de regio een onderlinge competitie gespeeld en soms was men invaller bij het 1e.
VICTORIA 2. V.l.n.r.: Huub Kuijsters, Jan Boons (Staal), Janus van Amelsvoort, Harry van Loon, Jos de Jongh, Janus van Gils.
Voor v.l.n.r.: Bertus de Groot, Ad van Onzenoort, Jan Blom (Kerkstraat), Qu van Loon, Piet Boons (Schansstr.)
Een overzicht uit het eerste kasboek.
Seizoen 1941 - 1942
Seizoen 1941 - 1942
Dit seizoen begonnen we met twee elftallen aan de competitie. Het 1e was ingedeeld in afdeling. B. klasse 1. Opvallend was dat we niet meer tegen ploegen uit Breda speelde, maar tegen verenigingen uit en rondom de Langstraat.
Dit waren Madese boys 1, Waspik 1, SCO 2, WVO 2, Wit-Zwart 1, Right Oh 1, Veerse Boys 2 en VV Dongen 2. Hein Blom (Kerklaan) die tot dan keeper was bij Roode Ster in Breda, melde zich bij ons aan als lid.
VICTORIA 1. Staand v.l.n.r.: Walther van der Westen, Hein Blom - keeper, Han van Amelsvoort, Drik Kanters, Martien Kanters, Jan Blom (Kerklaan).
Knielend v.l.n.r.: Henk Fens, Piet Broeders, Jan Blom (Molenstraat), Jan Snijders, Rinus Oome.
Victoria 2 kwam dit jaar voor de eerste keer in competitieverband uit en deed het goed.
Staand v.l.n.r.: Huub Kuijsters, Han de Groot, Jan Blom, Gerrit v.d. Linden, Giel de Ruijter, Qu van Loon.
Knielend v.l.n.r.: Jaap Rijnbeek, Kees Oome, Johan v.d. Westen. Nico Kemmeren, Sjef Buijks.
In de kranten zien we bijna geen verslagen, wel voorbeschouwingen: SCO 2 heeft een interessante strijd tegen 'Victoria' uit Raamsdonk. Met belangstelling zien we de uitslag tegemoet. VV Dongen krijgt 'Victoria' uit Raamsdonk op bezoek. Dat wordt een hoogst spannende wedstrijd 'Victoria' en Madese boys strijden in Raamsdonk tegen elkaar, maar gezien de grote voorsprong van SCO kan deze strijd niet veel betekenen.
Eind juni 1942 moest op last van de Duitse bezetter de naam Victoria veranderd worden. Dit omdat de naam Victoria te veel associaties opriep met de door de Engelse op grote schaal gestarte actie: V for Victory.
De naam werd op 1 juli 1942 veranderd in Raamsdonksche Boys - zie hierboven.
Op 15 juli heeft men de naam alsnog veranderd in RKVV Raamsdonk.
Ondanks de naamsverandering komen we, buiten de tekst in ons clublied, tot ver in de jaren 50 in krantenknipsels nog met grote regelmaat in krantenverslagen en op rekeningen de naam Victoria tegen.
Seizoen 1942 - 1943
Seizoen 1942 - 1943
Ondanks dat het nog steeds oorlog was, kwamen er leden bij, en kon er een 3e elftal worden gevormd.
Staand v.l.n.r.: Bert Fens, Dré Kuijsters, Harry van Loon, Leo van der Westen, Ad van Disseldorp, Frits Snijders, Jos de Jong.
Knielend v.l.n.r.: Frans van Loon, Sjef Kuijsters, Henk Fens, Janus van Gils, Toon van den Berg Kzn.
Dit seizoen speelde het le in competitieverband voor de eerste keer sinds de oprichting tegen Veerse Boys 1. Dit was heel merkwaardig want Veerse Boys 1 speelde het vorige seizoen nog een klasse hoger en was niet gedegradeerd.
Op het terrein van voetbalvereniging Hero te Breda werd een selectiewedstrijd gespeeld tussen twee elftallen van Kring III Onze achterhoedespeler Piet Broeders en keeper Hein Blom werden voor deze wedstrijd uitgenodigd.
Bij de seriewedstrijden, georganiseerd door Madese Boys, won het tweede met 2-0 van Be Ready 2 en tegen Wit Zwart werd 2-2 gelijk gespeeld.
Echte voetbalschoenen hadden in die tijd stalen neuzen en gespijkerde noppen. De bal was van leer en had een veter. Je kunt wel raden wat er gebeurde als je kopte en het vetertje zat net 'verkeerd'. En als het regende dan kon de bal wel enkele kilo's zwaar worden.
Om een club draaiende te houden moest er uiteraard contributie worden betaald. Voor jongens tussen de twaalf en zestien jaar was dat vijf cent per week. Door overige leden moest tien cent worden neergeteld. Dit was in de letterlijke zin van het woord, want de contributie werd wekelijks huis-aan-huis opgehaald!
Raamsdonk 2 deed het dit seizoen buitengewoon goed en werd in de wedstrijd tegen Right Oh kampioen.
RAAMSDONK 2. Staand v.l.n.r.: Jan van der Westen (bakker) - lid elftalcommissie, Bertus Oome, Gijs Kievits, Han Heere - lid elftalcommissie, Arjaan Kamp, Giem de Bont, Jan van der Westen, Henk Boons - sponsor, Herman van Steenderen.
Midden v.l.n.r.: Jo Schot - schrijver/componist clublied, Jaap Rijnbeek, Han de Groot, Jan Blom (Kerkstraat), Huub Kuijsters, Anton van den Berg Kzn., Rinus Lauwers.
Voor v.l.n.r.: Giel de Ruijter, Kees Oome, Johan van der Westen, Klaas Kemmeren.
Seizoen 1943 - 1944
Seizoen 1943 - 1944
Het kampioenschap van ons 2e elftal in het vorig seizoen versterkte de animo in ons dorp nog meer om te gaan voetballen. Steeds meer leden meldden zich aan en vooral jeugdleden. Een klein probleem: een jeugdcompetitie bestond nog niet.
De activiteiten beperkten zich vooral tot onderlinge wedstrijdjes en soms werd er geoefend tegen een vereniging uit de buurt.
Om niet de kans te lopen om tewerkgesteld te worden in Duitsland moesten er weleens spelers onderduiken. Soms gebeurde het dan dat er voor een wedstrijd niet genoeg spelers waren en/of dat sommige spelers twee keer moesten spelen. Of een wedstrijd ging gewoon niet door.
Voor uitwedstrijden was de fiets het vervoersmiddel. De warming-up was dus eigenlijk al gedaan voordat men op het veld stond.
Dit seizoen komen we voor het eerst tegen dat het door Jo Schot geschreven en gecomponeerde clublied gezongen wordt.
RAAMSDONK 2. V.l.n.r.: Janus van Gils, Klaas Kemmeren, Giel de Ruijter, Sjef Buijks, Huub Kuijsters, Bert Fens, Han de Groot, Harry Joore, Rinus Lauwers, Qu van Loon, Johan van der Westen.
Raamsdonk 2 was evenals vorig seizoen weer kampioen geworden, dit heugelijke feit werd gevierd in het café van de gezusters Heere. Lees verder hoe dat er aan toe ging.
Feestavond kampioenschap 2e elftal
Feestavond kampioenschap 2e elftal
Op zondag 27 februari 1944 heeft ons 2e elftal in en tegen Waspik beslag weten te leggen op het kampioenschap.
Ter gelegenheid hiervan werd op maan dag 20 maart in het clubhuis, café gezusters Heere een feestavond gehouden voor alle werkende en rustende leden, alsmede alle junioren om hulde te brengen aan de kampioensploeg.
Om goed zeven uur opent secretaris Jan Snijders de feestavond en heet alle leden van harte welkom.
Hij spreekt de hoop uit dat alle leden een gezellige avond zullen hebben.
De avond wordt ingezet met het zingen van het clublied "In een dorpje in de Langstraat" en dit schone lied brengt er de stemming gelijk in.
De feestvreugde stijgt echter naar een climax als voorzitter Sjefke Kuijsters meedeelt dat er volledig gratis gedronken kan worden, dus als het effe kan "de bulten op de kop".
Organist Willem Dank uit 't Veer begint met enkele bekende melodietjes, terwijl daarna het woord is aan Jo Schot.
Zijn openingslied heet "Ik hou van Holland" met begeleiding van Willem Dank.
Deze geeft na dit lied nog een bekende potpourri en heel de zaal brult de populaire wijsjes mee.
Dan even alle gein op een stokje, de secretaris Jan Snijders neemt het woord. Hij geeft een levensbeschouwing van het tweede elftal dat in de drie jaren competitie al twee maal het kampioen schap heeft weten te behalen.
Een nieuw gezicht verschijnt dan op het toneel, namelijk de aanvoerder van de kampioenen, Han de Groot. Hij brengt "Han gaat scheiden van zijn Trui" en met deze komische voordracht oogst hij veel succes.
Bij het nummer "Verleden, Heden en Toekomst" treedt het duo Thijsje van Helvert en Jo Schot voor het eerst op.
Bij dit circusnummer worden 5 jongens van het tweede elftal gevraagd.
Rinus Lauwers, Nico Kemmeren, Sjef Buijks, Janus van Gils en Bert Fens verlenen direct hun spontane medewerking. Deze jongelui worden er eens goed doorgehaald zodat het lachen niet van de lucht is.
Om 8 uur is er een gratis verloting voor het tweede elftal, vijftien loten zijn er gemaakt en op drie ervan staat geluk.
Deze drie "gelukkigen" zullen op het toneel uit moeten vechten wie wint.
Deze drie zijn Jan Oomen, Bert Fens en Harry van Loon. Als iedereen nog ver wondert kijkt wat er nu weer zal gaan gebeuren, komt Jo Schot op het toneel.
Hij heeft drie zuigflessen met melk en duwt deze bij de verbaasde "gelukkigen" in de hand. Wie het eerst de fles leeg heeft gezogen heeft de eerste prijs, Harry van Loon wint.
Hierna weer 2 nieuwe gezichten namelijk Sjef Buijks en Janus van Gils.
Zij blijven in hun trant en dragen daarom voor "De twee vagebonden". Ook deze twee gevangenisboeven weet het publiek wel te waarderen.
"Onze geit" is een stukje van Willem Dank en als iedereen een muzieknummer verwacht laat onze organist het instrument in de steek en toont hij ook capaciteiten te bezitten op het gebied van declameren.
Ter dekking van de kosten is door het bestuur ook nog een verloting op touw gezet. Loten zijn verkrijgbaar ad 25 cent per stuk. De prijzen bestaan uit 1 pakje shag en 1 pakje sigaretten. Verder schenkt Willem van Leeuwen nog 2 sigarettenbonnen en kapper van Steenderen een fles brillantine.
De verloting brengt 70 gulden op en de prijzen worden gewonnen door Hein Blom, Karel Vissers, Willem de Wit en Jan van der Westen.
Verkleed als twee oude vrouwen zonder tanden, verschijnen zij op het podium en dit geweldige lach stuk wordt een succesnummer.
Hierna wordt met de hoed rondgegaan voor de organist. Ook nu tonen onze leden zich van hun sportiefste zijde en weet men 25 gulden op te halen.
De klok is echter niet stil blijven staan en wijst reeds tien voor tien. Daar het om tien uur sluitingstijd geblazen is rest er niet veel tijd meer.
Als kroon op het werk wordt nogmaals het "'t is alweer Victoria" gezongen.
Nu is de tijd écht gekomen en neemt Willem Dank het woord en bedankt iedereen voor het applaus en de ruime gift die hij mocht incasseren.
Dan komt Jo Schot voor de laatste maal op de planken en richt ook een dank woord aan het adres van 'Victoria'.
Tot besluit spreekt Jan Snijders de hoop uit dat de goede sportieve geest die op dat moment in de vereniging heerst van blijvende aard mag zijn.
Jo Schot brengt toch nog even het laatste couplet van het clublied "Hou je goed Victoria mannen" en daarmee is een einde gekomen aan deze prettige sportieve lachavond.
Als na afloop de rekening van de drank opgemaakt wordt, blijken ruim 18 bakken bier en limonade te zijn opgedronken, hetgeen omgerekend in flesjes méér dan 400 is.
Daarnaast moet Willeke Verbunt nog betaald worden voor de taxirit die hij maakte met zijn 'brik' om Jo en Willem netjes thuis te brengen.
Seizoen 1944 - 1945
Seizoen 1944 - 1945
De meeste verenigingen waar 'R.K' voor stond hadden een Geestelijk Adviseur. Afhankelijk van hun interesse in het voetbalspel waren deze meer of minder betrokken bij de club. In principe waren zij aanwezig tijdens de bestuurs- en ledenvergaderingen. Pastoor van Heeswijck had niks met voetballen, maar na zijn overlijden (23 juli 1944) werd pastoor van Herpt aangesteld. Hij had wel affiniteit met het spelletje en werd direct Geestelijk Adviseur van onze vereniging.
Aan het begin van de competitie 44/45 bleek dat een aantal verenigingen het niet meer verantwoord vonden om in competitieverband te blijven voetballen. Bij v.v. Raamsdonk ging men gewoon door, maar onder andere Veerse Boys trok zich terug en speelde dit seizoen niet.
Als we de activiteiten van v.v. Raamsdonk overzien dan lijkt het of er niets aan de hand was. We waren nog steeds bezet door de Duitsers en de oorlog was nog volop bezig.
We raken daar als club nog gevoelsmatig bij betrokken. Op 5 oktober krijgen we te horen dat ons 'oud' lid en eerste elftalspeler Rinus van den Boogaard op de Vloeiwijde bij Rijsbergen door de Duitsers is doodgeschoten.
Rinus van den Boogaard, geboren in Steenbergen, was zeventien jaar toen hij in 1939 naar Raamsdonk kwam. Hij was kappersknecht en woonde in bij kapper van Steenderen aan de Schansstraat. Vanaf de oprichting tot 1942 was hij lid van onze vereniging.
RAAMSDONK 1. Staand v.l.n.r.: Drik Kanters, Jan Blom (Kerkstraat), Han van Amelsvoort, Cor Zwets, Jan Blom (Kerklaan)
Knielend v.l.n.r.: Huub Kuijsters, Piet Broeders, Hein Blom, Walther van der Westen, Jan Snijders, Leo van der Westen.
Seizoen 1945 - 1946
Seizoen 1945 - 1946
De verjaardag van Koningin Wilhelmina op 31 augustus was de reden dat er door de Oranje-comités van Raamsdonk en Raamsdonksveer een bevrijdingsoptocht werd georganiseerd. Deze vertrok in Raamsdonk en via de Kerklaan en de Julianalaan ging het naar het Heereplein in Raamsdonksveer.
Vrijwel alle buurten en verenigingen deden daar aan mee. Ook v.v. Raamsdonk reed mee met een wagen deze was versierd als voetbalveld met daarop de spelers van het 1e en 2e.
Van links naar rechts: Qu van Loon, Jan Snijders Janzn., Han de Groot Willemzn, Piet Broeders Janzn., Leo van der Westen
WASPIK 1 - RAAMSDONK 1
Ruim 1700!!! toeschouwers uit de gehele omtrek waren toegestroomd om de kampioenswedstrijd van VV Waspik tegen VV Raamsdonk te aanschouwen. Waspik kwam al snel op 1-0. Na de rust mocht de hele Waspik ploeg Han Smits danken dat hij een goede wedstrijd stond te keepen. Waspik liep uit naar een 3-0 voorsprong, Piet Zijlmans scoorde nog wel, maar uiteindelijk werd het 4-2 en was Waspik kampioen.
Op Tweede Pinksterdag behaalde Raamsdonk 2 na een gelijkspel tegen W.V.O. 3 uit Oosterhout het kampioenschap.
In mei 1946 werd in Raamsdonksveer Good Luck opgericht. Hierdoor raakten we geleidelijk aan enkele zeer goede spelers kwijt. Gelukkig kwamen een aantal Raamsdonkers, die tot dan toe nog lid waren van Veerse Boys, naar ons toe.
Na de bevrijding hadden de clubs Veerse Boys, VV Raamsdonk, VCW, Right 'Oh, Be Ready en Dussense Boys met elkaar afgesproken om aan het einde van de competitie te spelen om de zogeheten 'Vredesbeker'. In de halve finale wist VV Raamsdonk een 3-1 overwinning te behalen op Right 'Oh. De finale was tegen Veerse Boys. Het was Rinus Oome die ons op een 1-0 voorspong zette. Daarna was het Blankers die de stand gelijk maakte: 1-1. Na rust bleek Veerse boys keeper Kobus Fijneman een rots in de branding, maar hij moest vanaf elf meter toch capituleren: 2-1 voor Raamsdonk!
Na deze goal kreeg ook Veerse Boys een penalty, maar deze werd keurig gestopt door keeper Han de Groot. Hij bezorgde ons met deze redding de Vredesbeker!
In ons dorp waren een aantal mensen die zelf niet meer actief waren, maar toch betrokken wilde zijn bij onze vereniging. Ze richtte in het café van de weduwe Aant van Strien - Kanters supportersclub 'Victoria' op.
Seizoen 1946 - 1947
Seizoen 1946 - 1947
Als trainer staat dorpsgenoot Lambert Jansen voor de groep. Had Raamsdonk 1 het vorige seizoen goed afgesloten door het winnen van de Vredesbeker dit seizoen begon uitstekend voor Raamsdonk 1, ze wonnen de BURGEMEESTER HEERE - WISSELKBEKER
Aan dit jaarlijks toernooi doen vele bekende clubs uit de regio mee. In de halve finale moesten we tegen Veerse Boys, die we met 1-0 versloegen.
De finale was tegen Uno Animo.
Het winnen van de Mr. Heere-wisselbeker was de voorbode van wat een prachtig seizoen zou worden. We begonnen goed en aan het einde hadden we nog geen enkele nederlaag geleden. En nu nog om kampioen te worden de wedstrijd tegen RKDVC. Behoorlijk zenuwachtig gingen we van start. Na een 0-0 ruststand gooiden we na de rust alle schroom van ons af Piet Zijlmans opende de score. Rinus Oome, weer Piet Zijlmans, Jan Snijders en Jan Blom (Molenstraat) zorgden voor een 0-5 eindstand.
KAMPIOEN
Het kampioenschap was binnen! Na vijf jaar eersteklasser te zijn geweest waren we met overmacht kampioen geworden. Negentig goals voor en zeventien tegen.
Rinus Oome was onze topscorer, hij scoorde 56 keer!
RAAMSDONK 1. Staand v.l.n.r.: Bert Fens, Piet Broeders, Walther van der Westen, Jan Blom (Kerkstraat), Leo van der Westen, Huub Kuijsters.
Voor v.l.n.r.: Jan Blom (Molenstraat), Piet Zijlmans, Jan Snijders, Rinus Oome, Jan van Dongen.
Om te promoveren naar de felbegeerde 4e KNVB moesten er nog wel promotie wedstrijden worden gespeeld. Als eerste tegenstander moesten we naar O.S.C. '45 in Orthen. Met de wind in de rug trokken we direct ten aanval, maar meer dan een schot op de paal van Jan Snijders leverde het niet op en het bleef 0-0. In de thuiswedstrijd bleek de regen een behoorlijke handicap; het veld was een modderpoel en de bal spekglad en zwaar. Gelukkig zorgde vijf minuten voortijd Piet Zijlmans voor de 1-0 eindstand.
De promotiewedstrijden tegen Wit Zwart werden met 6-0 en 4-1 gewonnen.
Als er van Liempde werd gewonnen dan was promotie een feit. Het was kermis in Raamsdonk en wellicht dat het daarom zo moeizaam liep bij ons, maar toch maakte Rinus Oome na 15 minuten de 1- 0. Dit werd teniet gedaan door een eigen goal van onze linksback Leo van der Westen. De vele toeschouwers rekende al op een gelijk spel, maar 10 minuten voor tijd maakte Jo de Bont de 2-1 en dit was ook de eindstand.
RAAMSDONK 1 VIERDE KLASSER!
Groot feest in Raamsdonk en de polonaise kon worden ingezet, want wij waren vierdeklasser, een mijlpaal in de Raamsdonkse voetbalgeschiedenis.
Links: Jan van Dongen, Piet Zijlmans.
Ook Raamsdonk 3 deed het dit seizoen goed. Zij speelden een beslissingswedstrijd om het kampioenschap tegen Wit Zwart 2. Door een 1-0 overwinning (het doelpunt werd in de laatste minuut gescoord) waren ze kampioen.
De twee promotiewedstrijden tegen WVO 3 gingen echter jammerlijk verloren.
Aan het begin van het seizoen was er ook een jeugdelftal begonnen aan de competitie. Dit was een goed team en er is menig eerste elftal speler uit voortgekomen.
Aan de shirts is te zien dat die zo direct na de oorlog nog schaars waren.
Staand v.l.n.r.: Piet van Gils, Dré Kuijsters, Jan van Loon, Gijs Boom, Koos Rutten, Ad van Disseldorp.
Zittend v.l.n.r.: Piet van Loon, Harry van der Westen, Chiem Blom, Piet Zijlmans (Paai, red.), Piet van der Westen.
Seizoen 1947 - 1948
Seizoen 1947 - 1948
Nu Raamsdonk 1 dit seizoen in de 4e KNVB ging spelen werden er eisen aan het veld en de kleedlokalen gesteld. Het veld was slecht en kleedlokalen hadden we niet eens, dus keurde de KNVB onze 'accommodatie' af Het veld moest flink opgeknapt worden en er moesten kleedlokalen worden gebouwd. Met v.v. Waspik werd overeen gekomen dat het 1e op hun veld kon spelen. De andere elftallen konden uitwijken naar het veld achter de Weduwe de Bont (nu bouwbedrijf Berende).
Bij v.v. Waspik hadden ze het opknappen van hun veld net achter de rug en dit werd officieel geopend met een wedstrijd tussen Waspik 1 en Raamsdonk 1. Na vijf minuten scoorde Rinus Oome het eerste doelpunt op het nieuwe veld. Even later scoorde hij ook de 0-2. Na rust waren de rollen omgedraaid. Waspik boog de achterstand om in een 3-2 zege.
We gingen het seizoen in tegen de volgende teams: Gilze 1, R.K.D.V.C. 1 (Drunen), R.K.F.S.V. 1 (Oisterwijk), Uno Animo 1 (Loon op Zand), Were Di 1 (Tilburg), Veerse Boys 1 (Raamsdonksveer), Velocitas '31 1 (Tilburg), Waspik 1.
De start was niet al te best en na vier verliespartijen op rij was het tijd om punten te pakken. Tegen Velocitas gebeurde dat ook.
Door doelpunten van Piet Zijlmans en Rinus Oome gingen we met een 2-0 overwinning van het veld. De week daarna namen we het met angst en beven op tegen koploper Gilze. Even na vier uur klonk het Victoria-clublied in de kleedkamer. Het was gelukt, de koploper was verslagen!
Eindelijk begint het 'stopperspil-systeem' zijn vruchten af te werpen.
Er stonden mooie derby's op het programma dit jaar, VV Waspik en Veerse boys. Tegen VV Waspik werd een 2-1 overwinning behaalt en een 3-1 nederlaag geleden en Veerse boys werd eerst een keer afgelast en was daarna 2 keer te sterk, 7-2 en 2-0.
Het seizoen werd met een vierde plaats op de ranglijst zeer verdienstelijk afgesloten. Gilze werd kampioen, VV Waspik degradeerde. VV Raamsdonk 2, 3 en 4 eindigden in de middenmoot.
Er vond aan het einde van het seizoen een gekostumeerde wedstrijd plaats. De veteranen van Victoria namen het op tegen een gecombineerde Waalwijkse veteranenploeg, eveneens in de meest fantastische kledij gestoken.
Na afloop van de match toog men naar de zaal van Cees Nieuwenhuizen waar een 'Bonte-avond" was georganiseerd.
Er was ook de trekking van de grote verloting. Met de opbrengst kon met de clubkas spekken want dat was nodig na de grondige renovatie van ons veld.
LEDENLIJST 1947 - 1948
LEDENLIJST 1947 - 1948
Seizoen 1948 - 1949
Seizoen 1948 - 1949
We konden dit seizoen weer op ons eigen veld én er waren kleedlokalen. Want gelijktijdig met het opknappen van het veld zijn een aantal vrijwilligers, onder leiding van Piet Broeders, in de weer geweest om dit te bouwen.
Afbeelding Echo van het Zuiden 7 september 1948
Om je in de kleedruimtes te kunnen wassen werd het water vanaf de schuur van Jan Snijders in emmers en kannen aangevoerd.
De wedstrijden tegen Veerse Boys stonden ook dit seizoen weer op het programma. Er gingen weer vele felle debatten en weddenschappen aan vooraf.
In de uitwedstrijd werd een zwaarbevochte 0-1 overwinning behaald.
Met de twee punten in de tas gingen we op huis aan en werd het feestje in ons 'dorp' nog even voortgezet.
In de thuiswedstrijd tegen het op revanche beluste Veerse Boys was het een zenuwachtig bedoening.
Na dertien minuten scoren 'de Boys" en enkele minuten staat het na een doel punt van Thijs van Hulst zelfs 0-2.
Toen Leo van der Westen een overtreding beging, uit de daaropvolgende vrije trap scoorde van Hulst weer, 0-3.
Vlak voor rust maakte Piet Zijlmans de 1-3. Van goed spel was na rust geen sprake meer en de scheidsrechter moest nogal eens handelend optreden. Veerse Boys maakte de 1-4 en het was onze linksbuiten Ad van Disseldorp die de 2-4 aantekende. Een teleurstellende eindstand van deze door zes zevenhonderd man publiek bijgewoonde wedstrijd.
Uno Animo werd kampioen en wij eindigde op plaats acht.
Raamsdonk 2, Be Ready en WVO 2 waren in deze competitie gelijk geëindigd. Na enkele beslissingswedstrijden kwamen onze mannen als winnaar uit de bus waardoor ze zich tot kampioen mochten kronen.
Raamsdonk 3 en 4 deden het deze competitie ook goed en eindigden beide op een fraaie vierde plaats.
Seizoen 1949 - 1950
Seizoen 1949 - 1950
We kenden een ietwat valse start van deze competitie. Tegen RKDVC kwamen we niet verder dan 1-1.
In de wedstrijd tegen VOAB was het Gijs Boom die binnen vijftien minuten twee doelpunten maakte.
VOAB kwam terug tot 2-1 maar het was onze 'zwerver' Rinus Oome die de eindstand op 3-1 bepaalde.
Mede dankzij de knappe 3-1- overwinning van Raamsdonk op RKDVC is RWB kampioen geworden door een 3-4-overwinning bij Veerse Boys.
Raamsdonk 1 eindigt dit seizoen op een zevende plaats de andere teams eindigen allen mee bovenin.
Seizoen 1950 - 1951
Seizoen 1950 - 1951
Naar uitwedstrijden ging men meestal op de fiets of met de bus, maar soms werd er een taxi ingezet. In ons archief komen we rekeningen tegen van taxiritten gemaakt door Willeke Verbunt naar o.a. Breda, Goirle en Heusden.
Drik Ligtvoet melde zich aan als, wat toen nog zo mooi heette, 'terreinknecht'. Hij zou voortaan zorgen dat er lijnen stonden, de schapen van het veld waren en dat er thee en water was. En niet te vergeten, mollen vangen. Na enkele weken was Drik al bijna onmisbaar en hij zou dit werk tot aan zijn plotselinge dood in 1978 blijven doen.
De jeugdafdeling was in de jaren na de oorlog verder uitgebouwd. Tijdens de vergadering van de KNVB Juniorenkring Langstraat werd afgesproken dat er slechts 2 (oudere) spelers dispensatie krijgen om in jeugdwedstrijden uit te komen. Ook dat de legitimatie bewijzen in orde moeten zijn en daar streng op toegezien zal worden.
Om dit alles goed te regelen ontstond er ook bij v.v. Raamsdonk grote behoefte aan een jeugd- en wedstrijdsecretaris. Deze taken kwamen op de schouders van Chiem Blom.
De naam Chiem Blom zou daarna bijna 40 jaar lang als een "rode draad" door de historie van het Raamsdonkse jeugdvoetbal lopen!
Soms gebeurde het dat een scheidsrechter verstek liet gaan. Zo overkwam het ook RWB die hartje winter op de fiets naar Raamsdonk waren gekomen en zonder te spelen weer balend naar huis konden.
Het liep niet bij het 1e deze competitie, van de 20 gespeelde wedstrijden werden er 5 gewonnen, 3 gelijkgespeeld en 12 verloren. Aan het einde van de competitie konden we nog net ons vege lijf redden. Heusden werd de kampioen en Berkdijk degradeerde.
Seizoen 1950 - 1951
Seizoen 1950 - 1951
Al jaren gaan er stemmen op binnen de KNVB of de competitie-indelingen niet eens moeten worden veranderd. Clubs als b.v. VV Raamsdonk, Wit-Zwart, VV Waspik en Veerse boys ontmoeten elkaar twee maal per competitie, plus nog enkele malen in diverse toernooien. Men vindt dat dergelijke wedstrijden goed zijn voor de penningmeester en spannend maar niet erg bevorderend voor techniek en spelpeil.
We hebben na enkele minder succesvolle jaren weer eens een kampioen. Ons tweede elftal behaalde op het zware veld van Dussense boys tegen een sterke tegenstander, met een 2-0 overwinning de resterende punten.
's Avonds bracht harmonie Sint Bavo een serenade en werd in het clublokaal nog wat nagekaart over het afgelopen seizoen en de aanstaande promotiewedstrijden.
Jammer genoeg werden deze verloren.
Seizoen 1952 - 1953
Seizoen 1952 - 1953
Echt hoge aspiraties hebben we niet voor deze competitie, een plaats in de middenmoot is goed. Hiervoor zal echter één ding noodzakelijk zijn: een betere start dan vorig jaar want toen stonden we na 6 wedstrijden met 4 punten op de één na laatste plaats.
Buitengewoon succesvol begon Wit-Zwart uit Sprang-Capelle dit seizoen aan de competitie, maar roem is nu eenmaal vergankelijk en dat moesten ze zondag jl. in de derby tegen ons maar al te zeer ondervinden. Wij wonnen deze wedstrijd met 2-1.
ONGEVAL BIJ HET VOETBALLEN
Zondagmiddag 26 april heeft zich tijdens de voetbalwedstrijd tussen Nieuwkuijk 1 en Raamsdonk 1, een ernstig ongeval voorgedaan.
Tijdens het spel kwam Therus Snijders zo hard in botsing met keeper van Son van Nieuwkuijk, dat Snijders zijn onderbeen brak. Direct waren enkele E.H.B.-leden van de afd. Nieuwkuijk present en verleenden eerste hulp. De inmiddels ontboden geneesheer Dr. Verhoeven uit Vlijmen was spoedig ter plaatse en liet Snijders op eigen verzoek naar het St. Theresia ziekenhuis in Raamsdonksveer overbrengen. De wedstrijd werd gestaakt.
Raamsdonk 1 is op een knappe 4e plaats geëindigd. RKDVC is kampioen geworden en Waspik degradeert. Raamsdonk 2 eindigde op een 5e plaats.
Seizoen 1953 - 1954
Seizoen 1953 - 1954
Dit jaar was het dan zover. De KNVB had Raamsdonk 1 in een geheel andere regio in gedeeld, onze tegenstanders waren nu: HVCH (Heesch); DESO (Oss), GVV (Geldermalsen) Haarsteeg, Nieuwkuijk, Raamsdonk, RKJVV (Den Bosch), Vlijmense boys (Vlijmen), Wit-Zwart (Sprang-Capelle) en Zaltbommel.
Alleen Wit Zwart, Vlijmense boys en Nieuwkuijk zijn oude bekende. Nieuwe tegen standers was niet het ergste maar de grote reisafstanden baarde ons toch wel zorgen.
Na 9 wedstrijden hebben we één punt en het ziet er hopeloos uit voor ons. De wedstrijd in en tegen Nieuwkuijk werd weer een deceptie. Verlies met 2-0. Zaltbommel was ook al te sterk voor ons. We hebben lang hoop gehad, het werd na een 2-0 achterstand 2-2. Maar dan, vlak voor tijd laten we dit punt toch afpakken want Zaltbommel maakt 2-3.
Dit was de kop in de krant. Het laaiend enthousiasme van ons bleek niet voldoende om het machtige HVCH te trotseren. In een wedstrijd waar we tot het uiterste zijn gegaan hebben we weer geen punten gehaald.
Na een zeer teleurstellend seizoen zijn we na 7 mooie jaren in de 4e klasse gedegradeerd en moeten we het weer gaan proberen in de onderafdeling. Vanaf het begin van de competitie hebben we onderaan gestaan en is het niet gelukt om goede wedstrijden te spelen. Het was allemaal te rommelig en onnauwkeurig. Soms ook te weinig inzet, en dan haal je geen punten.
Seizoen 1954 - 1955
Seizoen 1954 - 1955
Het is jammer dat zodra je in de onderafdeling speelt, er bijna geen verslagen meer in kranten staan.
Daarom moeten we het tot aan 1960 met uiterst weinig informatie doen.
Intussen was het ledental toegenomen tot 69 inclusief de 'rustende' leden en kwamen we in de competitie uit met 4 teams.
Voor Raamsdonk 1 was het even wennen in de 1e klasse afdeling Brabant, zeker wat de tegen standers betreft.
Van spelen richting Den Bosch was het nu richting Breda, tegenstanders kwamen nu uit o.a. Langeweg, Wagenberg, Moerdijk en Teteringen.
Raamsdonk 1 heeft het hele jaar goed meegedraaid en op de standenlijst staan we op een fraaie 3e plaats.
Seizoen 1955 - 1956
Seizoen 1955 - 1956
Afgelopen seizoen werd wel het eerste grote succes behaald door onze jeugd, ze wisten een kampioenschap te veroveren. Het was een goed elftal en menigeen dacht toen al dat hierin weleens potentiële spelers voor ons 1e elftal in stonden. Sjef Verschure, Kees Vissers, Piet Bink, Piet de Wijs, Jan Verschure, Nellis Oome, ze zijn er allemaal in gekomen.
Tijdens de algemene ledenvergadering stopt Sjef Kuijsters als voorzitter en neemt Jos van Amelsvoort deze taak over. Ook kregen we een nieuwe secretaris en wel Toon van den Berg. In augustus was het 15 jaar geleden dat onze club werd opgericht maar omdat er zo goed als geen geld in kas was werd hier bijzonder weinig aan gedaan.
Tot nu toe werden standaard- en lagere teams nogal eens bij elkaar ingedeeld. Dit seizoen was dit ook het geval nl. Baronie 3 en N.A.C. 5. Verder Advendo 1; White boys 1; Waspik 1; VCW 1; Be Ready 1; Teteringse boys 1 en TPO 1.
We konden met Raamsdonk 1 geen potten breken en ook de lagere elftallen draaiden een matig dit seizoen. Omdat Raamsdonk 1 alle thuiswedstrijden al had gespeeld werd vanaf 1 april ons veld verhuurd aan v.v. Waspik. Ook alle wedstrijden om de wisselbeker van het Waspikse bedrijfsvoetbal werden op ons veld gespeeld.
Raamsdonk 1 - maart 1956. Staand v.l.n.r.: Piet van Oort, Cor Boom, Jan Fijneman, Leo van der Westen, Piet van der Westen, Henk Bergé.
Hurkend v.l.n.r.: Rien van Strien, Rien Blom (Kelzn.), Toon van den Berg, Chiem Blom, Piet van den Berg, Walther van der Westen.
Seizoen 1956 - 1957
Seizoen 1956 - 1957
De uitwedstrijden werden vele jaren lang met een bus van Bruins uit Oosterhout gedaan. Vertrekpunten waren bij het café van Frits Heijne later Huib Bouwens in de Stationstraat en bij café Harrie Kamp in de Kerkstraat. De supporters konden zich (meestal) tot donderdagavond opgeven en reisden dan gelijktijdig met de spelers mee.
Als men gewonnen had werd uit volle borst het clublied gezonnen. Ook was het de gewoonte om bij een café in de omgeving even aan te 'leggen'.
Chiem Blom was jeugdsecretaris en jeugdleider en woonde nog thuis bij zijn ouders.
Hij beheerde de materialen en daarom moeten we moeder Blom hier zeker vermelden. De ouderen onder ons, de jeugdleden van toen, weten het nog wel.
Voor iedere wedstrijd of training moesten bij Chiem thuis, achterom bij het toen kleine huisje aan de Kerkstraat (waar nu Jan van Amelsvoort woont) de ballen worden opgehaald én weer worden teruggebracht. En o wee als er iets niet klopte!
Op zaterdag werd er door de jeugd thuis gespeeld of trokken de leiders er met de ploeg op uit (natuurlijk per fiets) naar o.a. Made, Oosterhout, Hank, Dussen en Raamsdonksveer om de strijd aan te binden. Behalve de leiders moest ook menige speler soms tweemaal per wedstrijddag in actie komen om een team compleet te maken. Pratend met de betrokkene van toen, blijkt dat de mentaliteit van de jonge voetballers uitstekend was:
"ze hadden alles voor elkaar over, zowel tijdens als buiten de wedstrijden!".
Therus Snijders tot nu toe onze penningmeester stopt ermee. Secretaris Toon van den Berg neem er deze functie 'bij'.
Seizoen 1957 - 1958
Seizoen 1957 - 1958
Seizoen 1958 - 1959
Seizoen 1958 - 1959
Seizoen 1959 - 1960
Seizoen 1959 - 1960
Seizoen 1960 - 1961
Seizoen 1960 - 1961
Seizoen 1961 - 1962
Seizoen 1961 - 1962
Seizoen 1962 - 1963
Seizoen 1962 - 1963
Seizoen 1963 - 1964
Seizoen 1963 - 1964
Seizoen 1964 - 1965
Seizoen 1964 - 1965
Seizoen 1965 - 1966
Seizoen 1965 - 1966
Seizoen 1966 - 1967
Seizoen 1966 - 1967
Seizoen 1968 - 1969
Seizoen 1968 - 1969
Seizoen 1969 - 1970
Seizoen 1969 - 1970
Seizoen 1970 - 1971
Seizoen 1970 - 1971
Seizoen 1971 - 1972
Seizoen 1971 - 1972
Seizoen 1972 - 1973
Seizoen 1972 - 1973
Seizoen 1973 - 1974
Seizoen 1973 - 1974
Seizoen 1974 - 1975
Seizoen 1974 - 1975
Seizoen 1975 - 1976
Seizoen 1975 - 1976
Seizoen 1976 - 1977
Seizoen 1976 - 1977
Seizoen 1977 - 1978
Seizoen 1977 - 1978
Seizoen 1978 - 1979
Seizoen 1978 - 1979
Seizoen 1979 - 1980
Seizoen 1979 - 1980
Seizoen 1980 - 1981
Seizoen 1980 - 1981
Seizoen 1981 - 1982
Seizoen 1981 - 1982
Seizoen 1982 - 1983
Seizoen 1982 - 1983
Seizoen 1983 - 1984
Seizoen 1983 - 1984
Seizoen 1984 - 1985
Seizoen 1984 - 1985
Seizoen 1985 - 1986
Seizoen 1985 - 1986
Seizoen 1986 - 1987
Seizoen 1986 - 1987
Seizoen 1987 - 1988
Seizoen 1987 - 1988
Seizoen 1988 - 1989
Seizoen 1988 - 1989
Seizoen 1989 - 1990
Seizoen 1989 - 1990
Seizoen 1990 - 1991
Seizoen 1990 - 1991
Seizoen 1991 - 1992
Seizoen 1991 - 1992
Onderscheidingen
Onderscheidingen
Onze vereniging heeft grote waardering voor haar leden. Ze laat dat onder meer blijken door het geven van ruimte voor eigen ideeën en gewenste opleidingen, feestavond voor “Leden van Verdienste” en inspraak.
In voorkomende gevallen wordt iemand tot ERE-LID benoemt en soms wordt ook een onderscheiding aangevraagd bij de KNVB, NKS of een Koninklijke onderscheiding.
Bij onze vereniging zijn een aantal mensen voor hun jarenlange inzet en verdienste tot Ere-voorzitter of Erelid benoemt of hebben een onderscheiding gekregen.
Als voetbalvereniging "Raamsdonk" zijn we hier best trots op en daarom willen we hun namen en verdiensten hier vermelden:
Nico van Dongen
Was vanaf 1958 bestuurslid en voorzitter vanaf 1970, werd vanwege zijn grote verdienste voor onze club bij zijn afscheid als voorzitter in 1979 tot ERE-VOORZITTER benoemd.
Nico werd hij het 40 jang bestaan van onze vereniging Koninklijk onderscheiden, en werd Lid in de Orde van Oranje Nassau.
Van de KNVB kreeg Nico de ZILVEREN BONDSSPELD.
Nico van Dongen is 10 december 2013 op 88 jarige leeftijd overleden.
Jan Snijders
Als mede oprichter en langdurig bestuurslid van onze vereniging kreeg hij bij het 40 jarig jubileum in 1980 de KNVB OSCAR uitgereikt. Bij het 50 jarig jubileum heeft hij de GOUDEN v.v. Raamsdonk speld ontvangen en werd tot ERE-LID benoemd.
Jan Snijders is 17 december 1999 op 76 jarie leeftijd overleden.
Tiny van Leeuwen
Op de feestbingo in januari 1989 kreeg Tiny uit handen van de heer Krüger de ZILVEREN K.N.V.B. BONDSSPELD vanwege 25 jaar voorzitter actiecomité en zijn grote verdienste daarvoor en 20 jaar bestuurslid. Samen met zijn vrouw Dina was Tiny meer dan 20 jaar onze kantinebeheerder. In 1993 werd Tiny benoemd tot ERE-LID van onze vereniging.
Tiny van Leeuwen is 30 mei 2005 op 83 jarige leeftijd overleden.
Frits Rekkers (70)
Werd ook op de feestbingo in januari 1989 gehuldigd en kreeg de KNVB OSCAR voor 25 jaar redacteurschap van ons clubblad De Sportkoerier, waarvan 20 jaar hoofdredacteur. In april 2004 op de feestavond t.g.v. het 40 jang bestaan van De Sportkoerier, kreeg hij uit handen van Broeder Fernando de GOUDEN N.K.S. SPELD voor zijn 40 lang redacteurschap, en in 2004 tijdens de Algemene Ledenvergadering werd Frits benoemd tot ERE-LID van onze vereniging
Bertus Olislagers
Was van 1964 tot 2003 bestuurslid en werd in mei 1989 op de feestavond “Leden van Verdienste” in het zonnetje gezet. De heer Zopfi kwam namens de KNVB, Bertus de GOUDEN K.N.V.B. BONDSSPELD overhandigen, omdat hij 25 jaar bestuurslid was maar ook voor zijn jarenlange jeugdbegeleiding, de ‘man’ van de kassa, materiaalbeheerder, veldenkeurder en clubvertegenwoordiger bij alle mogelijke gelegenheden.
In 1994 werd Bertus benoemd tot ERE-LID van onze vereniging.
Voor zijn verdienste in het algemeen kreeg Bertus een Koninklijke onderscheiding en werd Lid in de Orde van Oranje Nassau.
Bertus Olislagers is 16 maart 2014 op 93 jarige leeftijd overleden.
Chiem Blom
In 1940 bij het 50 jarig jubileum kreeg Chiem de GOUDEN K.N.V.B. BONDSSPELD
uitgereikt door de heer van Haasteren vanwege zijn bijna 40 jaar jeugdsecretaris zijn en jeugdbegeleiding en zijn vele werk binnen het actiecomité.
Chiem Blom is 6 oktober 1999 op 68 jarige leeftijd overleden.
Cees Bouwens (67)
Kreeg bij het 50 jarig jubileum van onze vereniging in 1990 de BRONZEN K.N.V.B. BONDSSPELD. Bij zijn 25 jarig bestuurslid zijn in 1998 ontving hij de GOUDEN K.N.V.B. BONDSSPELD. Cees was 37 jaar betrokken bij al het onderhoud, comitélid 50 en 6O jaar bestaan v.v. Raamsdonk, lid van de activiteiten en sponsorcommissie en was leider/trainer van het damesteam. In 2000 bij zijn afscheid na 27 jaar als bestuurslid werd hij benoemd tot ERE-LID. In april 2004 bij het 40 jarig bestaan van De Sportkoerier, kreeg hij de GOUDEN N.K.S. SPELD voor zijn 35 jarig redacteurschap.
Werd in 2011 Koninklijke onderscheiding tot Lid in de Orde van Oranje Nassau voor al zijn verdienste in de Raamsdonkse samenleving.
Sjef Verschure (74)
Lid vanaf 1955, werd in 1982 onderscheiden met de ZILVEREN K.N.V.B. BONDSSPELD vanwege zijn grote verdienste voor onze vereniging. Sjef was leider van het 1e en 2e, betrokken bij alle bouw en verbouwingen, 25 jaar bestuurslid, waarvan 16 jaar voorzitter. In 1995 werd Sjef bij zijn afscheid als voorzitter benoemd tot ERE-LID van onze vereniging. Met zijn bedrijven is Sjef meer dan 40 jaar sponsor van onze vereniging geweest.
Door de leden in december 1999 gekozen tot Lid van de eeuw van onze vereniging.
Piet van der Westen (84)
Tijdens de feestavond bij het 60 jarig bestaan van v.v. Raamsdonk in 2000 werd Piet tot ERE-LID benoemd. Dit voor zijn jarenlange inzet als bestuurslid, leider, grensrechter, trainer en bij het onderhoud op en rondom ons sportpark. In december 1990 is Piet door de leden gekozen tot Speler van de eeuw van onze vereniging.
Piet is ruim 70 jaar lid van onze vereniging.
Rien van Strien
Tijdens de feestavond bij het 60 jarig bestaan van v.v. Raamsdonk in 2000 werd Rien tot ERE-LID benoemd. Rien was bestuurslid, jeugdbestuurslid, jeugdleider, scheidsrechter en grensrechter. Jarenlang was hij actief als lotenverkoper, betrokken bij de oud papier ploeg en bij vrijwel alle onderhoudswerkzaamheden op en rondom ons sportpark.
Rien van Strien is op 9 juli 2004 op 72 jarige leeftijd overleden.
Rieny Geerts
De verdienste van Rieny voor onze club zijn bijna niet te omschrijven. Hij was 27 jaar secretaris en 6 jaar voorzitter. Hij was voorzitter van de jubileumcomité's 50- 60 en 75 jaar v.v. Raamsdonk, jarenlang betrokken bij de onderhoudscommissie, hij was de grote animator van ons actiecomité. Bij het 60 jarig bestaan in 2000 kreeg Rieny de ZILVEREN KNVB BONDSSPELD opgespeld.
Tijdens de Algemene Ledenvergadering in oktober 2000 werd hij tot ERE-LID van onze vereniging benoemd. In 2010 tijdens het 70 jarig bestaan kreeg Rieny de GOUDEN K.N.V.B. BONDSSPELD vanwege 33 jaar bestuurslid zijn.
In juni 2014 werd er een aanvraag voor een Koninklijke onderscheiding voor Rieny gedaan. Deze was al gehonoreerd met Lid in de orde van Oranje Nassau.
Door zijn plotselinge overlijden op 1 december 2014, is de postume onderscheiding op 24 april 2015 door burgemeester van Hees aan de familie overhandigd.
Rieny Geerts is 74 jaar geworden.
Annie van der Put - van Schijndel (69) In 2003 werd Annie bij haar 25-jarig werkzaam zijn in onze kantine onderscheiden met de ZILVEREN N.K.S. SPELD. Vanwege het altijd klaarstaan voor alles en iedereen bij onze voetbalvereniging én haar maatschappelijke betrokkenheid werd Annie in 2014 benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.
Ben Bouwens (53) Voor zijn grote inzet voor onze vereniging, jarenlang contributieophaler, lotto en toto administrateur, trainer jeugd en dames, lid sponsorcommissie en 25 jaar bestuurslid, kreeg hij de GOUDEN K‚N.V.B. SPELD tijdens de Algemene Ledenvergadering op 13 november 2014.
Wim de Groot (52) Kreeg tijdens de Algemene Ledenvergadering op 13 november 2014 de GOUDEN K.N.V.B. SPELD vanwege zijn grote verdienste voor onze club. Al vele jaren onze webmaster, verslaggever, fotograaf, lid sponsorcommissie en 25 jaar bestuurslid, waarvan 16 jaar penningmeester.
Zoals U ziet zijn er een groot aantal leden die op een bijzondere manier gewaardeerd worden en waar we als voetbalvereniging Raamsdonk best trots op zijn.
Trainers van onze selectie
Trainers van onze selectie
| Seizoen: | Naam | Woonplaats | ||
| 1946-1948 | Lambert Jansen | (Raamsdonk) | ||
| 1958-1959 | Lambert Jansen | (Raamsdonk) | ||
| 1959-1960 | Jack Peters | (Breda) | ||
| 1960-1964 | Bert Baaten | (Oosterhout) | ||
| 1964-1966 | Rinus van Strien | (Raamsdonksveer) | ||
| 1966-jan.-1967 | Jack Akkermans | (Zevenbergschen-Hoek) | ||
| Jan. 1967-juni-1967 | Piet van der Westen | (Raamsdonk) | ||
| 1967-1970 | Ad van Lieshout | (Oosterhout) | ||
| 1970-1971 | Sjef van Santvoort | (Tilburg) | ||
| 1971-1972 | Barend van der Velden | (Oosterhout) | ||
| 1972-dec.-1972 | Huub Tak | (Tilburg) | ||
| jan.-jun.-1973 | Theo van Gestel | (Drunen) | ||
| 1973-1975 | Bert Baaten | (Oosterhout) | ||
| 1975-1976 | Barend van der Velden | (Oosterhout) | ||
| 1976-1980 | Karel Pijnenburg | (Dongen) | ||
| 1980-1981 | Jan Janssen | (Breda) | ||
| 1981-1983 | Peter Tax | (Breda) | ||
| 1983-1984 | Jan Zwets | (Sleeuwijk) | ||
| 1984-1986 | Toon de Heer | (Breda) | ||
| 1986-1989 | Huub Berbers | (Oosterhout) | ||
| 1989-1992 | Henk Michielsen | (Breda) | ||
| 1992-1993 | Johan Havermans | (Wagenberg) | ||
| 1993-1996 | Joop van der Wiel | (‘s Gravenmoer) | ||
| 1996-2000 | Richard Hestermans | (Raamsdonksveer) | ||
| 2000-2003 | Huub van Gullik | (Putte) | ||
| 2003-2007 | Theo Metten | (Kaatsheuvel) | ||
| 2007-2008 | Theo Metten | (Kaatsheuvel) | ||
| 2008-2013 | Ruud van den Heuvel | (Waalwijk) | ||
| 2013-2015 | Eugène van der Heijden | (Waalwijk) |
De Sportkoerier was ons clubblad
Clublied
In een dorpje in de Langstraat, welbekend het heet Raamsdonk
woont een heel stel toffe jongens, in het voetballen niet lomp.
Koning Voetbal is in aantocht, en zij maken zich gereed
om de tegenstand te breken, met een fiere strijderskreet:
REFREIN:
T is alweer Victoria, ‘t is alweer Victoria
en geen club is zó paraat die Victoria verslaat
Vecht voor je club en zeg, het kan, het moet
Victória, Victória, hou je goed.
Als de leider heeft geblazen, trekken zij direct van leer
om met onverwoestbaar ijver, te deponeren keer op keer.
Komt een voorzet van het lijntje, uitgerekend op de schoen
kan de keeper gerust naar huis gaan, want er niks aan te doen.
REFREIN:
Als de strijd is uit gestreden, en de zege is behaald
pikken wij een bioscoopje, dat wordt onderling betaald
Heel het dorp noemt het lappen, maar we zien ‘t als vriendenplicht
en we schokken onze stuiver, met een lach op ons gezicht.
REFREIN:
Hou je goed Victoria-mannen, en geef al je energie
hou je goede kameraadschap, haat en twist onder de knie.
Dan pas zul je ‘t zien gebeuren, dan pas komt het er op aan
Victoria in blauw-wit kleuren, boven aan het lijstje staan.
REFREIN:
Tekst en muziek: Jo Schot
Bron Cees Bouwens
Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
