Colani: 1 versie geïmporteerd

2024-03-01T13:24:58Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

'''Vincent van Buren''' (Frans: ''Vincent de Buren'') of (1420/7- 1492/1506) was een [[Luik (stad)|Luikse]] aanvoerder in de [[Luiks-Bourgondische Oorlogen]].

Zijn vader [[Allard V van Buren|Willem]] was een [[Hertogdom Gelre|Gelderse]] edelman die door [[Arnold van Egmont]] uit zijn domeinen in [[Graafschap Buren|Buren]] en [[Beusichem]] verdreven was (1435). Dankzij zijn verwantschap met [[prins-bisschop]] [[Jan van Heinsberg]] kon hij zich een voorname positie verwerven in Luik, maar hij verloor die toen Heinsberg werd opgevolgd door [[Lodewijk van Bourbon]]. De Van Burens waren dus gekant tegen de nieuwe heerser en de [[Bourgondische hertogen]] die hem op de troon hadden gekregen.

Ondanks zijn adellijke afkomst wierp de jonge Van Buren zich vanaf 1466 op als een verdediger van de stedelijke vrijheden en de volkspartij. Na de [[slag bij Brustem|nederlaag bij Brustem]] (22 oktober 1467) werd hij uit Luik verbannen. Hij werd een aanvoerder van de gewapende factie ''[[Gezellen van de Groene Tent (Luik)|compagnons de la Verte Tente]]'' en keerde begin september 1468 terug naar de stad. Met [[Johan III van Horne|Jan ''de Wilde'']] en [[Goswin de Streel]] slaagde hij erin de macht te grijpen. Hij installeerde zich in het paleis als 'kapitein van Luik'. Op 2 oktober trok hij met de pauselijke legaat [[Onofrio de Santa Croce]] en een vijfduizend man sterk leger naar [[Tongeren (stad)|Tongeren]], waar [[Lodewijk van Bourbon]] zich ophield. Aangezien die zich niet liet overtuigen, probeerden de Luikenaars hem op 9 oktober onder dwang terug te leiden. Volgens Onofrio was Van Buren hier niet bij betrokken, maar profiteerde hij wel van de omstandigheden om zijn tegenstander Robert de Morialmé uit de weg te laten ruimen. Ondertussen naderde hertog [[Karel de Stoute]] met de hoofdmacht, vastbesloten orde op zaken te stellen. Van Buren nam deel aan een gewapend treffen op 21 en 22 oktober. Hij wist te ontkomen, maar Luik lag nu weerloos open. Aan de vooravond van de invasie ondernamen de [[600 Franchimontezen]] nog een ultieme poging om het lot te keren. Ze drongen het vijandelijke kamp binnen en trachtten zich meester te maken van Karel de Stoute en de Franse koning Lodewijk XI. Volgens [[Paus Pius II|Piccolomini]] had Vincent van Buren de leiding over een groep die voor afleiding moest zorgen.<ref>Enea Silvio Piccolomini, ''Commentarii rerum memorabilium quae temporibus suis contigerunt'', boek IV</ref> Ze kwamen dicht maar hun poging mislukte. Van Buren ontkwam naar het Maaseiland en nam de volgende dag nog deel aan de laatste gevechten tegen de binnentrekkende Bourgondiërs. Hij bleef uit hun handen en verschuilde zich in de [[Ardennen]]. Vanaf dat ogenblik leefde hij onder de radar, al is nog geweten dat hij rond 1482 met Agnes van der Esse trouwde en dat hij zich in [[Overijssel]] vestigde. In 1505 is Agnes weduwe.

== Eerbetoon ==
In de 19e eeuw is de [[Montagne de Bueren]] naar hem vernoemd en kreeg hij een standbeeld op het [[Paleis van de Prins-bisschoppen]].

== Literatuur ==
*{{aut|S. Platteau}}, ''Vincent de Bueren, 'capitaine des Liégeois''', licentiaatsverhandeling, Université de Liège, 1996-1997
*{{aut|Micheline Josse-Hofmann}}, [http://academieroyale.be/academie/documents/FichierPDFBiographieNationaleTome2096.pdf#page=34 Buren (Vincent de)] {{pdf}}, in: ''Biographie nationale de Belgique'', vol. 38, Brussel, 1973, kol. 60-66

== Voetnoten ==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Buren, V}}
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 15e eeuw]]
[[Categorie:Persoon in het prinsbisdom Luik]]
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands militair (voor 1830)]]
[[Categorie:15e-eeuws militair]]

Vincent van Buren - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd