Colani: 1 versie geïmporteerd

2025-05-12T08:03:46Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

{{Infobox paus
| afbeelding = Sir Thomas Lawrence - Pope Pius VII (1742-1823) - Google Art Project.jpg
| onderschrift = ''Paus Pius VII''<br><small>(1819), [[Thomas Lawrence]], [[Koninklijke Collectie (Verenigd Koninkrijk)|Royal Collection]]</small>
| naam = Pius VII
| echte naam = Luigi Barnaba Chiaramonti
| geboren = 14 augustus 1742
| overleden = 20 augustus 1823
| voorganger = [[Paus Pius VI|Pius VI]]
| paus = 1800–1823
| opvolger = [[Paus Leo XII|Leo XII]]
| conclaaf = [[Conclaaf van 1799-1800]]
| wapen = C o a Pio VII.svg
}}
'''Paus Pius VII''', geboren als ''Luigi Barnaba Chiaramonti'' ([[Cesena]], [[14 augustus]] [[1742]] – [[Rome (stad)|Rome]], [[20 augustus]] [[1823]]) was [[paus (hoofdbetekenis)|paus]] van [[14 maart]] [[1800]] tot [[20 augustus]] [[1823]]. Hij werd geboren in een [[adel (hoofdbetekenis)|adellijke]] [[Italië (hoofdbetekenis)|Italiaanse]] familie uit Cesena in de [[Romagna]], toen een deel van de [[Kerkelijke Staat]].

== Van benedictijn tot kardinaal ==
Hij studeerde in [[Ravenna (stad)|Ravenna]] voordat hij toetrad tot de [[Benedictijn]]se Orde in [[1756]] voor zijn vervolgstudie. Zijn kloosternaam als benedictijn was Gregorio. Binnen de orde werd hij [[docent]] in de [[theologie]]. Zijn carrière kwam in een stroomversnelling toen Giovanni Braschi, een vriend van de familie, gekroond werd tot [[paus Pius VI]].

In [[1782]] werd hij bisschop van [[Tivoli (Italië)|Tivoli]], drie jaar later bisschop van [[Imola]] en tevens [[Kardinaal (geestelijke)|kardinaal]]. In 1796 maakte hij de bezetting van zijn bisdom (waar ook zijn geboortestad Cesena toe behoorde) door Franse troepen mee. Hij verzette zich niet tegen de instelling van een revolutionair bewind, die de Romagna losmaakte van de Kerkelijke Staat. Zijn kerst[[homilie]] van 1797, die stelde dat de [[Rooms-Katholieke Kerk]] en democratie geen tegengestelden zijn, maakte hem door heel Italië bekend.

== Paus ==
=== De problemen met Napoleon ===
Toen [[paus Pius VI]] in Franse gevangenschap overleed, was Rome door de Franse revolutionaire troepen bezet. De meerderheid der kardinalen verbleef in [[Venetië (stad)|Venetië]], dat kort daarvoor door [[Oostenrijk]] was geannexeerd. Daar werd, onder Oostenrijkse bescherming, in het benedictijnenklooster op het eiland [[San Giorgio Maggiore]] het [[conclaaf]] gehouden. Na 3½ maand werd kardinaal Chiaramonti als compromiskandidaat tot paus gekozen (14 maart 1800). Hij nam uit eerbied voor zijn voorganger diens naam aan. Omdat de [[pauselijke tiara]] door de Fransen in beslag was genomen, werd een model van [[papier-maché]] gebruikt.

In juli 1800 kon hij zich in [[Rome (stad)|Rome]] vestigen met toestemming van generaal [[Napoleon Bonaparte]], de eerste Consul van de Franse Republiek, die net de [[Slag bij Marengo]] had gewonnen en daardoor meester in Italië was geworden. Bonaparte streefde een verzoening met de katholieke kerk na. Dat leidde uiteindelijk tot het [[concordaat van 15 juli 1801]], waarbij het katholicisme in Frankrijk werd erkend als de "godsdienst van de meerderheid" en zware subsidies kreeg, in ruil voor de erkenning van de [[Nationaal goed|onteigeningen van de kerkelijke goederen]] tijdens de revolutie.

In [[1804]] ging Pius naar Parijs om er Napoleon op [[2 december]] te zalven voor diens keizerskroning. De eigenlijke kroning deed Napoleon zelf.

De verhoudingen met Napoleon waren een tijd goed, maar verslechterden toen de keizer eiste dat de Kerkelijke Staat mee zou doen aan het [[Continentaal stelsel|Continentaal Stelsel]] tegen Engeland. De paus beschouwde het als zijn plicht om neutraal te blijven. Als gevolg daarvan annexeerde de keizer in 1806 verdere delen van het pauselijk gebied. In 1808 werd Rome opnieuw door Franse troepen bezet en een jaar later, op 17 mei 1809, werd de Eeuwige Stad bij het [[Eerste Franse Keizerrijk|Franse Keizerrijk]] gevoegd.

Pius VII reageerde op 10 juni met een bul waarin hij de [[excommunicatie]] uitsprak over de "dieven van het patrimonium van Petrus", waarmee duidelijk Napoleon werd bedoeld. In juli daarop liet de keizer Pius VII arresteren door [[Etienne Radet|generaal Radet]], die daarvoor met zijn troepen een inval moest doen in het [[Palazzo del Quirinale|Quirinaalpaleis]]. De paus werd naar [[Savona (stad)|Savona]] overgebracht, waar hij drie jaar zou blijven, onder Franse bewaking.

De paus werd in 1812 naar het [[kasteel van Fontainebleau]] overgebracht en van zijn raadgevers geïsoleerd en door Napoleon persoonlijk onder zware pressie gezet. Op 25 januari 1813 zwichtte Pius door allerlei kerkelijke concessies te doen in het zogenaamde ''[[concordaat van Fontainebleau]]''. Dit nieuwe [[concordaat]] was een slimme zet van Napoleon omdat hij de katholieken tegen zich in het harnas had gejaagd, zowel in Frankrijk als in de gebieden van zijn Duitse en Oostenrijkse bondgenoten. Maar na contact met de kardinalen [[Ercole Consalvi|Consalvi]] en [[Bartolomeo Pacca|Pacca]] herriep de paus dit concordaat twee maanden later.

In mei [[1814]] kon hij in triomf terugkeren naar [[Rome (stad)|Rome]] nadat Napoleon in april naar het eiland [[Elba]] verbannen werd. Toch gaf de paus onderdak aan de familie van de verbannen keizer.

=== Latere jaren ===
Samen met Consalvi begon de 72-jarige paus aan het restauratiewerk: op [[7 augustus]] [[1814]] herstelde hij de orde der [[jezuïeten]]. Ook de [[Index librorum prohibitorum|Index]] en de [[Inquisitie]] werden hersteld, en de [[Joden]] moesten terug naar hun [[getto]]'s. Een [[motu proprio]] van 1816 reorganiseerde de pauselijke staat. In 1817 werd de [[Propagande Fide]] (missie) verbeterd. In concordaten werden de nieuwe verhoudingen met [[Koninkrijk Beieren|Beieren]], [[Koninkrijk Sardinië|Sardinië]] en [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Frankrijk]] (in 1817), [[Napels (stad)|Napels]] en [[Keizerrijk Rusland|Rusland]] (in 1818) nader geregeld. Pius trad fel op tegen de [[vrijmetselarij]] en de [[carbonari]], een beweging van prodemocratische revolutionairen.

Pius VII had veel belangstelling voor [[kunst]] en [[wetenschap]]. Het [[Vaticaanse Musea#Chiaramontimuseum|Museo Chiaramonti]] werd naar de adviezen van [[Antonio Canova]] ingericht en verrijkt met de [[epigrafie|epigrafische]] collectie in de [[Galleria Lapidaria]].

== Externe links ==
* {{de}} [https://web.archive.org/web/20080714103015/http://www.damian-hungs.de/Papst%20Pius%20VII..html Paus Pius VII]
* {{fr}} [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/letters/2000/documents/hf_jp-ii_let_20000814_pie-vii_fr.html Message du Pape Jean Paul II aux congrégations Bénédictines de Cassino et de Subiaco pour le bicentenaire de l'élection de Pie VII]

{{Bibliografische informatie}}
{{Navigatie pausen}}
{{Commonscat|Pius VII}}

[[Categorie:Paus|Pius VII]]
[[Categorie:Italiaanse adel]]
[[Categorie:Benedictijn]]
[[Categorie:Bisschop van Imola]]
[[Categorie:Kardinaal-nepoot]]
[[Categorie:18e-eeuws bisschop]]

Paus Pius VII - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd