Colani: 1 versie geïmporteerd

2024-06-15T22:35:08Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

[[Bestand:Nuclear weapons states.svg|thumb|500px|{{legenda|#5B92E5|Bij het [[non-proliferatieverdrag]] aangewezen kernmachten ([[Frankrijk]], [[Rusland]], [[Verenigd Koninkrijk]], [[Verenigde Staten]], [[Volksrepubliek China]])}}
{{legenda|#ff0000|Andere kernmachten ([[India]], [[Noord-Korea]], [[Pakistan]])}}
{{legenda|#d4aa00|Andere vermoedelijke kernmachten ([[Israël]])}}
{{legenda|#1034A6|[[Noord-Atlantische Verdragsorganisatie|NAVO]]-lidstaten die kernwapens delen ([[België]], [[Duitsland]], [[Italië]], [[Nederland]], [[Turkije]])}}
{{legenda|#007C59|Voormalige kernmachten ([[Kazachstan]], [[Oekraïne]], [[Wit-Rusland]], [[Zuid-Afrika]])}}]]

Een '''kernmacht''' of '''atoommacht''' is een [[staat (politiek)|staat]] die over [[kernwapen]]s en de benodigde geleidende systemen beschikt om deze kernwapens voor militaire doeleinden te gebruiken.

== Landen met het aantal aanwezige  kernwapens==
Deze cijfers hebben betrekking op het jaar 2009:<ref>De Standaard, 24 september 2009, p.15</ref><ref>{{en}} CNN [http://edition.cnn.com/2010/POLITICS/05/03/us.nuclear.warhead.count/index.html U.S. reveals it has 5,113 nuclear warheads, 3 mei 2010]. [https://web.archive.org/web/20230531110424/http://edition.cnn.com/2010/POLITICS/05/03/us.nuclear.warhead.count/index.html Gearchiveerd] op 31 mei 2023.</ref>
* [[Rusland]] – 5138 (aantal tests: 715, recentste in 1990)
* [[Verenigde Staten]] – 5113 (aantal tests: 1054, recentste in 1992)
* [[Volksrepubliek China|China]] – 400 (aantal tests: 45, recentste in 1996)
* [[Frankrijk]] – 300 (aantal tests: 210, recentste in 1996)
* [[Verenigd Koninkrijk]] – 200 (aantal tests: 45, recentste in 1991)
* [[India]] – 50-60 (aantal tests: 5, recentste in 2013){{bron?||2019|04|20}}
* [[Pakistan]] – 60 (aantal tests: 2, recentste in 1998)
* [[Noord-Korea]] - 10 (aantal tests: 6, recentste in 2017). Noord-Korea beweert bij de laatste test een kernfusiebom te hebben getest.
* [[Israël]] – 100-200. Van Israël wordt aangenomen dat het kernwapens bezit, maar het land heeft dit nooit publiekelijk toegegeven of een kernproef genomen

In januari 2021 hadden negen landen kernkoppen, dit waren de Verenigde Staten (VS), Rusland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, China, India, Pakistan, Israël en Noord-Korea. Ze hadden - naar schatting - in totaal zo'n 13.080 kernwapens, waarvan 3825 operationeel inzetbaar en hiervan waren er ongeveer 2000 in een staat van hoge operationele alertheid.<ref name="SIPRI21"/> Over een reeks van jaren daalt het aantal kernkoppen, met name in de VS en Rusland waar oude kernkoppen worden ontmanteld. SIPRI erkent dat het moeizaam is om goede informatie te verkrijgen.<ref name="SIPRI21"/> De VS maakten altijd melding van het aantal kernkoppen, maar dit beleid is tijdens president [[Donald Trump]] terzijde geschoven. Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk geven enige informatie, maar Rusland weigert in het openbaar een gedetailleerd overzicht te geven, al schijnt deze informatie wel met de VS te worden gedeeld.<ref name="SIPRI21"/> De ‘Overige kernkoppen’ in de onderstaande tabel betreft kernkoppen in opslag en verouderde kernkoppen die worden ontmanteld.

{|class="wikitable" style="text-align: left"
|+ Landen met kernwapens per januari 2021<ref name="SIPRI21">{{en}} SIPRI [https://www.sipri.org/yearbook/2021 English summary], geraadpleegd op 5 maart 2022. [https://web.archive.org/web/20220401081417/https://www.sipri.org/yearbook/2021 Gearchiveerd] op 1 april 2022.</ref>
!width="150pt"|Land
!width="60pt"|Inzetbare kernkoppen
!width="60pt"|Overige kernkoppen
!width="60pt"|Totaal
|-
|Verenigde Staten||1800||3750||5550
|-
|Rusland ||1625||4630||6255
|-
|Verenigd Koninkrijk||120||105 ||225
|-
|Frankrijk ||280||10||290
|-
|Volksrep. China|| ||350 ||350
|-
|India || || 156 ||156
|-
|Pakistan|| || 165 ||165
|-
|Israel || || 90 ||90
|-
|Noord-Korea|| ||[40à50]||[40à50]
|-
|'''Totaal'''||3825||9256||13.081
|}

== Kernwapens van kernmachten geplaatst in andere landen ==
In verschillende landen zijn (vermoedelijk) Amerikaanse kernwapens gestationeerd, in het kader van de ''Nuclear sharing''-strategie van de NAVO. Die kernwapens vallen onder het beheer van de Verenigde Staten en niet van het 'gastland'. Wel wordt het gastland betrokken bij de planning voor de inzet van de wapens en beschikt het over middelen om die wapens af te werpen. Amerikaanse kernwapens waren in 2009 (vermoedelijk) gestationeerd in België, Duitsland, Italië, Nederland en Turkije. De [[Federation of American Scientists]] schatte in 2008 dat het in totaal om 200 tot 350 kernwapens ging.
* [[België]] – Op de [[Vliegbasis Kleine-Brogel]] zou het Amerikaanse leger enkele kernwapens houden voor strategische doeleinden. Dit werd op 24 januari 2008 ongewild bevestigd door de Belgische minister van Defensie [[Pieter De Crem]]. Tijdens een werkbezoek meldde hij dat er "nucleaire capaciteit" aanwezig is.
* [[Nederland]] – Op de [[Vliegbasis Volkel|Luchtmachtbasis Volkel]] zou het Amerikaanse leger 22 kernwapens houden voor strategische doeleinden. Dit werd op 24 januari 2008 ongewild bevestigd door de Belgische minister De Crem van Defensie. Volgens een op [[WikiLeaks]] te vinden diplomatiek telegram heeft de voormalig Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen openlijk erkend dat er Amerikaanse kernwapens op luchtmachtbasis Volkel opgeslagen liggen. Op 10 juni 2013 bevestigde [[Ruud Lubbers]] in een documentaire op National Geographic de geruchten over de opslag van kernwapens. Hij was premier van 1982 tot 1994 en zou persoonlijk betrokken zijn geweest bij de registratie van de bommen.<ref>NU.NL [https://www.nu.nl/binnenland/3496472/opslag-kernwapens-vliegbasis-volkel.html Lubbers bevestigt opslag kernwapens Volkel, 10 juni 2013]</ref> Op 12 juni 2013 bevestigde oud-premier [[Dries van Agt]] dit in radioprogramma [[Dit is de Dag]]. In 2013 startte het Nederlandse [[Openbaar Ministerie]] een vooronderzoek naar de uitspraken omdat Van Agt en Lubbers mogelijk staatsgeheimen onthuld hadden, maar dit heeft niet geleid tot vervolging.<ref>Het Parool [https://www.parool.nl/binnenland/geen-vervolging-lubbers-en-van-agt-om-uitspraken-kernwapens~a3522880/ Geen vervolging Lubbers en Van Agt om uitspraken kernwapens, 7 oktober 2013]. [https://web.archive.org/web/20180616231312/https://www.parool.nl/binnenland/geen-vervolging-lubbers-en-van-agt-om-uitspraken-kernwapens~a3522880/ Gearchiveerd] op 16 juni 2018.</ref>
In 2023 hevelde Rusland [[Tactisch kernwapen|tactische nucleaire wapens]] over naar hun bondgenoot [[Wit-Rusland]]. Rusland behoudt wel de controle over de kernkoppen. Het was de eerste keer sinds het einde van de [[Sovjet-Unie]] in 1991 dat de Russische Federatie kernwapens buiten hun grenzen plaatste.<ref>[https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/06/17/kernwapens-wit-rusland/ Rusland heeft eerste tactische kernwapens naar Wit-Rusland overgeheveld], ''VRT NWS'' (17 juni 2023). [https://web.archive.org/web/20230623185713/https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/06/17/kernwapens-wit-rusland/ Gearchiveerd] op 23 juni 2023.</ref>

== Andere landen die kernwapens of een onderzoeksprogramma daarvoor hebben gehad ==
Van enkele landen is bekend dat zij op enig moment daadwerkelijk kernwapens hebben bezeten maar daar afstand van hebben gedaan. Dit zijn allereerst enkele voormalige Sovjetrepublieken die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kernwapens op hun grondgebied hadden: [[Kazachstan]], [[Oekraïne]] en [[Wit-Rusland]]. Daarnaast had [[Zuid-Afrika]] ten tijde van het [[Apartheid in Zuid-Afrika|apartheid]]sregime een actief kernwapenprogramma. Eind jaren 80 werden enkele kernwapens geconstrueerd, die enige jaren later weer werden vernietigd.

Daarnaast hebben vele landen enige tijd een kernwapenprogramma gehad, of een programma dat de ontwikkeling van kernwapens mogelijk moest maken als daar noodzaak toe zou zijn. Deze programma's hebben (met uitzondering van de al besproken landen) voor zover bekend niet tot de daadwerkelijke constructie van een kernwapen geleid.

Israël zou sinds de jaren tachtig eveneens over kernwapens beschikken maar dit is officieel nooit bevestigd noch ontkend. Dit beleid staat bekend als het ''nucleaire ambiguïteitsbeleid'' en ook wel als het het ''[[zwarte dozenbeleid]]''. Het heeft tot doel een zekere mate van afschrikking te handhaven zonder openlijk betrokken te raken bij het nucleaire non-proliferatieverdrag of internationale inspecties.<ref>{{aut|Aver Cohen}} [https://www.nonproliferation.org/wp-content/uploads/npr/83cohen.pdf ''https://www.nonproliferation.org/wp-content/uploads/npr/83cohen.pdf'']. [https://web.archive.org/web/20230620102352/https://www.nonproliferation.org/wp-content/uploads/npr/83cohen.pdf Gearchiveerd] op 20 juni 2023.</ref>

== Externe link ==
* {{en}} Federation of American Scientists (FAS) [https://fas.org/issues/nuclear-weapons/status-world-nuclear-forces/ Status of World Nuclear Forces], actueel overzicht van kernmachten

{{Appendix}}

[[Categorie:Koude Oorlog]]
[[Categorie:Nucleaire oorlogsvoering]]

Kernmacht - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd