Colani: Tekst vervangen - "18e" door "18^e"

2024-11-23T18:36:34Z

Tekst vervangen - "18e" door "18<sup>e</sup>"

Nieuwe pagina

[[Bestand:Tafel Io.jpg|thumb|Diverse infanterie van de 17e tot 18<sup>e</sup> eeuw ([[hellebaardier]], [[arkebusier]], [[piekenier]], en mix van [[musketier]]s en [[grenadier]]s)]]
{{Zijbalk militaire geschiedenis}}

De '''infanterie''' zijn de militairen die te voet vechten. Synoniemen zijn '''voetvolk''' en '''grondtroepen'''. De infanterie, de [[cavalerie]] en de [[artillerie]] zijn de belangrijkste onderdelen van klassieke [[krijgsmacht|legers]].

De infanterie kan op verschillende manieren op het slagveld arriveren. Ook de inzet van infanterie op het slagveld kan variëren, individueel of in een verscheidenheid aan formaties.

Infanterie kan op verschillende manieren bewapend zijn, en de bewapening en uitrusting varieert door de tijd. In de [[klassieke oudheid]] en de [[middeleeuwen]] kon de infanterist gewapend zijn met [[zwaard (wapen)|zwaard]], [[speer]], [[hellebaard]], [[boog (wapen)|boog]], [[kruisboog]] of andere persoonlijke wapens. Aan het eind van de middeleeuwen verscheen het [[musket]] op het slagveld. De onnauwkeurigheid van dit wapen vereiste de massale inzet van musketiers in formaties, waarbij de schoten tegelijkertijd werden afgevuurd.
In moderne legers zijn infanteristen gewapend met [[geweer|geweren]] of moderne snelvuurwapens als de [[M16 (wapen)|M16]] of [[AK-47]].

== Klassieke oudheid ==
[[Bestand:Greek soldiers of Greco–Persian Wars.png|thumb|links|rechtop=0.8|Oudgriekse infanterie van de [[Perzische Oorlogen|Grieks-Perzische oorlogen]] (499-449 v.Chr.): lichte infanterie (links, met [[Slinger (wapen)|slinger]]), en de zware infanterie (midden en rechts, [[hopliet]]en)]]
De [[oude Griekenland|Grieken]] waren waarschijnlijk niet de eersten, maar staan wel bekend als volk waarvan de infanterie opgesteld werd in een vaste formatie, namelijk de [[falanx]]. De falanx vormde een gesloten infanterieformatie, waarbij alle soldaten met dezelfde functie identiek bewapend waren. Onder [[Alexander de Grote]] was deze formatie instrument voor het veroveren van een wereldrijk. Griekse legers beschikten over cavalerie, maar waren hoofdzakelijk infanterielegers.

Ook de [[Romeinse Rijk|Romeinse]] legers kenmerkten zich door een vaste eenheid en uitrusting voor hun infanterie, namelijk het [[legioen]]. Het legioen, 4500-6000 man sterk, had de beschikking over 100-300 cavaleristen voor verkenningswerkzaamheden. Het succes van de legioenen was het resultaat van de training en discipline van de individuele soldaten, de professionele organisatie en de flexibele mogelijkheden tot inzet. Na de ondergang van [[Rome (stad)|Rome]] veranderde [[Byzantijnse Keizerrijk|Byzantium]] later de organisatie, waarbij de cavalerie een grotere plaats kreeg.

== Middeleeuwen ==
Na de ondergang van het Romeinse Rijk verschoof de nadruk op het slagveld naar de cavalerie. De [[ridder (ruiter)|ridder]] werd in [[Europa (continent)|Europa]] de dominerende persoon op het slagveld. Met zijn hoge positie te paard, zijn relatieve onkwetsbaarheid voor pijlen door zijn zware bepantsering was het voor infanteristen vrijwel onmogelijk het tegen hem op te nemen.

Een uitzondering ontstond wanneer de infanterie goed getraind en geleid werd, zoals in de [[slag bij Hastings]], de [[Guldensporenslag]] en bij de [[hussieten]] onder [[Jan Žižka]]. De opkomst van de [[piekenier]]s in gesloten formatie betekende een direct teruggrijpen op de falanx van de Grieken. De [[Zwitserland|Zwitsers]] boekten hiermee grote successen. De [[Duitse]] [[Landweer (krijgsmacht)|landwehr]] was een poging de Zwitserse successen te imiteren, maar bij onderlinge 'ontmoetingen' wonnen steeds de Zwitsers.

== Renaissance ==
De opkomst van het vuurwapen gaf de infanterist weer een wapen waarmee hij het pantser van de ridder kon doorboren, namelijk het [[musket]]. Als gevolg hiervan beleefde ook de infanterist een [[renaissance]] op het slagveld. Aanvankelijk werd de musketier beschermd door piekeniers in gesloten formaties als de [[Spanje|Spaanse]] [[tercio]], met het toenemen van de vuursnelheid van het musket en de toevoeging van de [[bajonet]] verviel deze noodzaak.

Voor de redenen waarom het musket het won van de Engelse lange boog, zie het artikel: [[longbow]]

== Napoleon ==
[[Bestand:Hohenfriedeberg - Attack of Prussian Infantry - 1745.jpg|thumb|Pruisische infanterie in 1745]]
De napoleontische tijd zag een dominantie van de infanterie op het slagveld. De infanterie was gegroepeerd in [[bataljon]]s, die zich afhankelijk van de omstandigheden op het slagveld in verschillende formaties opstelden:
* [[Linie]]: alle soldaten van een eenheid stonden naast elkaar. Meestal stonden er drie rijen achter elkaar. Dit was een typische verdedigingsformatie: alle soldaten konden tegelijk met hun musket schieten. Salvo's waren nodig, want musketten waren onnauwkeurig.
* [[Carré (formatie)|Carré]]: Deze [[formatie (militair)|formatie]] werd gebruikt als verdediging tegen aanstormende cavalerie.
* [[Colonne (slagorde)|Colonne]]: Deze bestond in twee soorten. De ene was voor marcheren, wanneer een [[Legereenheid|eenheid]] naar het slagveld toeliep. De andere was voor op het slagveld zelf: de mannen werden dicht opeengepropt, niet schieten, maar met de [[bajonet]] erop los.
* [[ordre mixte]]: deze formatie was een combinatie van linie en colonne. Van een [[regiment]] met drie bataljons werd er een in linie opgesteld, terwijl de twee andere in colonne hierachter volgden. Deze formatie werd vooral in de Franse legers gebruikt.
Hiernaast was er:
* [[Lichte infanterie]] ([[Frans]]: chasseurs, [[Engels]]: skirmishers, [[Duits]]: Jäger, [[Nederlands]]: Jagers): de soldaten bewogen naar eigen inzicht over [[slagveld]], optimaal gebruik makend van terreindekking. Een voorloper hiervan waren de Oostenrijkse [[Grenzers]].

== Eerste Wereldoorlog ==
[[Bestand:Royal Irish Rifles ration party Somme July 1916.jpg|thumb|Ierse infanterie in 1916]]

Tot het midden van de [[19e eeuw]] verplaatste de infanterie zich te voet naar het slagveld, maar daarna wordt deze taak meer en meer door de spoorwegen overgenomen. In de [[Eerste Wereldoorlog]] toonden de [[Frankrijk|Fransen]] bovendien het effect van gemotoriseerde infanterie toen de Duitsers [[Parijs]] bedreigden. Gebruikmakend van 600 gevorderde taxi's, werden 6000 reserve-infanteristen vanuit Parijs naar posities enkele tientallen kilometers naar het noorden verplaatst om in de [[Eerste Slag bij de Marne]] een bres te slaan in een lacune tussen de verschillende oprukkende Duitse legers.

De gebruikelijke [[Tactiek (krijgskunde)|infanterietactieken]] aan het begin van de Eerste Wereldoorlog waren in principe weinig veranderd sinds het midden van de 19e eeuw, maar de sterke verbetering van de nauwkeurigheid en vuursnelheid van [[vuurwapens]] en [[artillerie]] tegen het eind van die eeuw zorgde ervoor dat de traditionele massale formaties niet langer geschikt waren. In de napoleontische tijd kon een infanterist met een musket misschien twee of drie schoten per [[Minuut (tijd)|minuut]] afvuren, die tot op misschien honderd [[meter]] enigszins kans maakten doel te treffen. In 1914 konden [[Repeteergeweer|repeteergeweren]] zoals elke infanterist droeg, tien tot vijftien schoten per minuut lossen, en tot 1000 meter of meer nauwkeurig zijn; [[mitrailleur]]s haalden 600 schoten per minuut per wapen, en konden dit bijna onbeperkt volhouden zolang er munitie aangevoerd kon worden. Daarnaast kon artillerie nu indirect vuren met veel meer nauwkeurigheid dan vroeger, en verschoot men [[Brisantie|brisante]] granaten die bij inslag ontploften. Door deze redenen ontstond de [[loopgravenoorlog]] omdat het voor infanterie zelfmoord was om tegen een vijand met zulke wapens op te rukken over open terrein.

In de loop van deze oorlog werden nieuwe infanterietactieken ontwikkeld, die men toentertijd aanduidde als "infiltratie": soldaten in kleine groepen gebruikten handvuurwapens, [[Handgranaat|handgranaten]] en zelfs [[bajonet]]ten om snel in de vijandelijke loopgraven door te dringen en ze zo te veroveren, in plaats van massale stormlopen erop uit te voeren.

== Tweede Wereldoorlog ==
[[Bestand:El Alamein 1942 - British infantry.jpg|thumb|Britse infanterie in [[El Alamein]], 1942]]

In de [[Tweede Wereldoorlog]] bleek de noodzaak om de infanterie enerzijds te beschermen ([[pantserinfanterievoertuig|gepantserde infanterievoertuigen]]) en anderzijds snel te laten oprukken bij tankdoorbraken. Tevens is een nieuwe manier van inzet geboren: [[luchtlandingstroepen|paratroepen]] zijn infanteristen die door middel van parachutes achter de vijandelijke linies kunnen worden gedropt.

== Hedendaagse infanterie ==
[[Bestand:A CO 1-18IN 2BDE 1ID on patrol Iraq Nov 2004.jpg|thumb|Moderne infanterie (Irak, 2004)]]

De hedendaagse infanterie, die zich voortbeweegt door middel van machines, waaronder [[infanteriegevechtsvoertuig]]en, wordt [[gemechaniseerde infanterie]] of pantserinfanterie genoemd. De infanterie die wordt ingezet door middel van [[vliegtuig]]en of [[helikopter]]s wordt [[luchtmobiel]]e infanterie of luchtlandingstroepen genoemd. In de moderne oorlogvoering worden infanterie-operaties vaak gecombineerd met die van de [[Marine (strijdmacht)|marine]], [[luchtmacht]], [[cavalerie]] ([[Tank (voertuig)|tanks]]) en [[artillerie]].

==Zie ook==
* [[Artillerie]]
* [[Cavalerie]]

{{Commons|Infantry}}
{{wikt}}

[[Categorie:Infanterie| ]]

Infanterie - Bewerkingsoverzicht

Colani: Tekst vervangen - "18e" door "18e"

Colani: Tekst vervangen - "18e" door "18^e"