https://wiki-raamsdonk.nl/index.php?action=history&feed=atom&title=Flexible_response_strategyFlexible response strategy - Bewerkingsoverzicht2026-04-20T03:54:16ZBewerkingsoverzicht voor deze pagina op de wikiMediaWiki 1.43.6https://wiki-raamsdonk.nl/index.php?title=Flexible_response_strategy&diff=108799&oldid=prevColani: 1 versie geïmporteerd2024-06-15T22:35:29Z<p>1 versie geïmporteerd</p>
<p><b>Nieuwe pagina</b></p><div>[[Bestand:Titan2 color silo.jpg|thumb|[[LGM-25C Titan II|Titan II]]-raket.]]<br />
'''''Flexible response strategy''''' is een term gebruikt voor de strategie die de [[NAVO]] vanaf [[1967]] voorstond, als opvolger van de ''[[Massale vergelding|Massive Retaliation]]''.<br />
<br />
==Uitleg==<br />
De strategie werd bedacht omdat men het risico van de [[Mutual assured destruction|Massive Retaliation]]-strategie te groot vond, deze hield in dat de [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]] bij de geringste [[Sovjet]]-agressie tot een massaal nucleair bombardement zou moeten overgaan. Na verloop van tijd bleek echter dat het Russisch [[nucleair]] arsenaal groot genoeg was om in dit geval tot een ''[[second strike]]'' over te gaan. Een dreiging met massale vergelding op een conventionele aanval was niet geloofwaardig meer. Brein achter de strategie was [[Robert McNamara]], minister van defensie onder het bewind van de presidenten [[John F. Kennedy|Kennedy]] en [[Lyndon B. Johnson]]. De nieuwe strategie werkte grofweg op drie niveaus:<br />
<br />
#'''''Direct Defence''''': In geval van een Sovjet aanval met conventionele (dat wil zeggen niet-nucleaire) strijdkrachten zou men eerst met conventionele middelen tot staan moeten trachten brengen.<br />
#'''''Deliberate Escalation''''': Deze fase ging in werking wanneer de NAVO troepen bezweken onder de Sovjetaanval, wat waarschijnlijk was, aangezien het [[Warschaupact]] over veel meer conventionele landstrijdkrachten beschikte dan de NAVO. In deze fase zou men beperkt gebruikmaken van [[tactisch kernwapen|tactische nucleaire wapens]], die vanaf deze periode ontwikkeld werden. Deze waren meteen op het slagveld inzetbaar om op deze manier de Sovjet-Unie tot staan te brengen. Daarmee zou die voor een dilemma geplaatst worden: de conventionele aanval afblazen of verder escaleren, wat waarschijnlijk tot wederzijdse vernietiging zou leiden.<br />
#'''''General Nuclear Response''''': Dit was de laatste fase die min of meer overeenkwam met de [[Mutual assured destruction|MAD]]-fase, een algehele nucleaire aanval op het grondgebied van de NAVO, die tot een evenredige vergelding zou leiden.<br />
<br />
Het doel van de strategie was nog steeds de afschrikking van de vijand, de [[nucleaire afschrikking]]. Omdat onzeker was wanneer de NAVO/VS tot de tweede fase over zou gaan bleef een aanval riskant. Daarnaast was het waarschijnlijk dat wanneer één partij tot inzet van nucleaire wapens was overgegaan (fase twee), de andere partij niet zou aarzelen dit ook te doen. Hieruit kwam men dus min of meer automatisch op fase drie terecht.<br />
<br />
==Referenties==<br />
* {{Citeer boek| url = http://www.history.army.mil/books/Lineage/M-F/| chapterurl = http://www.history.army.mil/books/Lineage/M-F/chapter12.htm| chapter = Chapter XII: Flexible Response| title = Maneuver and Firepower: The Evolution of Divisions and Sperate Brigades| first = John B.| last = Wilson| date = 1998| publisher = [[United States Army Center of Military History]]}} CMH Pub 60-14<br />
<br />
== Externe links ==<br />
* {{en}}[https://www.globalsecurity.org/wmd/library/report/1986/LLE.htm globalsecurity.org]<br />
* [https://web.archive.org/web/20171210015550/http://nl.milpedia.org/wiki/Flexible_Response_Strategy Milpedia artikel "Flexible Response Strategy"]<br />
<br />
[[Categorie:Nucleaire oorlogsvoering]]<br />
[[Categorie:Koude Oorlog]]<br />
[[Categorie:Militaire tactiek]]</div>Colani