Colani: 1 versie geïmporteerd

2024-11-25T16:48:09Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

{{Infobox dynastie
| afbeelding =
| naam =Everhard van Diest
| leven = ?-[[1301]]
| functie =[[Lijst van bisschoppen van Münster|Bisschop van Münster]]
| periode = [[1275]]-[[1301]]
| voorganger =[[Gerard van der Mark (1220-1272)|Gerard van der Mark]]
| opvolger = [[Otto III (van Rietberg)]]
| vader = Gerhard von Diest
| moeder =
}}

'''Everhard van Diest''' ([[Diest]] ? - [[Münster (stad)|Münster]], [[5 april]] [[1301]]) was vanaf 1275 tot 1301 prins-bisschop van [[Prinsbisdom Münster|Münster]]. Tijdens zijn ambtstermijn wist hij zijn heerschappij uit te breiden in het centrale ([[sticht]]) [[Münsterland]]. In [[Friesland]] had hij daarentegen veel gebieden verloren.

==Beginjaren==
Hij stamde van een [[Hertogdom Brabant|Brabantse]] familie af. Hij was verwant aan een jonge lijn van de familie [[Van Cuijk]], de graven van [[Rietberg]] maar ook van aartsbisschop Siegfried van Westerburg. Everhard was een zoon van Gerhard van Diest, die gesneuveld was tijdens de [[Kruistocht tegen de Stedingers]]. Het is onbekend wie zijn moeder was. Zijn oom speelde een grote rol in zijn benoeming tot bisschop. Johann van Diest behoorde tot de [[minorieten]] en werd later tot bisschop van Samland ([[Oost-Pruisen]]) benoemd daarna van Lübeck. Hij steunde de paus en stond koning [[Willem II van Holland]] bij. Ook Everhard was een volgeling van de paus en koning Willem.

Everhard werd in 1248 voor het eerst op een oorkonde vermeld. In die tijd was hij [[Proost (ambt)|proost]] van het klooster Hünfeld aan het koninklijke hof in [[Aken (stad)|Aken]]. Daar diende hij de koning ruime tijd als notaris. In het jaar [[1251]] trad hij met de latere [[paus Urbanus IV]] op als getuige op een koninklijke oorkonde. In 1252 werd hij vermeld in een koninklijke oorkonde als proost van [[Klooster van Fulda|Fulda]]. Hij begeleidde Willem toen hij dat jaar in [[Hertogdom Brunswijk|Brunswijk]] als Duitse koning werd beëdigd. Everhard had ook de proosdij van St. Gereon in [[Keulen (stad)|Keulen]] verworven. In [[1253]] werd hij door de paus voorgedragen voor een bisschopspositie.

==Een moeilijke start==
Allereerst bood in 1272 met de dood van de Münsterse bisschop [[Gerard van der Mark (1220-1272)|Gerhard van der Mark]] een gelegenheid voor Everhard. De keuze bleek uiteindelijk zwaar. Er was in de vorm van [[Wigbold I van Holte]] een serieuze mededinger. Toen deze na het tellen van de stemmen een meerderheid behaalde ontstond er in het bisdom Münster grote onrust. De achtergrond hiervan is niet duidelijk. Mogelijk maakten ook de burgers aanspraak om aan de verkiezing deel te nemen. Slechts met steun van de [[Engelbert I van der Mark]] evenals talrijke andere hoge wereldse en geestelijke heren lukte het om graaf [[Otto I van Tecklenburg]] als bemiddelaar in te zetten tot de verkiezing van bisschoppen werd voltooid. Pas nadat koning Rudolf van Habsburg de paus om een keuze smeekte, kon Everhard gekozen worden. Wigbold I van Holte zou later [[Lijst van aartsbisschoppen van Keulen|aartsbisschop van Keulen]] worden.

Pas in het jaar 1275 na drie jaren van rust startte Everhard met het regentschap in het Bisdom Münster.

==Voortgang van het geestelijk leven==
In zijn visie op het geestelijke leven probeerde Everhard tegen misstanden op te treden. Deze omvatten in 1282 het bekendmaken [[Synode|synodische]] besluiten tegen het [[concubinaat]] van de geestelijkheid, de handelsactiviteit, [[simonie]] en het gebrek aan onderwijs. Daarnaast werkte Everhard aan de vertalingen van de pauselijke [[liturgie]] hervormingen.

De verhouding met de bisschop tot het domkapittel was in het begin goed. Everhard probeerde ook de [[conjunctuur]] van het [[sticht]] te verbeteren. Hij liet [[Pand (rechtsvorm)|verpande]] goederen terugkopen en had andere bezittingen, die niet winstgevend waren weer verkocht. Omdat de bisschop willekeurig had gehandeld en niet voldoende betrokken was bij de Sticht, werd zij onderhevig aan een oppositiebeweging. In het jaar [[1301]] vormden zij een alliantie tegen Everhard. De monastieke omgeving van de [[minorieten]] had hij in het bijzonder gestimuleerd.
Everhard verleende veel gratie, met name in het kader van stimulering van de bouw van kerken. Zijn verhouding met de [[Romeinse Curie]] was niet bepaald nauw. De oproep van [[paus Gregorius X]] in [[1274]] tot een [[kruistocht]] werd niet opgevolgd door Everhard van Diest.

==Politiek==
Op politiek gebied erfde hij de inmenging in de Friese onrust. In [[1276]] slaagde hij erin om een schikking met de Friezen te krijgen en de nodige contracten af te sluiten.
Everhard was vanaf het begin van zijn ambtstermijn aan het [[Keur-Keulen|Bisdom Keulen]] verbonden en ging samen met deze de strijd aan tegen de [[Rijksstad Keulen|onafhankelijkheidsstrijd van de Keulenaars]]. Met de bisschop van Keulen sloot hij ook een verbond tegen de [[Lijst van heersers van Lippe|heren van Lippe]]. Op onduidelijke gronden ontstond er ook een vete met de [[Graafschap Limburg (Lenne)|graven van Limburg]] (die in 1282 middels een bestand beëindigd werd) en met de [[Prinsbisdom Osnabrück|bisschop van Osnabrück]] (die later werd uitgebreid met meer deelnemers). Zij richtten zich met name op het [[graafschap Tecklenburg]]. In 1299 hadden zij mogelijk een poging ondernomen om Everhard middels ondersteuning van burgers van Münster gevangen te nemen. Everhard reageerde daarop met vernietigingen in het graafschap Tecklenburg. Dit werd weer benut door [[Everhard I van der Mark]] om Münsters gebied binnen te vallen. Pas na bemiddeling van de bisschoppen van Osnabrück en Paderborn kwam een einde aan dit conflict.

Ondanks zijn tijdelijke alliantie met de aartsbisschop van Keulen, stond hij niet positief tegenover de poging van Siegfried van Westerburg om zijn macht uit te breiden in [[Hertogdom Westfalen|Westfalen]]. Buiten zijn bisdom had Everhard uiteindelijk nauwelijks een rol gespeeld. Wel wist hij zijn heerschappij uit te breiden in het centrale (sticht) Münsterland. In Friesland had hij echter veel gebieden verloren. In zijn ambtstermijn, had de kerk en bisschop niet langer de overhand, maar was de invloed van de burgers toegenomen.

Everhard van Diest werd na zijn overlijden in [[1301]] in de Dom van Münster bijgezet en werd datzelfde jaar opgevolgd door [[Otto III (van Rietberg)]].

== Literatuur ==
*Wilhelm Kohl: Die Bistümer der Kirchenprovinz Köln. Das Bistum Münster 7,3: Die Diözese. Berlin, 2003 (Germania Sacra NF. Bd. 37,3) ISBN 978-3-11-017592-9 S.340ff. [http://books.google.de/books?id=TcHOVatNmk0C&pg=PA340&dq=everhard+von+diest&client=firefox-a#PPA343,M1 gedeeltelijk gedigitaliseerd]
*Wilhelm Kohl: Die Bistümer der Kirchenprovinz Köln. Das Bistum Münster 7,1: Die Diözese. Berlin,1999 (Germania Sacra NF Bd.37,1) ISBN 978-3-11-016470-1 S.133ff. [http://books.google.de/books?id=dWUm3fXHkTgC&pg=PA140&dq=everhard+von+diest&lr=&as_brr=3#PPA138,M1 gedeeltelijk gedigitaliseerd]

{{Bibliografische informatie}}
[[Categorie:Prins-bisschop van Münster]]
[[Categorie:13e-eeuws bisschop]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands geestelijke (voor 1830)|Diest]]
[[Categorie:Heer van Bredevoort]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 13e eeuw|Diest, E]]

Everhard van Diest - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd